S-400

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy pakietu. Zobacz też: system rakietowy S-400 Triumf.

S-400 – rodzina pakietów cyfrowych na tranzystorach germanowych opracowana w Instytucie Maszyn Matematycznych[1] i produkowana przemysłowo przez ELWRO.

Wprowadzona z komputerem ZAM-21 i stosowana w komputerach drugiej generacji, urządzeniach zewnętrznych i układach automatyki.

Spełniały podobną funkcje jak układy scalone ale wykonane były z elementów dyskretnych na jednostronnej płytce drukowanej ze złączem krawędziowym.

S-400 w przyrzadzie do kontroli pakietów

Organizacja[edytuj | edytuj kod]

Podstawowym elementem systemu jest diodowo-tranzystorowa bramka NAND albo NOR składająca się z diodowej bramki na wejściu i tranzystorowego wzmacniacza w układzie wspólnego emitera na wyjściu.

Dane techniczne [2] [3][edytuj | edytuj kod]

  • poziomy logiczne: 0 i −6V
  • progi przeciwzakłóceniowe: powyżej 1 V
  • czas propagacji jednego układu: 400 ns
  • zakres częstotliwo­ści: 0–400 kHz
  • temperatura pracy:­5–50 °C
  • wilgotność: 40–85%
  • odporność na wibracje: do 50 Hz i udary do 7g o częstotliwości do 3 Hz
  • zasilanie: 12, −6, −15 V
  • wymiary płytki drukowanej: 126,4 x 205 mm
  • 32 stykowe złącze krawędziowe

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

  • Logister – podobne układy, montowane w plastykowych kostkach i zalewane żywicą

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Informatyka nr 3/1973r s. 12 [1]
  2. Wystawa Osiągnięć Polskiej Myśli Badawczej (Maszyny Matematyczne nr 3/1967) [2]
  3. Zygmunt Sawicki "Opis techniczny maszyn matematycznych rodziny ZAM" Warszawa 1965 (Prace Instytutu Maszyn Matematycznych PAN) [3]