S-70

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
S-70
Dane podstawowe
Państwo  Rosja
Producent Suchoj
Typ uderzeniowo-rozpoznawczy samolot bezzałogowy
Historia
Data oblotu 3 sierpnia 2019
Dane techniczne
Napęd 1 x Silnik turbowentylatorowy AL-41F1
Ciąg 142 kN
Wymiary
Rozpiętość 19 m
Długość 14 m
Masa
Startowa 25 000 kg
Osiągi
Prędkość przelotowa 1400 km/h
Zasięg 6000 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
2,8 t
Użytkownicy
Rosja

S-70 (ros. С-70 «Охотник») – prototypowy, rosyjski, ciężki, uderzeniowy samolot bezzałogowy (ang. unmanned combat aerial vehicle - UCAV) wybudowany w ramach programu Ochotnik (myśliwy) przez wytwórnie Suchoj.

Historia[edytuj | edytuj kod]

14 października 2011 roku, Ministerstwo Obrony Federacji Rosyjskiej zamówiło w wytwórni Suchoj zaprojektowanie demonstratora uderzeniowo-rozpoznawczego systemu bezzałogowego Ochotnik (Udarno-Razwiedywatielnyj Bespiłotnyi Kompleks Ochotnik), oznaczonego jako S-70. Przystępując do prac projektowych demonstratora, Suchoj wykorzystał w jego konstrukcji elementy samolotu Su-57, również zaprojektowanego w Suchoju. Wśród nich znajduje się ten sam co w samolocie myśliwskim silnik AL-41F1. Pierwsze informacje o pracach nad nową maszyną w ramach tzw. pracy naukowo-badawczej (Nauczno-Issledowatielskaja Rabota), pojawiły się w 2009 roku. Jej projekt ujawniono w 2014 roku. W ramach badań do testów przystosowano trzeci prototyp Su-57, T-50-3. Badano na nim między innymi systemy autonomicznej nawigacji, automatycznego startu i lądowania. Za odbywającą się w latach 2016 - 2017 budowę prototypu odpowiadały Nowosybirskie Zjednoczenie Przemysłu Lotniczego. Pierwsze zdjęcia nowej maszyny pojawiły się w rosyjskiej prasie w 2017 roku[1]. Zdjęcia ukończonego prototypu ukazały się po raz pierwszy pod koniec stycznia 2019 roku. S-70 sfotografowany został na przyzakładowym lotnisku w Nowosybirsku, gdzie przechodził próbne rozpędzanie na pasie startowym. 29 stycznia 2019 roku, maszyna została przewieziona na pokładzie transportowego An-124 do 929. Państwowego Ośrodka Lotniczo-Doświadczalnego im. Czkałowa w Achtubinsku. Tam, 3 sierpnia 2019 roku dokonano oblotu nowego samolotu. Start nastąpił o godzinie 12:20 czasu moskiewskiego. S-70 wzniósł się na wysokość 600 metrów i po 20 minutowym locie bezpiecznie wylądował. Wytwórnia zaprojektowała samolot w układzie latającego skrzydła. Misje uderzeniowe mają być realizowane dzięki znajdującemu się na pokładzie uzbrojeniu. Będzie ono przenoszone w dwóch wewnętrznych komorach o długości 4,5 m i szerokości 1 m. S-70 ma być zdolny do przenoszeni uzbrojenia dedykowanemu w pierwszej kolejności Su-57, wśród nich mogą się znaleźć cztery przeciwradiolokacyjne pociski Ch-58USzK, cztery bomby KAB-250 lub KAB-500M, cztery pociski powietrze-ziemia Ch-38M. Dzięki zastosowaniu silnika AL-41F1 i dopalacza. samolot ma być zdolny do lotu z prędkością ponaddźwiekową w locie na małej wysokości. Jest to wyjątkowa cecha, jako, że podobne konstrukcje innych, zagranicznych producentów zwykle nie są zdolne do osiągania takiej prędkości. S-70 będzie prawdopodobnie mógł przekroczyć prędkość dźwięku w trakcie pokonywania pasa obrony przeciwlotniczej przeciwnika a i to pewnie przez krótki okres. Zdaniem niektórych analityków, S-70 ma umożliwić Rosji nawiązanie rywalizacji ze Stanami Zjednoczonymi w dziedzinie budowy bezzałogowych systemów uderzeniowych. S-70 ma być zdolny do realizacji zadań w ścisłej współpracy z Su-57. Idea takiego współdziałania, określana mianem lojalnego skrzydłowego (ang. loyal wingman), testowana jest przez amerykańskie samoloty Kratos XQ-58 Valkyrie i Boeing Airpower Teaming System[2][3][4][5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rosyjski uderzeniowy bsl Ochotnik-B, „Lotnictwo”, nr 9 (2017), s. 8, ISSN 1732-5323
  2. Rosyjski Ochotnik oblatany, „Lotnictwo”, nr 9 (2019), s. 7, ISSN 1732-5323
  3. Michał Gajzler: Bezzałogowi "lojalni skrzydłowi", „Nowa Technika Wojskowa”, nr 4 (2019), s. 48-52, ISSN 1230-1655
  4. Piotr Butowski, Ochotnik się ujawnił, „Lotnictwo Aviation International”, nr 2 (2019), s. 31, ISSN 2450-1298
  5. Tomasz Kwasek, Rosyjski przemysł lotniczy w 2018 roku. Dostawy samolotów i śmigłowców wojskowych dla własnych sił zbrojnych i na eksport, „Lotnictwo”, nr 3 (2019), s. 14-25, ISSN 1732-5323