S-Bahn w Hamburgu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
S-Bahn-Hamburg-Logo.svg
Dane ogólne
Lokalizacja Hamburg, Niemcy
Rodzaj transportu S-Bahn
Data uruchomienia 1907
Infrastruktura
Całkowita
długość linii
144 km
Liczba linii 6 (w tym 2 tylko w godzinach szczytu)
Liczba stacji 68
Inne informacje
Rozstaw toru 1435 mm
Operator S-Bahn Hamburg GmbH
Strona internetowa

S-Bahn w Hamburgu (niem. S-Bahn Hamburg) – system kolejowego szybkiego transportu publicznego w Hamburgu. Wraz z U-Bahn, AKN Eisenbahn i koleją regionalną tworzy trzon kolejowego transportu publicznego w mieście i okolicy. Sieć działa od 1907 roku jako system szybkiej kolei elektrycznej, znajduje się pod zarządem Deutsche Bahn i jest członkiem Hamburger Verkehrsverbund. Średnio dziennie S-Bahn przewozi około 700 000 pasażerów. W 2016 roku z usług S-Bahn skorzystało łącznie około 250 milionów osób[1].

S-Bahn Hamburg jest jedynym systemem kolei miejskiej w Niemczech, który wykorzystuje do zasilania zarówno prąd stały (1200 V), dostarczany przez biegnącą równolegle do torów trzecią szynę, jak i prąd przemienny (15 kV, 16 2/3 Hz), dostarczany przez tradycyjną sieć trakcyjną. Większość torów jest odseparowanych od innych linii kolejowych. S-Bahn Hamburg jest zarządzany przez S-Bahn Hamburg GmbH, spółkę należącą do DB Stadtverkehr.

Podobnie jak w Berlinie, S-Bahn w Hamburgu jest ważnym elementem transportu publicznego w mieście, ze względu na gęstą sieć i dobre pokrycie regionu metropolitalnego. Nie posiada on natomiast większego znaczenia dla ruchu regionalnego, ponieważ jego sieć obejmuje praktycznie tylko obszar miasta.

Linie[edytuj | edytuj kod]

System S-Bahn w Hamburgu składa się z sześciu linii (w tym dwóch – S11 i S2 – operujących tylko w godzinach szczytu)[2]:

Linia Trasa Długość
(km)
Stacje
S1 Wedel – Blankenese – Altona – Jungfernstieg – Hauptbahnhof – Berliner Tor – Ohlsdorf – (pierwsze trzy wagony:) – Hamburg Airport 38,6 km 26
(ostatnie trzy wagony:) – Poppenbüttel 41,8 km 29
S11 Blankenese – Altona – Dammtor – Hauptbahnhof – Berliner Tor – Ohlsdorf – Poppenbüttel 32,9 km 23
S2 Altona – Jungfernstieg – Hauptbahnhof – Berliner Tor – Billwerder-Moorfleet – Bergedorf 22,3 km 15
S21 Elbgaustraße – Diebsteich – Dammtor – Hauptbahnhof – Berliner Tor – Billwerder-Moorfleet – Bergedorf – Aumühle 35,8 km 20
S3 Pinneberg – Elbgaustraße – Diebsteich – Altona – Jungfernstieg – Hauptbahnhof – Hammerbrook – Harburg – Harburg Rathaus – Neugraben – Buxtehude – Stade 75,3 km 32
S31 Altona – Dammtor – Hauptbahnhof – (wieczorami i w innych porach małego natężenia ruchu:) – Berliner Tor 7,3 km 6
– Hammerbrook – Harburg – Harburg Rathaus 19,3  km 10
(w godzinach szczytu:) – Hammerbrook – Harburg – Harburg Rathaus – Neugraben 28,6 km 13
Schemat sieci

Dalsza rozbudowa sieci[edytuj | edytuj kod]

Linia S4[edytuj | edytuj kod]

Aktualnie planowana jest budowa linii S4, która połączyć ma Hamburg z Bad Oldesloe. W roku 2016 rozpoczęły się wstępne prace. Oddanie linii do użytku nie jest jednak planowane przed rokiem 2027[3].

Elbbrücken[edytuj | edytuj kod]

Trwają prace związane z połączeniem linii U-Bahn U4 z linią S-Bahn S3 wspólnym, nowym przystankiem „Elbbrücken”. Przystanek położony będzie na linii S3 pomiędzy stacjami Hammerbrook a Veddel. Linia U4 zostanie w tym celu wydłużona o jeden przystanek. Oddanie inwestycji do użytku planowane jest na początek 2019 roku[4].

Linia S32[edytuj | edytuj kod]

Rozważane jest wprowadzenie pomocniczej linii S32, która – kursując wyłącznie w godzinach szczytu – miałaby rozładować mocno obciążony odcinek pomiędzy południową dzielnicą Harburg, a centrum miasta[5]. Ze względu na konieczność pozyskania dodatkowego taboru, realizacja projektu możliwa będzie najwcześniej w 2018.

Tabor[edytuj | edytuj kod]

S-Bahn w Hamburgu używa elektrycznych zespołów trakcyjnych następujących rodzajów[6]:

  • Typ 472, wprowadzone w latach 1974–1984, użytkowane głównie na liniach S11, S2 i S21. Planowane stopniowe wycofywanie z użycia od roku 2018.
  • Typ 474, wprowadzone w latach 1996–2001 (część jednostek dostosowana do użytkowania sieci trakcyjnej w 2006 roku), użytkowane głównie na liniach S1, S3 i S31.
    • Typ 474plus – jednostki typu 474, modernizowane od 2015 roku. Docelowo planowana jest modernizacja wszystkich jednostek typu 474 do 2021 roku.
  • Typ 490, planowane wprowadzenie do użycia od 2017 roku. Docelowo mają całkowicie zastąpić typ 472, który zostanie wycofany z użycia[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Deutsche Bahn AG, Unternehmensbereich Personenverkehr, Marketing eCommerce, Zahlen, Daten, Fakten, www.s-bahn-hamburg.de [dostęp 2017-07-02] (niem.).
  2. S-Bahn Hamburg, hamburg.de [dostęp 2017-07-02] (niem.).
  3. Das Projekt, Bahnprojekt S4(Ost) [dostęp 2017-07-02] (niem.).
  4. Neuer S-Bahnhof Elbbrücken: Bau beginnt im Herbst, „NahverkehrHAMBURG”, 30 maja 2017 [dostęp 2017-07-02] (niem.).
  5. Neue S-Bahn-Linie nach Harburg ab 2017?, „NahverkehrHAMBURG”, 8 listopada 2011 [dostęp 2017-07-02] (niem.).
  6. Deutsche Bahn AG, Unternehmensbereich Personenverkehr, Marketing eCommerce, Fahrzeuge, www.s-bahn-hamburg.de [dostęp 2017-07-02] (niem.).
  7. Hamburg bekommt neue S-Bahn-Züge | NDR.de – Nachrichten – Hamburg, 17 sierpnia 2014 [dostęp 2017-07-02] [zarchiwizowane z adresu 2014-08-17] (niem.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]