S/2004 S 7

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
S/2004 S 7
Planeta Saturn
Odkrywca Scott Sheppard, David Jewitt, Jan Kleyna i Brian Marsden
Data odkrycia 12 grudnia 2004
Tymczasowe oznaczenie S/2004 S 7
Charakterystyka orbity
Półoś wielka 21 000 000 km[1]
Mimośród 0,5290[1]
Okres obiegu 1140,21 d[1]
Nachylenie do ekliptyki 165,693°[1]
Długość węzła wstępującego 341,236°[1]
Argument perycentrum 84,036°[1]
Anomalia średnia 79,762°[1]
Własności fizyczne
Średnica równikowa 6 km[2]
Średnia gęstość 2,3 g/cm³[2]
Albedo 0,04[2]
Jasność obserwowana
(z Ziemi)
24,5m[2]

S/2004 S 7 – mały księżyc Saturna odkryty w połowie grudnia 2004 roku przez Davida Jewitta, Scotta Shepparda i Jana Kleynę. Elementy orbitalne wyliczył Brian Marsden[3].

Jest jednym z kilkunastu satelitów Saturna odkrytych w 2004 roku, po 23 latach od przelotu sondy Voyager 2 przez system tej planety. Część z nowo odkrytych księżyców otrzymała już własne nazwy. Reszta otrzyma je w ciągu kilku lat.

Należy do grupy nordyckiej nieregularnych, zewnętrznych księżyców planety, poruszających się ruchem wstecznym[3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g Planetary Satellite Mean Orbital Parameters (ang.). Jet Propulsion Laboratory, 2013-08-23. [dostęp 2016-02-24].
  2. a b c d Planetary Satellite Physical Parameters (ang.). Jet Propulsion Laboratory, 2015-02-19. [dostęp 2016-02-24].
  3. a b S/2004 S7 (ang.). W: Solar System Exploration [on-line]. NASA. [dostęp 2018-12-28].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • S/2004 S7 (ang.). W: Solar System Exploration [on-line]. NASA.