S7 Airlines

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
S7 Airlines
S7 Airlines
IATA
S7
ICAO
SBI
Znak
SIBERIAN AIRLINES
Historia
Data założenia 1992
Lokalizacja
Państwo  Rosja
Węzeł
Kooperacja
Program lojalnościowy S7 Priority
Sojusz Oneworld
Powiązania Globus
Flota
Liczba samolotów 58 (+ 18 zamówionych)
Liczba tras 87
Przedsiębiorstwo
Siedziba Nowosybirsk,  Rosja
Członkowie zarządu Władimir Objedkow (Dyrektor Generalny)
Slogan Freedom to choose
Strona internetowa
Tu-154B-2 w starym malowaniu linii Sibir Airlines
Szerokokadłubowy samolot pasażerski Ił-86 linii S7 Airlines
Samoloty Airbus A310 były pierwszymi zachodnimi maszynami tego przewoźnika
W latach 1992-2009 duża flota samolotów Tu-154M obsługiwała połączenia krajowe i zagraniczne linii S7 Airlines
Tu-154M w białym malowaniu linii S7 Airlines
Boeing 767-300 linii S7 Airlines
Boeing 737-800 linii S7 Airlines
Airbus A320 linii S7 Airlines

S7 Airlines (znane także pod nazwą Sibir Airlines, ros. ПАО «Авиакомпания „Сибирь"») – rosyjskie linie lotnicze z siedzibą w Nowosybirsku, drugie co do wielkości przewozów pasażerskich w Rosji. 15 listopada 2010 roku stały się pełnoprawnym członkiem aliansu lotniczego Oneworld[1].

Historia[edytuj]

Linie lotnicze "Sibir" zostały zarejestrowane jako autonomiczne przedsiębiorstwo państwowe w maju 1992 w mieście Ob na Syberii. Powstały one poprzez przekształcenie w oddzielny podmiot "Zjednoczonego Tołmaczewskiego Oddziału Lotniczego" (Толмачевский объединенный авиаотряд) Aerofłotu. Ten stacjonujący na nowosybirskim lotnisku Tołmaczowo oddział dawnego monopolisty istniał od roku 1957 obsługując rejsy krajowe, w pierwszej kolejności do Moskwy. W 1991 samolot z "Oddziału Tołmaczewskiego" wykonał pierwszy międzynarodowy rejs do Chin. W 1994 linie zostały sprywatyzowane i dołączyły do organizacji IATA. W tym samym roku linia otworzyła pierwsze połączenie z Europą na trasie Nowosybirsk - Frankfurt. Do końca lat 90 linia koncentrowała się głównie na połączeniach krajowych z Nowosybirska. W 1999 linia przeszła kilka fuzji z małymi regionalnymi liniami, co polepszyło jej pozycję na rynku rosyjskim. W tym roku linia otworzyła swoją bazę na lotnisku Port lotniczy Wnukowo w Moskwie. Od 2002 wszystkie loty linii Sibir Airlines z Moskwy zostały przeniesione na lotnisko Domodiedowo. W tym samym roku linie rozpoczęły współpracę z ormiańskimi liniami lotniczymi Armavia. W marcu 2005 linia zmienia swoją nazwę na S7 Airlines, oraz przemalowała część swoich samolotów w zielone barwy, które były częścią nowego marketingu linii. W 2007 wyodrębniono linie Globus, które mają się skupiać na połączeniach czarterowych do miejscowości wypoczynkowych. 29 maja 2007 linia zamówiła 15 samolotów Boeing 787, które początkowo miały wejść do służby w 2014, jednak w 2009 linia oficjalnie anulowała zamówienie, z myślą o leasingowaniu tych maszyn. 16 grudnia 2008 linie S7 sprzedały linie Globus właścicielowi lotniska Domodiedowo. W 2009 uzyskały wynik drugiej co do wielkości przewozów linii lotniczej w Rosji przewożąc 5,6 mln pasażerów, w tym 3,5 na trasach krajowych. 15 listopada 2010 linie S7 Airlines stały się pełnoprawnym członkiem sojuszu Oneworld

Połączenia codeshare[edytuj]

Linie lotnicze S7 oferują połączenia na zasadzie codeshare z następującymi liniami lotniczymi:

Flota[edytuj]

W marcu 2010 roku średnia wiekowa floty S7 Airlines wynosiła 7,5 roku, była to wówczas to jedna z najlepszych średnich w Rosji. 17 października 2015 roku na flotę linii S7 Airlines składały się maszyny:

Typ samolotu liczba pasażerowie Uwagi
Airbus A319-100 20 134 (8/126)
Airbus A320-200 19 158 (8/150) + 11 zamówionych
Airbus A321-200 4 219 (0/219)
Boeing 737-800 13 160 (12/148) + 7 zamówionych
Boeing 767-300ER 2 240 (18/222)
252 (12/240)

Porty docelowe[edytuj]

Afryka[edytuj]

Azja[edytuj]

Azja Środkowa[edytuj]

Azja Wschodnia[edytuj]

Azja Południowo-Wschodnia[edytuj]

Azja Południowo-Zachodnia[edytuj]

Europa[edytuj]

Wypadki lotnicze[edytuj]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]