SL-1 Akar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
SL-1 Akar
Ilustracja
Dane podstawowe
Państwo  Polska
Producent Sekcja Lotnicza Politechniki Warszawskiej
Typ szybowiec
Konstrukcja górnopłat o konstrukcji całkowicie drewnianej
Załoga 1
Historia
Data oblotu 1923
Lata produkcji 1923
Dane techniczne
Wymiary
Rozpiętość 9,30 m
Wydłużenie 7[1].
Długość 5,50 m
Wysokość 1,70 m
Powierzchnia nośna 12,30 m²
Masa
Własna 75 kg
Startowa 140 kg
Osiągi
Prędkość minimalna 45 km/h
Prędkość min. opadania 1,3 m/s
Doskonałość maks. 9
Dane operacyjne
Użytkownicy
Polska

SL-1 Akarpolski szybowiec amatorski z okresu międzywojennego, najbardziej udany z pierwszych polskich szybowców, zbudowany w jednym egzemplarzu.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Szybowiec SL-1 Akar został opracowany przez Adama Karpińskiego w 1922, a następnie do lata 1923 zbudowany przez studentów Sekcji Lotniczej Politechniki Warszawskiej. Był to pierwszy szybowiec zbudowany w Sekcji Lotniczej Politechniki Warszawskiej. Oblatany został około 24 lipca 1923 (wykonując skoki na holu).

Od 23 sierpnia do 13 września 1923 wziął udział w I Konkursie Ślizgowców (pierwsze zawody szybowcowe w Polsce) w Białce k. Nowego Targu[2]. Tadeusz Karpiński (brat konstruktora) na tym szybowcu zajął 1. miejsce, a Ryszard Bartel (współkonstruktor) – 2.

Po tym konkursie dokonano zmian konstrukcyjnych szybowca m.in. zabudowano kabinę. W dniu 8 kwietnia 1924 roku Tadeusz Karpiński ustanowił rekord Polski w długotrwałości lotu, który wynosił 4 min i 5 sek. Lot zakończył się jednak przymusowym lądowaniem, przy którym szybowiec został uszkodzony, m.in. połamała się kratownica kadłuba.

Na początku 1925 nowy prostokątny, kryty sklejką kadłub dla szybowca Akar zaprojektowali Jerzy Wędrychowski i Stanisław Prauss. Planowano przebudowę go na motoszybowiec pod nazwą Akar II, z silnikiem Anzani o mocy 45 KM. Ostatecznie jednak prac przy Akarze II nie podjęto i nie wyremontowany szybowiec uległ zniszczeniu jesienią 1925.

Swój sukces szybowiec Akar zawdzięczał dobrej sterowności, dużej sztywności, zastosowaniu sprawdzonych rozwiązań konstrukcyjnych i małej masie. Pomocny też był szeroki rozstaw kół podwozia ułatwiający lądowanie.

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Jednomiejscowy szybowiec o konstrukcji drewnianej, szkieletowej, płaty i usterzenie kryte płótnem. Kadłub w postaci dwóch płaskich kratownic ustawionych w odległości 2 m od siebie, połączonych płatem, usterzeniem, osią dwukołowego podwozia i dwiema poprzeczkami oraz drutami usztywniającymi. Początkowo szybowiec nie posiadał kabiny pilota, siodełko i przyrządy przymocowano do kratownic.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Piotr Piechowski: Modelarstwo lotnicze. SL-1 Akar (pol.). [dostęp 21 kwietnia 2011].
  2. Le concours de Białka, 1923 (pol.). claudel.dopp.free.fr. [dostęp 2019-05-19].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Glass: Polskie konstrukcje lotnicze 1893-1939. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1977.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]