Fablok 2D

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z SM04)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
SM03
Spalinowóz SM03
Spalinowóz SM03
Producent Polska Fablok Chrzanów (od 1959)
Polska Zastal Zielona Góra (od 1966)
Lata budowy 1959–1969
Układ osi B
Masa służbowa 24 t
Długość ze zderzakami 6940 mm
Szerokość 2970 mm
Wysokość 3380 mm
Rozstaw osi skrajnych 2500 mm
Średnica kół 950 mm
Zapas paliwa 250 l
Typ silnika spalinowego wysokoprężny (diesel) DSR 150 lub 2DSR 150
Moc znamionowa 150 KM
Maksymalna siła pociągowa 58,5 kN (5850 kG)
Rodzaj przekładni mechaniczna
Prędkość konstrukcyjna Ls150: 25 km/h, 2Ls150: 45 km/h
Nacisk osi na szyny 12T +/- 3%
System hamulca ręczny i powietrzny systemu Knorra
Sterowanie wielokrotne brak
System ogrzewania wodne – z układu chłodzenia silnika
Portal Portal Transport szynowy
SM04
SM04-002, Chabówka
SM04-002, Chabówka
Producent Polska Zastal
Polska Mystal
Polska ZNTK Oleśnica
Lata budowy 1972-1995
Układ osi B
Masa służbowa 24 tony
Długość ze zderzakami 6940 mm
Szerokość 2970 mm
Wysokość 3380 mm
Rozstaw osi skrajnych 2500 mm
Średnica kół 950 mm
Zapas paliwa 250l
Typ silnika spalinowego 14H6
Moc znamionowa 133 kW/180 KM
Maksymalna siła pociągowa ~70,2 kN (7020 kG)
Rodzaj przekładni mechaniczna
Prędkość konstrukcyjna 30 km/h
Nacisk osi na szyny 120kN (12000kG) +/- 3%
System hamulca powietrzny Knorr
Sterowanie wielokrotne brak
System ogrzewania wodne z układu chłodzenia (2 kaloryfery w kabinie maszynisty)
Portal Portal Transport szynowy

Fablok 2D (typy fabryczne Ls150 i 2Ls150, seria SM03) i rozwinięcie konstrukcji Zastal 409Da (typu fabryczne Ls180 i 409Da, seria SM04) – polska spalinowa lokomotywa manewrowa małej mocy produkowana w latach 1959–1969 w zakładach Fablok w Chrzanowie i Zastal w Zielonej Górze. W 1968 roku w zakładach Zastal zmieniono konstrukcję lokomotywy, stosując inny typ silnika wysokoprężnego. Była produkowana w latach 1972–1995.

Fablok 2D[edytuj | edytuj kod]

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1958 Centralne Biuro Konstrukcyjne Przemysłu Taboru Kolejowego zaprojektowało lokomotywę typu 2D. Jej produkcja prowadzona była w dwóch fabrykach:

  • od 1959 w Fabryce Lokomotyw im. F. Dzierżyńskiego w Chrzanowie (Fablok), która dodatkowo oznaczyła pojazd typem fabrycznym Ls150, a po zmianach konstrukcji 2Ls150,
  • od 1966 w Zaodrzańskich Zakładach Przemysłu Metalowego im. M. Nowotki w Zielonej Górze (Zastal)[1].

Lokomotywy te znalazły zastosowanie nie tylko w PKP, ale także w zastosowaniach niepublicznych – w przemyśle i generalnie przy lekkiej pracy manewrowej.

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Lokomotywa SM03 jest napędzana czterosuwowym 6-cylindrowym silnikiem spalinowym z zapłonem samoczynnym o znamionowej mocy 150 KM. Lokomotywa ma podwozie dwuosiowe z ostoją konstrukcji spawanej. Ostoja ma od przodu i tyłu czołownice, do których przymocowane są stosowane na PKP zderzaki tulejowe, haki ciągłowe ze sprzęgami śrubowymi i sprzęgi powietrzne. Nadwozie lokomotywy składa się z dwóch niskich przedziałów maszynowych: przedniego i tylnego oraz wyższej kabiny maszynisty, usytuowanej między tymi przedziałami. Przedziały maszynowe i kabina maszynisty stanowią konstrukcję spawaną z blach wzmocnionych kształtownikami i są przymocowane do pomostu lokomotywy. Przedziały maszynowe mają w bocznych ścianach (z obu stron) drzwiczki umożliwiające dostęp i wgląd do urządzeń umieszczonych wewnątrz. Kabina maszynisty wyposażona jest w duże czołowe i boczne okna, które zapewniają dobrą widoczność ze stanowiska maszynisty.

Lokomotywa wyposażona jest w powietrzny zespolony hamulec samoczynny systemu Knorra oraz dodatkowy hamulec niesamoczynny systemu Westinghouse'a oraz w ręczny hamulec śrubowy. Zestawy kołowe są hamowane jednostronnie za pomocą żeliwnych klocków.

Lokomotywa ma sterowanie hydrauliczno-mechaniczne. Posiada cztery biegi, które maszynista zmienia za pomocą kół zmianowych. Obroty silnika zwiększa się za pomocą nastawnika.

Zastal 409D[edytuj | edytuj kod]

Adaptacja wykonana w 1968 roku przez zakłady Zastal, dotyczyła zmian konstrukcyjnych pozwalających na zamontowanie silnika wysokoprężnego o większej mocy, budowanego na licencji firmy Henschel. Pierwotnie rozważano wykorzystanie silnika typu 10H6 o mocy 160 KM, jednakże do produkcji seryjnej trafiły lokomotywy z silnikiem 14H6 o mocy 180 KM.
Lokomotywy 409Da produkowane były w 3 zakładach:

Podstawowym odbiorcą tego typu lokomotyw był przemysł, gdzie nosiły one oznaczenie 409Da. Na stanie PKP znalazły się jedynie dwie takie lokomotywy pochodzące z likwidowanych Zakładów Naprawczych Taboru Kolejowego w Sędziszowie, przejęte na początku lat 90. i skreślone z inwentarza przed rokiem 2000. Ze względu na znaczne różnice konstrukcyjne względem typu SM03, PKP nadały im odrębne oznaczenie.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Lokomotywa spalinowa typu 2D (Ls150). W: Bogdan Pokropiński: Lokomotywy spalinowe produkcji polskiej. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 2009, s. 53–68. ISBN 978-83-206-1731-3. (pol.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]