SM U-54

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
SM U-54
SM U-53 bliźniaczy do U-54
SM U-53 bliźniaczy do U-54
Klasa okręt podwodny
Typ U-51
Historia
Stocznia Germaniawerft, Kilonia
Początek budowy sierpień 1914
Położenie stępki 18 marca 1915
Wodowanie 22 lutego 1916
 Kaiserliche Marine
Wejście do służby 25 maja 1916
Los okrętu poddany 24 listopada 1918 i zniszczony w 1919
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność
• na powierzchni
• w zanurzeniu

712 ton
902 ton
Długość 65,2 m
Szerokość 6,4 m
Zanurzenie 3,6 m
Zanurzenie testowe 50 metrów
Napęd
2 silniki Diesla (2x1200 KM), 2 silniki elektryczne (2x600 KM), 2 wały
Prędkość
• na powierzchni
• w zanurzeniu

17,1 węzła
9,1 węzła
Zasięg powierzchnia: 9400 Mm / 8 węzłów
zanurzenie: 55 Mm / 5 węzłów
Uzbrojenie
6 torped, działo 88 mm
Wyrzutnie torpedowe 4 x 500 mm (dziób-rufa)
Załoga 38

SM U-54niemiecki okręt podwodny typu U-51 zbudowany w Kaiserliche Werft w Gdańsku w latach 1915-1916. Wodowany 22 lutego 1916 roku, wszedł do służby w Cesarskiej Marynarce Wojennej 25 maja 1916 roku. Służbę rozpoczął w II Flotylli, a jego dowódcą został kapitan Volkhard von Bothmer[1]. U-54 w czasie dwunastu patroli zatopił 26 statków o łącznej pojemności 66 713 BRT, jeden okręt wojenny o wyporności 1290 BRT, oraz uszkodził 4 statki o łącznej pojemności 17 847 BRT. 2 lipca 1916 roku okręt został przydzielony do II Flotylli.

Pierwszym zatopionym statkiem był norweski żaglowiec o pojemności 453 BRT, 3 lutego 1917 roku około 100 mil na południowy zachód od Fastnet Rock[2]. Statek płynął z ładunkiem drewna z Jamajki do Fleetwood.

20 maja 1917 roku Volkhard von Bothmer został dowódcą SM UC-23, a na jego miejsce przyszedł kapitan Kurt Heeseler[3], który był dowódcą do 22 marca 1918 roku. Za jego kadencji U-54 zatopił 12 statków oraz 1 uszkodził. 3 lipca 1917 roku w odległości około 120 mil od wyspy Tory U-54 uszkodził brytyjski tankowiec SS San Lorenzo o pojemności 9607 BRT[4].

23 lipca 1917 roku około 270-290 mil na południowy zachód od Fastnet Rock U-54 zatopił dwa brytyjskie parowce SS Ashleigh o pojemności 6985 BRT oraz SS Huelva o pojemności 4867 BRT. Oba statki płynęły z ładunkiem węgla z Newport.

16 lipca 1918 roku U-54 storpedował brytyjski okręt wojenny HMS Anchusa[5]. Wyniku ataku zginęło 78 członków załogi.

23 marca 1918 roku na stanowisku dowódcy okrętu Volkhard von Bothmer został zastąpiony przez kapitana Hellmutha von Ruckteschella[6]. Pod jego dowództwem U-54 zatopiła 6 statków oraz jedne uszkodził.

24 listopada 1918 roku U-54 został poddany we Włoszech. W maju 1919 roku okręt został zniszczony.

Przypisy

  1. Volkhard von Bothmer (27 sierpnia 1882 - 20 marca 1948),pierwszy dowódca okrętu, który za jego kadencji zatopił 9 statków nieprzyjaciela oraz uszkodził dwa. Następnie dowódca SM UC-23. - Uboat.net WWI U-boat commanders.
  2. SV Tamara (+1917) Wrecksite.eu
  3. Kurt Heeseler (27 grudnia 1883 - 9 kwietnia 1941). Uboat.net WWI U-boat commanders.
  4. Ships hit during WWI – San Lorenzo Uboat.net, [Dostęp=2013-11-02]
  5. The Wartime Memories Project - The Great War HMS Anchusa
  6. Hellmuth von Ruckteschell (23 marca 1890 - 24 września 1948) wcześniej dowódca SM UB-34. Uboat.net WWI U-boat commanders.

Bibliografia[edytuj]

  • Eberhard Moller, Werner Brack: The Encyclopedia of U-Boats From 1904 to the Present. Londyn: Greenhill Books Lionel Leventhal Ltd., 2004, s. 28. ISBN 1-85367-623-3. (ang.)
  • Robert Gardiner (red.): Conway's All the World Fighting Ships 1906-1921. Londyn: Conway Maritime Press Ltd., 1985, s. 177. ISBN 0-85177-245-5. (ang.)
  • Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact (Weapons and Warfare). Santa Barbara, California: ABC-CLIO, marzec 2007, s. 104. ISBN 1-85367-623-3.

Linki zewnętrzne[edytuj]