SN 2003gd

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
SN 2003gd
Zdjęcia M74 w podczerwieni wykonane przez Kosmiczny Teleskop Spitzera, ukazujące galaktykę i stygnący pył, będący pozostałością po supernowej SN 2003gd, w lipcu 2004 (u góry po lewej) i w styczniu 2005 (u dołu po lewej)
Zdjęcia M74 w podczerwieni wykonane przez Kosmiczny Teleskop Spitzera, ukazujące galaktykę i stygnący pył, będący pozostałością po supernowej SN 2003gd, w lipcu 2004 (u góry po lewej) i w styczniu 2005 (u dołu po lewej)
Odkrywca Evans[1]
Data odkrycia 12 czerwca 2003[1]
Dane obserwacyjne (J2000)
Typ supernowej II-P[1]
Galaktyka NGC 628[1][2]
Rektascensja 1h 36m 42,65s[1][2]
Deklinacja 15° 47′ 19,9″[1][2]
Największa jasność 13,20m
Charakterystyka fizyczna

SN 2003gdsupernowa typu II-P odkryta 12 czerwca 2003 roku w galaktyce Messier 74[1]. W momencie odkrycia miała maksymalną jasność 13,20m[2][3].

Przypisy[edytuj]

  1. a b c d e f g Asiago Supernova Catalogue (5802 rows) (ang.). vizier.u-strasbg.fr, 2011-12-11. [dostęp 2011-12-27].
  2. a b c d R. Barbon, V. Buondí, E. Cappellaro, M. Turatto. The Asiago Supernova Catalogue - 10 years after. „Astronomy and Astrophysics Supplement”. 139, s. 531-536, 1999-11. NASA ADS. DOI: 10.1051/aas:1999404 (ang.). 
  3. List of Supernovae (ang.). IAU Central Bureau for Astronomical Telegrams. [dostęp 2011-11-02].