SPBE-D

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
SPBE-D
Państwo  ZSRR
Typ samonaprawadzająca się bomba małego wagomiaru
Przeznaczenie bomba przeciwczołgowa
Dane techniczne
Długość 284 mm
Średnica 186 mm
Rozpiętość 255 mm
Masa 14,5 kg

SPBE-D (ros. СПБЕ-Д) – radziecka bomba samonaprowadzająca się przenoszona w bombach kasetowych RBK-500 SPBE-D i RBK-500U.

Opadająca na spadochronie z prędkością 15-17 m/s bomba wykonuje 6-8 obrotów na sekundę i obserwuje teren przy pomocy czujnika podczerwieni o kącie wizowania 30°. W kierunku wykrytych celów odpalany jest pocisk formowany wybuchowo.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jerzy Gruszczyński: Uzbrojenie lotnicze, wschód, PKL 3/93. Warszawa: Wydawnictwo Altair, 1993. ISSN 1230-2953.