SS Czeluskin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
SS Czeluskin
Ilustracja
Poprzednie nazwy

SS Lena

Bandera  ZSRR
Armator Leningradzki Instytut Arktyczny
Dane podstawowe
Typ parowiec
Historia
Stocznia Burmeister & Wain
Data wodowania 1933
Data oddania do eksploatacji 1933
Data zatonięcia 13 lutego 1934
Dane techniczne
Liczba członków załogi 112 (w tym naukowcy)
Długość całkowita (L) 94,5 m
Szerokość (B) 16,6 m
Zanurzenie (D) 6,7 m
Pojemność 3607 RT
Napęd mechaniczny
Prędkość maks. 12 w

SS Czeluskin (ros.: Челюскин) – parowiec o wyporności 7500 ton wybudowany w Danii w 1933 roku i zakupiony przez Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich. Nazwany na cześć Siemiona Iwanowicza Czeluskina – badacza polarnego.

10 sierpnia 1933 r. wyszedł w rejs z dwudziestodniowym opóźnieniem z Murmańska do Władywostoku przez tzw. Przejście Północno-Wschodnie. Miał przejść tę trasę bez zawijania do portów w asyście lodołamacza Krasin. Szefem ekspedycji był O. J. Szmidt, kapitanem statku W. I. Woronin, resztę 110 uczestników rejsu stanowiła załoga oraz naukowcy i ich rodziny.

Podczas planowania wyprawy popełniono wiele błędów. Statek rozpoczął podróż, mimo iż nie był przystosowany do żeglugi na częściowo zamrożonych akwenach. Rejsu nie odwołano pomimo znacznego opóźnienia. Innym zaniedbaniem było zezwolenie na kontynuowanie ekspedycji po awarii, do której doszło w Cieśninie Matoczkin Szar, gdzie parowiec rozerwał dziób.

Po odwołaniu towarzyszącego lodołamacza okręt został zakuty w lodach 100 mil morskich od Cieśniny Beringa. Następnie dryfował na Morzu Czukockim i 13 lutego 1934 roku zatonął, zmiażdżony przez lody. Uczestnicy rejsu wyszli na lód, skąd zostali ewakuowani (ostatnia ekipa 13 kwietnia) na ląd (przylądek Wankarem) przez lotników radzieckich: Nikołaja Kamanina (dowódcę grupy ratowniczej), A.W. Lapidiewskiego, S. A. Lewoniewskiego, W. S. Mołokowa, M. T. Slepniowa, M. W. Wodopianowa i I. W. Doronina. Lotnicy za swój czyn, jako pierwsi w Związku Radzieckim, byli nagrodzeni tytułami bohaterów Związku Radzieckiego.

Uratowanie załogi Czeluskina stało się dużym sukcesem propagandy radzieckiej[1].

Przypisy

  1. Andrzej Krajewski: Socrealistyczna epopeja (pol.). Newsweek Polska. [dostęp 2007-04-26].

Bibliografia[edytuj]

  • Bolszaja Sowietskaja encikłopedija t. 29 s. 56 wyd. 1978.
  • Socrealistyczna epopeja Newsweek Polska Nr 45/06, s. 62