SS Czeluskin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
SS Czeluskin
ilustracja
Poprzednie nazwy

SS Lena

Bandera

 ZSRR

Armator

Leningradzki Instytut Arktyczny

Dane podstawowe
Typ

parowiec

Historia
Stocznia

Burmeister & Wain

Data wodowania

1933

Data oddania do eksploatacji

1933

Data zatonięcia

13 lutego 1934

Dane techniczne
Liczebność załogi

112 (w tym naukowcy)

Długość całkowita (L)

94,5 m

Szerokość (B)

16,6 m

Zanurzenie (D)

6,7 m

Pojemność

3607 RT

Napęd mechaniczny
Prędkość maks.

12 w.

SS Czeluskin (ros. Челюскин) – parowiec o wyporności 7500 ton wybudowany w Danii w 1933 roku i zakupiony przez Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich. Nazwany na cześć Siemiona Iwanowicza Czeluskina – badacza polarnego.

10 sierpnia 1933 r. wyszedł w rejs z dwudziestodniowym opóźnieniem z Murmańska do Władywostoku przez tzw. Przejście Północno-Wschodnie. Miał przejść tę trasę w asyście lodołamacza Krasin bez zawijania do portów. Szefem ekspedycji był O. J. Szmidt, kapitanem statku W. I. Woronin, resztę 110 uczestników rejsu stanowiła załoga oraz naukowcy i ich rodziny.

Podczas planowania wyprawy popełniono wiele błędów. Statek rozpoczął podróż, mimo iż nie był przystosowany do żeglugi na częściowo zamrożonych akwenach. Rejsu nie odwołano pomimo znacznego opóźnienia. Innym zaniedbaniem było zezwolenie na kontynuowanie ekspedycji po awarii, do której doszło w Cieśninie Matoczkin Szar, gdzie parowiec rozerwał dziób.

Po odwołaniu towarzyszącego lodołamacza okręt został zakuty w lodach 100 mil morskich od Cieśniny Beringa. Następnie dryfował na Morzu Czukockim i 13 lutego 1934 roku zatonął, zmiażdżony przez lody. Uczestnicy rejsu wyszli na lód, skąd zostali ewakuowani (ostatnia ekipa 13 kwietnia) na ląd (przylądek Wankarem) przez lotników radzieckich: Nikołaja Kamanina (dowódcę grupy ratowniczej), A.W. Lapidiewskiego, S. A. Lewoniewskiego, W. S. Mołokowa, M. T. Slepniowa, M. W. Wodopjanowa i I. W. Doronina. Lotnicy za swój czyn, jako pierwsi w Związku Radzieckim, byli nagrodzeni tytułami bohaterów Związku Radzieckiego.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bolszaja Sowietskaja encikłopedija t. 29 s. 56 wyd. 1978.
  • Socrealistyczna epopeja Newsweek Polska Nr 45/06, s. 62