SS Olza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
SS Olza
Ilustracja
Model w Narodowym Muzeum Morskim
Bandera  Polska
Port macierzysty Gdynia
Armator Żegluga Polska
Dane podstawowe
Typ drobnicowiec
Historia
Stocznia Stocznia Gdynia
Dane techniczne
Nośność (DWT) 1350
Długość całkowita (L) 70 m
Szerokość (B) 11,0 m
Pojemność brutto: 1080 RT
Napęd mechaniczny
Silnik maszyna parowa

systemu Lentza

Moc silnika 850 KM/625 kW
Liczba śrub napędowych 1
Prędkość maks. 11 w.

SS Olza – pierwszy pełnomorski drobnicowiec zbudowany w Stoczni Gdyńskiej po odzyskaniu przez Polskę niepodległości .

Budowa[edytuj]

Projekt statku opracował (na podstawie angielskiej dokumentacji) mgr inż. Henryk Giełdzik. Maszynę parową miała dostarczyć Huta "Zgoda" w Świętochłowicach. Kształtowniki stalowe zamawiano w Anglii. Stępkę położono 28 sierpnia 1938, wodowanie przewidziane na wrzesień 1939 r. nie odbyło się z powodu wybuchu wojny. 8 września Polacy celowo dokonali wodowania blokującego pochylnię. Pierwotnie statek miał zostać zatopiony bezpośrednio po zwodowaniu, prawdopodobnie jednak zwyciężyła opinia, że pozostawienie go zablokowanego w czasie wodowania na pochylni będzie skuteczniejsze.

Zwodowany przez Niemców w maju 1941 roku jako "Westpreussen", z oryginalną maszyną (z Huty Zgoda w Świętochłowicach), po wojnie nie został zwrócony. W latach 80. akcję badania losów "Olzy" zorganizował program telewizyjny Latający Holender. Powojenne losy statku udało się ustalić dopiero w 2014, dzięki nowym rosyjskim publikacjom: w 1958 roku "Olza" została ukończona przez Sowietów (z nową maszyną) jako statek-baza kaliningradzkiej floty rybackiej "Inguł" (ИНГУЛ). W czerwcu 1970 statek został wycofany i prawdopodobnie skierowany na złom[1].

Na pochylni
Maszyna parowa dla "Olzy"

Bibliografia[edytuj]

Plany i modele[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]