STOBAR

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy terminu z dziedziny lotnictwa wojskowego. Zobacz też: Jezioro Stoborowe.
Typy startu i lądowania

Indyjski samolot HAL Tejas podczas startu ze skoczni (zamontowanej w bazie lądowej)

STOBAR - akronim od angielskiego Short Take Off But Arrested Recovery używany w lotnictwie do określania sposobu startu i lądowania samolotu na pokładach lotniskowców, będącego kombinacją systemów STOVL i CTOL.

Samolot startuje z lotniskowca wykorzystując moc własnych silników i specjalny pokład startowy ski-jump (a nie jak na większości lotniskowców katapultę). Lądowanie odbywa się w sposób konwencjonalny, ale z wykorzystaniem lin hamujących samolot, który przed lądowaniem wypuszcza specjalny hak zaczepiający za liny. Jedynymi jednostkami pływającymi z samolotami typu STOBARrosyjski krążownik lotniczy „Admirał Kuzniecow” z samolotami Su-33 i szkolnymi Su-25UTG, w przyszłości MiG-29K oraz dokończona w Chinach bliźniacza jednostka „Liaoning”, wyposażona w kopie Su-33 - Shenyang J-15. Indie od 2013 dysponują przebudowanym w Rosji ex-„Admirałem Gorszkowem”, INS „Vikramaditya” z MiG-29K.

Kiedy zaproponowano wprowadzenie na uzbrojenie myśliwca czwartej generacji Eurofighter Typhoon, rozważano, na wniosek Francji, możliwość jego operowania z pokładów lotniskowców w konfiguracji STOBAR. Ze względu jednak na różne priorytety stawiane przed nową maszyną przez pozostałych uczestników projektu Eurofighter i w konsekwencji wycofanie się Francji zrezygnowano z tej opcji. Po odłączeniu się od projektu europejskiego myśliwca Francja zbudowała własny samolot pokładowy czwartej generacji Dassault Rafale M, wykorzystujący jednak system CATOBAR.