STS-109

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
STS-109
Emblemat STS-109
Dane misji
Indeks COSPAR 2002-010A
Zaangażowani Stany Zjednoczone NASA
Oznaczenie kodowe STS-109
Pojazd
Wahadłowiec Columbia
Załoga
Zdjęcie STS-109
Od lewej: Michael J. Massimino, Richard M. Linnehan, Duane G. Carey, Scott D. Altman, Nancy J. Currie, John M. Grunsfeld i James H. Newman
Dowódca Scott Altman
Start
Miejsce startu  Stany Zjednoczone, KSC, LC39-A
Początek misji 1 marca 2002, 12:22 czasu polskiego, (11:22:02 UTC)
Orbita okołoziemska
Apogeum 578 km
Perygeum 486 km
Okres orbitalny 95,3 min
Inklinacja orbity 28,5°
Lądowanie
Miejsce lądowania KSC, pas startowy 33
Lądowanie 12 marca 2002, 10:33 czasu polskiego (9:33:10 UTC)
Czas trwania misji 10 dni, 22 godzin, 9 minut i 51 sekund
Przebyta odległość 6,3 mln km
Liczba okrążeń Ziemi 165
Program lotów wahadłowców

STS-109 – przedostatnia naprawcza misja NASA do Kosmicznego Teleskopu Hubble'a (HST). Siedmiu astronautów, z pokładu wahadłowca kosmicznego Columbia, dokonało wymiany osprzętu HST (misja zakończyła się pełnym sukcesem). Była to historyczna misja, gdyż właśnie w niej ustanowiono rekord dla wyprawy wahadłowca w długości spacerów kosmicznych (EVA), które trwały razem 36 godzin. Była to dwudziesta siódma i ostatnia szczęśliwa misja wahadłowca Columbia przed jego katastrofą 1 lutego 2003 roku w misji STS-107. Lot ten był sto ósmym lotem programu lotów wahadłowców[1].

Załoga[1][edytuj | edytuj kod]

*(liczba w nawiasie oznacza liczbę lotów odbytych przez każdego z astronautów)

Parametry misji[edytuj | edytuj kod]

Cel misji[1][edytuj | edytuj kod]

Czwarty lot serwisowy do kosmicznego teleskopu Hubble′a umieszczonego na orbicie w kwietniu 1990 roku (Discovery STS-31).
Podczas misji SM3B zainstalowano Zaawansowaną Kamerę Przeglądową (ACS), dokonano wymiany paneli słonecznych na nowocześniejsze – mniejsze o 45% i dostarczające 25% więcej energii. Wymieniono jednostkę Kontroli Mocy (Power Control Unit, PCU) odpowiadający za sterowanie systemem zasilania. usunięto Kamery Obiektów Słabych (FOC). Astronauci zainstalowali System Chłodzenia NICMOS (NICMOS Cooling System, NCS) oraz włączyli Kamery Bliskiej Podczerwieni i Spektrometru Multiobiektowego (NICMOS)[3].

Spacer kosmiczny[1][edytuj | edytuj kod]

  • EVA-1 (4 marca 2002, 7 godz. 1 min): J. Grunsfeld, R. Linnehan
  • EVA-2 (5 marca 2002, 7 godz. 16 min): J. Newman, M. Massimino
  • EVA-3 (6 marca 2002, 6 godz. 48 min): J. Grunsfeld, R. Linnehan
  • EVA-4 (7 marca 2002, 7 godz. 30 min): J. Newman, M. Massimino
  • EVA-5 (8 marca 2002, 7 godz. 20 min): J. Grunsfeld, R. Linnehan

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. a b c d Tomáš Přibyl: Dzień, w którym nie wróciła COLUMBIA. Bielsko-Biała: Wydawnictwo >DEBIT<, s. 177. ISBN 83-7167-224-1.
  2. a b c d Mark Wade: STS-109 (ang.). W: Encyclopedia Astronautica [on-line]. [dostęp 2014-06-22].
  3. Steve Whitfield: Huble. Kosmiczny teleskop.. Warszawa: Prószyński Media Sp. z o.o., s. 18-20, seria: Historia podboju Kosmosu. ISBN 978-83-7648-999-5.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]