SU-6

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
SU-6
СУ-6
Dane podstawowe
Państwo  ZSRR
Producent Zakłady Doświadczalne Budowy Maszyn im. Kirowa w Leningradzie
Typ pojazdu samobieżne działo przeciwlotnicze
Trakcja gąsienicowa
Załoga 5-6
Historia
Prototypy 1935
Dane techniczne
Silnik 1 silnik gaźnikowy, 4-cylindrowy GAZ T-26 o mocy 91 KM
Transmisja mechaniczna
Pancerz grubość: 6-8 mm
Długość 5,70 m
Szerokość 2,70 m
Wysokość 2,74 m
Prześwit 0,38 m
Masa 6 500 kg (własna)
11 000 kg (bojowa)
Osiągi
Prędkość 28 km/h
Zasięg 130 km (po drodze)
Pokonywanie przeszkód
Brody (głęb.) 0,80 m
Rowy (szer.) 2,00 m
Ściany (wys.) 0,75 m
Kąt podjazdu 32º
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 armata przeciwlotnicza wz. 1931 kal. 76 mm (zapas amunicji – 48 szt.)
2 karabin maszynowy DT kal. 7,62 mm (zapas amunicji – 1167 szt.)
Użytkownicy
ZSRR

SU-6radzieckie samobieżne działo przeciwlotnicze z okresu międzywojennego.

Historia konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

W dniu 22 marca 1934 roku Rada Pracy i Obrony przy Radzie Komisarzy Ludowych ZSRR podjęła uchwałę o przezbrojeniu Armii Czerwonej w nowoczesny sprzęt artyleryjski, w związku z nią Zakłady Doświadczalne Budowy Maszyn im. Kirowa w Leningradzie rozpoczęły pracę nad konstrukcją samobieżnego działa przeciwlotniczego.

Pracę nad tym projektem kierował Sjaczentow, a inżynierem prowadzącym był Ł. Trojanow. Konstrukcja działa oznaczona jako SU-6 została oparta na podwoziu czołgu T-26, przy czym zachowano bez zmian układ napędowy czołgu, natomiast kadłub nieznacznie powiększono, usunięto wieżę oraz zmontowano w górnej części kadłuba trzy poprzeczne przegrody, które wzmocniły sztywność kadłuba a między którymi zamontowano składane miejsca obsługi działa. Na wierzchu kadłuba zamontowano podstawę działa przeciwlotniczego wz. 1931 kal. 76 mm. Z boku kadłuba zamontowano na zawiasach burty z blach pancernej o grubości 8 mm, podnoszone w czasie jazdy a w czasie strzelania z działa opuszczane. Działo oprócz działa przeciwlotniczego kal. 76 mm uzbrojone zostało w 2 karabiny maszynowe kal. 7,62 mm, które zostały zamontowane na przedniej i tylnej burcie.

Prototyp działa SU-6 był gotowy w sierpniu 1935 roku. W dniach 12 września do 11 października przeprowadzono badania fabryczne, a następnie działo przekazano do badań poligonowych na Poligonie Naukowo-Badawczym Artylerii. Badania te trwały od końca 1935 roku do końca 1936 roku. W tym czasie okazało się, że działo nie spełnia warunków. W trakcie badań zamontowano na nim także armatę przeciwlotniczą kal. 37 mm, która również nie spełniła warunków. W związku z tym styczniu 1937 roku zaniechano dalszym prac nad tym działem.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]