SY Bieszczady

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bieszczady
Bandera  Polska
Numer na żaglu PZ 463
Call sign SPG2335
Port macierzysty Gdynia
Armator CWM ZHP Gdynia
Dane podstawowe
Typ Opal III
Materiał drewno
Historia
Stocznia Stocznia im. J. Conrada-Korzeniowskiego, Gdańsk
Data budowy 1974
Data zatonięcia 2000-09-10
Dane techniczne
Wyporność 9 t
Liczba członków załogi 7-8
Długość całkowita (L) 13,65 m
Szerokość (B) 3,6 m
Zanurzenie (D) 1,95 m
Ożaglowanie
Typ ożaglowania jol
Liczba żagli 4
Powierzchnia ożaglowania 80 m²
Liczba masztów 2
Pomnik pamięci SY Bieszczady

SY Bieszczadyjacht żaglowy jol typu Opal, należący do Centrum Wychowania Morskiego ZHP w Gdyni.

Zatonął 10 września 2000 w wyniku kolizji.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

Źródła armatora:

  • typ serii: Opal III
  • typ: jol
  • kraj: Polska
  • armator: CWM ZHP Gdynia
  • port macierzysty: Gdynia
  • producent: Stocznia im. Józefa Conrada-Korzeniowskiego w Gdańsku
  • rok budowy: 1974
  • dane serii:
    • długość całkowita – 13,65 m
    • szerokość – 3,60 m
    • zanurzenie – 1,95 m
    • powierzchnia żagli – 80,0 m²

Ostatni rejs[edytuj | edytuj kod]

Jacht zatonął 10 września 2000 ok. godz. 05:26 w wyniku zderzenia z gazowcem MV Lady Elena na pozycji 56°36′04″N 7°29′07″E/56,601111 7,485278 przy wietrze W ok. 5°B, stanie morza 4 i bardzo dobrej widzialności[1].

Jacht – rozbity od strony prawej burty gruszką dziobową statku – zatonął wraz z niemal całą załogą. Utonęli: kpt. jacht. Lech Łuczak (kapitan), sternik jacht. Artur Bogusz (I oficer), sternik jacht. Arkadiusz Jakubiszyn (III oficer), sternik jacht. Tomasz Bruś, sternik jacht. Paweł Romaniuk i żeglarz jacht. Rafał Makowski, a zaginął żeglarz jacht. Tomasz Malinowski. Wypadek przeżyła tylko sterniczka jacht. Małgorzata Kądzielewska (II oficer).

Hołd żeglarzom z SY Bieszczady oddał zespół Banana Boat w swojej piosence "Requiem dla nieznajomych przyjaciół z s/y Bieszczady".

Orzeczenie[edytuj | edytuj kod]

W sprawie zatonięcia jachtu orzekała po raz pierwszy Izba Morska przy Sądzie Okręgowym w Gdańsku z siedzibą w Gdyni. Orzeczeniem z 20 września 2001 stwierdzono, że przyczyną zderzenia była nienależyta obserwacja na obydwu statkach, skutkująca – w przypadku SY Bieszczady złą oceną sytuacji i zmianą kursu na prowadzący do zderzenia, a w przypadku MV Lady Elena spóźnionym podjęciem działań zapobiegających zderzeniu i winę za wypadek ponoszą w 70% SY Bieszczady, a w 30% MV Lady Elena. Orzeczenie to zostało jednak uchylone przez Odwoławczą Izbę Morską.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy Izba Morska orzeczeniem z 5 grudnia 2006 ustaliła, że przyczyną zderzenia było niepowodzenie manewrów ostatniej chwili, które to manewry spowodowane zostały wcześniejszym brakiem działań jednostek w celu uniknięcia nadmiernego zbliżenia. Prawdopodobnymi przyczynami nadmiernego zbliżenia mogło być:

  • po stronie SY Bieszczady:
    • prowadzenie niewłaściwej obserwacji skutkujące brakiem świadomości zbliżania się MV Lady Elena lub błędną oceną wzajemnej odległości i niepodjęciem działań w celu zasygnalizowania statkowi swojej obecności w sytuacji, gdy miał wątpliwości, czy statek podejmie wystarczające działanie w celu uniknięcia zderzenia
    • ograniczona możliwość wykrycia jachtu wynikająca z wyposażenia w reflektor radarowy niedający echa zapewniającego odpowiednią możliwość wykrycia, a nadto ewentualnego niepalenia się świateł burtowych lub palenia się z niedostateczną jasnością
  • po stronie MV Lady Elena: brak świadomości zbliżania się do jachtu wynikający z wysoce ograniczonej możliwości wykrycia jachtu nieoświetlonego właściwie i niosącego niewłaściwy reflektor radarowy lub prowadzenia niewłaściwej obserwacji wzrokowej skutkującej niewykryciem prawidłowo oświetlonego jachtu.

Stwierdzono ponadto, że Urząd Morski w Gdyni dopuścił do żeglugi jacht wyposażony w reflektor radarowy, który nie spełniał wymogów bezpieczeństwa żeglugi statków morskich i bezpieczeństwa życia na morzu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Godzina i współrzędne według orzeczenia Izby Morskiej z 5. 12. 2006 r. – w: Morze, statki i okręty nr 1/2007. W pierwotnym orzeczeniu były niewielkie różnice.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]