Przejdź do zawartości

s/y Roztocze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z SY Roztocze)
s/y Roztocze
Ilustracja
Bandera

 Polska

Numer na żaglu

(XIV PZ-9) obecnie POL 9

Port macierzysty

Szczecin

Właściciel

Lubelski Okręgowy Związek Żeglarski

Armator

Lubelski Okręgowy Związek Żeglarski

Dane podstawowe
Materiał

drewno[1]

Historia
Stocznia

Szczecińska Stocznia Jachtowa im. Leonida Teligi

Data budowy

1968

Data wodowania

1969-08-01

Dane techniczne
Wyporność

19,6 t

Liczebność załogi

12/14

Długość całkowita (L)

18,06 m

Szerokość (B)

4,64 m

Zanurzenie (D)

2,85 m

Pojemność brutto

25,84[2] GT

Ożaglowanie
Typ ożaglowania

jol

Liczba żagli

komplet dakronowych żagli na różne warunki pogodowe

Powierzchnia ożaglowania

134 m²

Liczba masztów

2

Napęd mechaniczny
Silnik

SOLE Diesel SN

Moc silnika

75

Liczba śrub napędowych

1

s/y Roztocze – pełnomorski, dwumasztowy jacht typu Antares[3], zbudowany przez Szczecińską Stocznię Jachtową. Wielokrotnie uczestniczył w „Operacji Żagiel”. Początkowo właścicielem jachtu był Skarb Państwa, w 2015 roku wojewoda lubelski przekazał go na własność dotychczasowemu armatorowi, Lubelskiemu Okręgowemu Związekowi Żeglarskiemu[4]. S/y Roztocze jest jedyną tego typu lubelską jednostką. Konstruktorami s/y Roztocze byli Ryszard Langer i Kazimierz Michalski.

Historia

[edytuj | edytuj kod]

W 1966 roku powstał projekt powołania komitetu społecznego budowy lubelskiej jednostki pełnomorskiej. 7 kwietnia 1967 roku powołano Komitet Budowy Jachtu „Dar Lubelszczyzny”[3]. Patronat nad społeczną akcją budowy objął Przewodniczący WRN Paweł Dąbek[5], natomiast fundacji przewodniczył Kazimierz Gieroń. W pracach Prezydium Komitetu uczestniczyli Marian Krawczyk, Stefan Ziemnicki, Mieczysław Niewiadomski, Bogdan Bernat i Andrzej Kokoszyński. Jesienią 1967 roku została podpisana umowa ze Szczecińską Stocznią Jachtową na budowę jachtu.

Budowa miała zostać ukończona w kwietniu 1969 roku, jej finał nastąpił kilka miesięcy później. Chrzest lubelskiego jachtu odbył się 1 sierpnia 1969 roku. Matką chrzestną został Alina Wdowiak. Pierwszym kapitanem jachtu był główny pomysłodawca i animator jego budowy – lubelski jachtowy kapitan żeglugi wielkiej Ziemowit Barański[5]. Środki na budowę pochodziły ze skarbu państwa i sponsorów. Od początku jego istnienia do dziś armatorem jest Lubelski Okręgowy Związek Żeglarski. Nazwę dla lubelskiego jachtu, w ramach konkursu, wybrali czytelnicy dziennika „Sztandar Ludu”. Oprócz „Roztocza”, zbudowano jeszcze dwa bliźniacze jachty tego typu: Dar Szczecina oraz Teliga[3]. Pierwszy rejs s/y Roztocze po Bałtyku odbył się w dniach 3–13 sierpnia 1969 roku. Dowodził nim współpomysłodawca budowy jachtu – kapitan Ziemowit Barański.

W 1992 roku po ponad 20 latach eksploatacji jacht odremontowano. Wymieniano w nim kokpity, pawęż, pokład w części dziobowej i częściowo poszycie kadłuba. Zmodernizowano luki pokładowe, olinowanie stałe oraz maszty i bomy.

Na pokładzie s/y Roztocze gościły koronowane głowy. Podpis w kronice jachtu złożył książę Filip, mąż królowej brytyjskiej Elżbiety II. Jacht odwiedził tysiące miejsc na świecie m.in. Islandię, koło podbiegunowe, wybrzeża Norwegii, Wyspy Owcze, Narwik, Zatokę Botnicka czy Morze Czarne.

W 2019 r., w 50. rocznicę istnienia jachtu, została wydana książka „S/y Roztocze – 50 lat na morzach i oceanach” autorstwa Ziemowita Barańskiego. Wydawcą jest Lubelski Okręgowy Związek Żeglarski[6].

W 2019 r. Joanna Czyszczoń opublikowała w formie książkowej wywiad-rzekę z Ziemowitem Barańskim pt. „Kapitan”, w którym wiele miejsca poświęcone jest „Roztoczu”[7].

Również w antologii Ziemowita Barańskiego „Jak się raz zacznie…” (wydanej w 2021 r.) dwadzieścia (z osiemdziesięciu) opowiadań dotyczy „Roztocza”.[8]

S/y Roztocze w „Operacji Żagiel”

[edytuj | edytuj kod]
  • 1972 – kpt. Jan Kolasiński
  • 1980 – kpt. Ziemowit Barański
  • 1985 – kpt. Włodzimierz Wieczorkiewicz
  • 1986 – kpt. Wacław Orzeł
  • 1987 – kpt. Ziemowit Barański.
  • 2013 - kpt. Jarosław Głażewski, kpt. Łukasz Włodarski, kpt. Wojciech Wójtowicz

Galeria zdjęć

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Jacht "Roztocze" - dzielna łódka całej Lubelszczyzny. 2012-08-20. [dostęp 2012-08-22].
  2. Żaglowce 2019 – Baltic Sail Gdańsk [online], www.balticsail.pl [dostęp 2020-07-09] (pol.).
  3. a b c Marcin Bielesz: Historia jachtu "Roztocze". Zmienne szczęście jachtów. 2012-08-18. [dostęp 2012-08-22].
  4. Jacht „Roztocze” trafił w ręce żeglarzy [online], naszemiasto.pl Lublin, 26 października 2015 [dostęp 2018-06-10] (pol.).
  5. a b Marcin Bielesz: "Roztocze" daje dostęp do morza. W jaki sposób?. 2012-08-17. [dostęp 2012-08-22].
  6. Kazimierz Robak, Barański, Ziemowit. S/y „Roztocze” – 50 lat na morzach i oceanach. [online], periplus.pl, 15 kwietnia 2019 [dostęp 2019-11-26].
  7. Joanna Czyszczoń. Kapitan. Z Ziemowitem Barańskim, jachtowym kapitanem żeglugi wielkiej, rozmawia Joanna Czyszczoń. Sandomierz; Wydawnictwo Diecezjalne i Drukarnia w Sandomierzu, 2019. ISBN: 978-83-8101-269-0.
  8. Barański, Ziemowit. Jak się raz zacznie…. Warszawa : Wyd. Maciej Nuckowski, 2021. ISBN: 978-83-960089-0-9.

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • Aleksander Kaszowski, Zbigniew Urbanyi: Polskie jachty na oceanach. Wyd. 2. Gdańsk: Wydawnictwo Morskie, 1986, s. wkładka: Zestawienie polskich rejsów oceanicznych w latach 1932-1978. ISBN 83-215-4410-X.
  • Ziemowit Barański: S/y „Roztocze” – 50 lat na morzach i oceanach. Lublin: Lubelski Okręgowy Związek Żeglarski, 2019. ISBN 978-83-782506-3-0.
  • Joanna Czyszczoń: Kapitan. Z Ziemowitem Barańskim, jachtowym kapitanem żeglugi wielkiej, rozmawia Joanna Czyszczoń. Sandomierz: Wydawnictwo Diecezjalne i Drukarnia w Sandomierzu, 2019. ISBN 978-83-8101-269-0.
  • Ziemowit Barański: Jak się raz zacznie…. Warszawa: Wyd. Maciej Nuckowski, 2021. ISBN 978-83-960089-0-9.

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]