SZD-26 Wilk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
SZD-26 Wilk
Dane podstawowe
Państwo  Polska
Producent Szybowcowy Zakład Doświadczalny
Konstruktor Borys Puzej, Bogumił Szuba
Typ motoszybowiec
Konstrukcja górnopłat
Załoga 2
Dane techniczne
Wymiary
Rozpiętość 18,7 m
Długość 7,80 m
Powierzchnia nośna 13,5 m²
Osiągi
Prędkość minimalna 60 km/h
Prędkość dopuszczalna 200 km/h
Doskonałość maks. 25 przy 75 km/h
Dane operacyjne
Użytkownicy
Polska

SZD-26 Wilk – projekt polskiego, dwumiejscowego motoszybowca zaprojektowany w Szybowcowym Zakładzie Doświadczalnym w Bielsku-Białej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1961 r. w Szybowcowym Zakładzie Doświadczalnym został opracowany projekt motoszybowca SZD-26 Wilk. Konstruktorami byli inżynierowie Borys Puzej i Bogumił Szuba. Miała to być konstrukcja dwuosobowa, drewniana z silnikiem pchającym. Miał być przeznaczony do szkolenia, lotów wyczynowych, akrobacji i lotów turystycznych. Jako ciekawostkę można zaznaczyć, że śmigło miało się zatrzymywać tylko w pozycji poziomej (schowane za krawędzią skrzydła) i miały się w tej pozycji zamykać wloty powietrza chłodzącego silnik.

Z braku odpowiedniego silnika produkcji krajowej dalsze prace projektowe i rozwojowe zostały wstrzymane.

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Dwumiejscowy wolnonośny górnopłat o konstrukcji drewnianej z silnikiem pchającym.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Błasik, Andrzej Glass, Stanisław Madeyski (praca zbiorowa), "Konstrukcje lotnicze Polski Ludowej", Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1965,
  • Niespał J., Zatwarnicki R., Stafiej W., "Konstrukcje SZD", Skrzydlata Polska nr 49/1976.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]