SZD-39 Cobra 17

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
SZD-39 Cobra 17
Dane podstawowe
Państwo  Polska
Producent Zakład Doświadczalny Rozwoju i Budowy Szybowców
Konstruktor Władysław Okarmus
Typ Szybowiec
Konstrukcja grzbietopłat
Załoga 1
Historia
Data oblotu 17 marca 1970
Lata produkcji 1970
Egzemplarze 2
Dane techniczne
Wymiary
Rozpiętość 17 m
Wydłużenie 23,6
Długość 7 m
Powierzchnia nośna 12,3 m²
Profil skrzydła FX 61-168
Osiągi
Prędkość minimalna 65 km/h
Prędkość dopuszczalna 240 km/h
Prędkość min. opadania 0,62 m/s przy 71 km/h
Doskonałość maks. 41 przy 96 km/h
Dane operacyjne
Użytkownicy
Polska

SZD-39 Cobra 17 – polski, jednomiejscowy, szybowiec wyczynowy klasy standard, konstrukcji mieszanej drewniano-laminatowej. Zaprojektowany w Zakładzie Doświadczalnym Rozwoju i Budowy Szybowców w Bielsku-Białej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Władysław Okarmus na bazie szybowca SZD-36 Cobra 15 przygotował projekt szybowca przewidziany do startu w Mistrzostwa Świata w Marfie (USA) w 1970 r. Od pierwowzoru różnił się zwiększaną rozpiętością skrzydeł i możliwością zabierania 60 litrów balastu wodnego[1].

Prototyp został oblatany 17 marca 1970 r. na lotnisku w Bielsku przez Jerzego Śmielkiewicza[2].

Łącznie zbudowano dwa egzemplarze – SP-2539 (nr fabryczny W-476) i SP-2540 (nr fabryczny W-477)[3]. Na jednym z nich Edward Makula podczas Szybowcowych Mistrzostw Świata w Marfie zajął 5 miejsce[4].

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Jednomiejscowy grzbietopłat o konstrukcji mieszanej drewniano-laminatowej[1].

Kadłub półskorupowy o konstrukcji drewnianej, w części przedniej i na elementach nierozwijalnych z pokryciem z laminatu. Zaczep do lotów holowanych i startu za wyciągarką w dolnej części kadłuba. Osłona kabiny jednoczęściowa, odsuwana do przodu.

Skrzydło dwudzielne, o obrysie trapezowym, konstrukcji półskorupowej, dwudźwigarowe. Wyposażone w lotki, zbiorniki balastu wodnego oraz hamulce aerodynamiczne na górnej i dolnej powierzchni skrzydła.

Usterzenie w układzie T. Usterzenie kierunku z charakterystycznym skosem; konstrukcja steru drewniano-laminatowa, kryta płótnem. Stery wysokości płytowe.

Podwozie jednotorowe: główne chowane w locie, płoza tylna metalowa.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b SZD-39 "Cobra 17", 1970 (pol.). [dostęp 2018-06-11].
  2. SZD-39 Cobra 17 (pol.). [dostęp 2018-06-11].
  3. Andrzej Glass, Tomasz Murawski (praca zbiorowa), Polskie szybowce 1945-2011. Problemy rozwoju, Wydawnictwo SCG, Bielsko-Biała 2012, ​ISBN 978-83-932826-0-9​, s. 106
  4. 12 Szybowcowe Mistrzostwa Świata, Marfa, USA 1970 (pol.). [dostęp 2018-06-11].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]