SMS S 90

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z S 90)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
S 90
Ilustracja
Klasa niszczyciel
Typ S 90
Historia
Stocznia Schichau, Elbląg
Położenie stępki 1898
Wodowanie 26 lipca 1899
 Kaiserliche Marine
Wejście do służby 24 października 1899
Los okrętu samozatopiony 17 października 1914
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 310 t projektowa
394 t pełna
Długość 63 m
Szerokość 7 m
Zanurzenie 2,83 m
Napęd
3 kotły parowe
2 pionowe 3-cylindrowe maszyny parowe potrójnego rozprężania, moc indykowana 5900 KM, 2 śruby
Prędkość 26,5 węzłów
Zasięg 830 Mm przy 17 w
Uzbrojenie
3 armaty kal. 50 mm L/40 (3x1)
3 wyrzutnie torped 450 mm (3x1)
Załoga 57 (2 oficerów)

S 90niemiecki niszczyciel z początku XX wieku i okresu I wojny światowej. Należał do pierwszego typu niemieckich niszczycieli S 90 (klasyfikowanego oficjalnie jako "torpedowce pełnomorskie" lub "duże torpedowce"). Służył na wodach chińskich, gdzie został zatopiony przez załogę w 1914 roku. Odznaczył się zatopieniem japońskiego krążownika „Takachiho”.

Budowa[edytuj | edytuj kod]

Stępkę pod budowę okrętu położono w 1898 roku[1] w niemieckiej stoczni Schichau w Elblągu (wówczas Elbing), pod numerem budowy 644[2]. Był on pierwszym okrętem typu, określanego od niego typem S 90. Okręt wodowano 26 lipca 1899, a wszedł do służby w Kaiserliche Marine 24 października 1899.

Służba[edytuj | edytuj kod]

„S 90” w 1901

S 90 służył od początku na wodach chińskich, bazując w niemieckiej kolonii Qingdao; do 1902 roku – wraz z S 91 i S 92[2]. Z uwagi na służbę zagraniczną, wyjątkowo wśród niemieckich torpedowców i niszczycieli, były one malowane początkowo na biało, z żółtymi nadbudówkami i kominami. Od połowy 1912 S 90 był malowany na szaro (inne: na czarno)[3].

Po wybuchu I wojny światowej nadal służył w Qingdao. Podczas japońsko-brytyjskiego oblężenia Qingdao w nocy 17 października 1914 S 90 wyszedł z bazy i storpedował japoński krążownik „Takachiho”, który w następstwie tego zatonął. Nie mogąc jednak przerwać blokady morskiej, S 90 wyrzucił się na brzeg[4] ok. 35 mil na południowy zachód od Qingdao, w rejonie pozycji 35°32′N 119°36′E/35,533333 119,600000[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. S. Trubicyn, s.31
  2. a b c E. Gröner, ss.42-43
  3. E. Gröner, ss.14, 43
  4. Roger Chesneau, Eugène Kolesnik (red.): Conway's All the World's Fighting Ships, 1860–1905. London: Conway Maritime Press, 1979, s. 265.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Erich Gröner: Die deutschen Kriegsschiffe 1815-1945. Band 2: Torpedoboote, Zerstörer, Schnellboote, Minensuchboote, Minenräumboote, Koblencja: Bernard & Graefe Verlag, 1983, ​ISBN 3-7637-4801-6​, (niem.)
  • S.W. Trubicyn, Eskadriennyje minonoscy i minonoscy Giermanii (1871-1918 gg.), Sankt Peteresburg, 2000, (ros.)