Sałczak Toka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sałczak Toka
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 15 grudnia 1901
Saryg-Siep, Imperium Rosyjskie
Data i miejsce śmierci 11 maja 1973
Kyzył, Związek Radziecki
I Sekretarz Tuwińskiej Partii Ludowo - Rewolucyjnej
Okres od marca 1932
do października 1944
Przynależność polityczna Tuwińska Partia Ludowo - Rewolucyjna
Poprzednik Donduk Kuular
II Sekretarz Tuwińskiej Partii Ludowo - Rewolucyjnej
Okres od 1929
do 1932
I sekretarz Komitetu Obwodowego KPZR Tuwińskiego Obwodu Autonomicznego
Okres od 1944
do 1961
I sekretarz Tuwińskiego Komitetu Obwodowego KPZR
Okres od 1961
do 1973
podpis

Sałczak Kałbak-Choriekowicz Toka, właśc. Koł Tywyky; (ros. Салча́к Калбак-Хоре́кович То́ка (Кол Тывыкы), tuwi. Салчак Калбак-Хөрекович Тока (Кол Тывыкы), ur. 15 grudnia 1901 w Miergienie w Kraju Urianchajskim (obecnie Tuwa), zm. 11 maja 1973 w Kyzył) – tuwiński polityk komunistyczny, Bohater Pracy Socjalistycznej (1971).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W latach 1910-1921 pracował jako robotnik rolny, a 1922-1924 kurier, 1924-1925 służył w Tuwińskiej Armii Rewolucyjnej, 1925-1929 studiował na Komunistycznym Uniwersytecie Pracujących Wschodu im. Stalina w Moskwie.

W 1929 wstąpił do Tuwińskiej Partii Ludowo-Rewolucyjnej, 1929-1932 był II sekretarzem KC tej partii, a od marca 1932 do października 1944 I sekretarzem KC Tuwińskiej Partii Ludowo-Rewolucyjnej - był wówczas faktycznym przywódcą Tuwińskiej Republiki Ludowej, którą silnie związał ze stalinowskim ZSRR, przeprowadzając przymusową kolektywizację i likwidację buddyzmu i szamanizmu. Pod koniec lat 30. kierował masowymi represjami politycznymi, podczas których oskarżono wiele osób o bycie japońskimi szpiegami i rozstrzelano pod tym zarzutem.

Doprowadził do włączenia Tuwińskiej Republiki Ludowej w skład ZSRR (11 października 1944). Od października 1944 do października 1961 I sekretarz Komitetu Obwodowego WKP(b)/KPZR Tuwińskiego Obwodu Autonomicznego, a od 10 października 1961, wraz z przekształceniem obwodu w Tuwińską Autonomiczną Socjalistyczną Republikę Radziecką, do końca życia - I sekretarz Tuwińskiego Komitetu Obwodowego KPZR.

Od 14 października 1952 do 30 marca 1971 zastępca członka, a od 9 kwietnia 1971 do śmierci członek KC KPZR. 21 września 1965 został generałem porucznikiem Armii Radzieckiej (wcześniej, od 1944, był generałem porucznikiem Armii Tuwińskiej). Od 29 kwietnia 1945 do końca życia był deputowanym do Rady Najwyższej ZSRR od 1 do 8 kadencji.

Odznaczenia i nagrody[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]