Sabina Nowak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sabina Pierużek-Nowak
Kraj działania  Polska
Data urodzenia 6 czerwca 1959
Doktor habilitowana nauk
biologicznych
Specjalność:
biologia konserwatorska, biologia środowiskowa
Alma Mater Uniwersytet Śląski w Katowicach
Doktorat 29 maja 2003 – biologia
PAN
Habilitacja 29 czerwca 2018 – biologia
Działaczka ekologiczna, urzędniczka
Organizacja Stowarzyszenie dla Natury „Wilk”
Stanowisko prezeska
Okres spraw. od 1996

Sabina Pierużek-Nowak (ur. 6 czerwca 1959)[1] – polska zoolożka, działaczka ekologiczna, specjalistka w zakresie ekologii i ochrony ssaków.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Sabina Pierużek-Nowak ukończyła w 1983 biologię na Wydziale Biologii i Ochrony Środowiska Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach na podstawie pracy Flora synantropijna linii kolejowej Katowice-Piotrowice. W 2003 doktoryzowała się z nauk biologicznych w Instytucie Ochrony Przyrody PAN w Krakowie za pracę Dynamika populacji, ekologia i problemy ochrony wilka Canis lupus w Beskidzie Śląskim i Żywieckim (promotorka: Bogumiła Jędrzejewska). Stopień doktora habilitowanego nauk biologicznych otrzymała w 2018 na macierzystym wydziale za badania pt. Dynamika i uwarunkowania środowiskowe procesu rekolonizacji lasów zachodniej Polski przez wilki (Canis lupus). Jej zainteresowania naukowe skupiają się na ekologii, behawiorze i genetyce wilka, problematyce ochrony dużych drapieżników, wpływie infrastruktury drogowej na łączność siedlisk przyrodniczych.

W 1983 rozpoczęła pracę zawodową w Głównym Instytucie Górnictwa. Rok później przeszła do Urzędu Wojewódzkiego w Katowicach na stanowisko inspektorki w Wydziale Ochrony Środowiska i w zespole Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody. W 1986 była p.o. Wojewódzkiego Konserwatora Przyrody. Od 1986 do 1991 przebywała na urlopie wychowawczym.

W latach 90., w ramach Stowarzyszenia „Pracownia na rzecz Wszystkich Istot”, z powodzeniem koordynowała ogólnopolską kampanię na rzecz ochrony wilków i rysi oraz na rzecz objęcia całej polskiej części Puszczy Białowieskiej ochroną parku narodowego. W 1996 zainicjowała powstanie Stowarzyszenia dla Natury „Wilk”, którego pozostaje prezeską. Ze stowarzyszeniem jest związana zawodowo. Działa także w organizacjach międzynarodowych: Ashoka, Large Carnivore Initiative for Europe IUCN, Infra Eco Network Europe (IENE), Polsko-Niemieckiej Grupie Roboczej ds. Wilka przy Polsko-Niemieckiej Radzie Ochrony Środowiska, Radzie Naukowej Drawieńskiego Parku Narodowego oraz Radzie Programowej kierunku „Biologia” na macierzystym wydziale. W latach 2009–2016 wchodziła w skład Państwowej Rady Ochrony Przyrody, gdzie od 2014 przewodniczyła Komisji ds. Zwierząt.

Jest autorką kilkudziesięciu artykułów naukowych, kilku książek oraz publikacji popularnonaukowych o ssakach drapieżnych. Za swoją działalność na rzecz ochrony przyrody została wyróżniona m. in. nagrodą miesięcznika National Geographic Polska – Traveler 2009 (2010) oraz nagrodą specjalną Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Katowicach (2011).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Numer KRS 0000118275.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]