Sabnok

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Sabnok – w tradycji okultystycznej, demon, markiz piekła. Znany również pod imionami Sabnock, Sab Nac, Sabnac, Sabnak, Sabnach, Sabnack, Sabnacke, Salmac, Salmak, Savnok i Savnock. Rozporządza 50 legionami duchów. W Sztuce Goecji jest czterdziestym trzecim, a w Pseudomonarchii Daemonum trzydziestym czwartym duchem.

W demonologii[edytuj | edytuj kod]

By go przywołać i podporządkować, potrzebna jest jego pieczęć, która według Sztuki Goecji powinna być zrobiona ze srebra.

Buduje fortece, zamki, wieże i miasta oraz wyposaża je w broń itp. Potrafi również otwierać u ludzi na dłuższy czas rany, które ropieją i robaczywieją. Na życzenie przyzywającego może dostarczyć opiekuńczych duchów. Przemienia ludzi w kamienie.

Ukazywany jest jako uzbrojony żołnierz z głową lwa, dosiadający płowego i zarazem straszliwego konia.

W kulturze popularnej[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]