Sacra Infermeria

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sacra Infermeria (Święty Szpital)
Symbol zabytku nr rej. 001137
Ilustracja
Sacra Infermeria w 2016
Państwo  Malta
Miejscowość Valletta
Styl architektoniczny barok, manieryzm
Architekt Girolamo Cassar
Powierzchnia użytkowa 7000 m²[1]
Rozpoczęcie budowy 1574[2]
Ukończenie budowy 1574
Ważniejsze przebudowy 1660-1666, 1712
Pierwszy właściciel Suwerenny Rycerski Zakon Szpitalników św. Jana z Jerozolimy z Rodos i z Malty
Obecny właściciel Mediterranean Conference Centre
Położenie na mapie Malty
Mapa konturowa Malty, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Sacra Infermeria (Święty Szpital)”
Położenie na mapie Morza Śródziemnego
Mapa konturowa Morza Śródziemnego, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Sacra Infermeria (Święty Szpital)”
Ziemia35°53′58″N 14°31′05″E/35,899444 14,518056
Strona internetowa

Sacra Infermeria (malt. Il-Furmarija, ang. Sacra Infermeria, pol. Święty Szpital) – dawny szpital zakonny z najdłuższym oddziałem na świecie, obecnie centrum konferencyjne Mediterranean Conference Centre[3][4] (malt. Dar il-Mediterran għall-Konferenzi).

Historia obiektu[edytuj | edytuj kod]

Pierwotny szpital zakonny został zaprojektowany przez Girolamo Cassara, maltańskiego architekta i inżyniera wojskowego, który w latach sześćdziesiątych, siedemdziesiątych i osiemdziesiątych XVI wieku zaprojektował oraz nadzorował budowę kilkudziesięciu najważniejszych budynków w stolicy Malty, m.in. Pałac Wielkiego Mistrza i konkatedrę św. Jana oraz np. Verdala Palace w Siġġiewi[5]. Budowę szpitala rozpoczęto w 1574 za rządów wielkiego Mistrza Jeana L'Evesque de la Cassière’a, ukończono w końcu XVI wieku. Zastąpił on stary szpital zakonny w Birgu. Służył zakonnikom z Malty, oraz z kontynentu, a także pielgrzymom do Ziemi Świętej. Miał dwie apteki. W 1596 roku szpital rozbudowano dodając skrzydło dla pacjentów chorych na choroby zakaźne i weneryczne.

Za panowania wielkiego mistrza Raphaela Cotonera w latach 1660 – 1663 dobudowano dodatkowe oddziały. Kolejny Wielki Mistrz Nicolas Cotoner, kontynuował prace przy rozbudowie szpitala. Za jego panowania w 1676 roku otworzono szkołę anatomii i chirurgii[6]. Kolejne duże prace przy rozbudowie szpitala zostały wykonane za panowania Ramona Perellosa. Rozpoczęły się w 1712 roku i polegały na dobudowaniu kaplicy, laboratorium oraz apteki[6].

W 1787 roku w szpitalu były 563 łóżka, a po uzupełnieniu mógł pomieścić 914 pacjentów. Szczycił się najdłuższym oddziałem szpitalnym na świecie o długości 155 m, tzw. Długim Holem[4].

Budynek służył zakonowi do roku 1798, do momentu francuskiej okupacji Malty, kiedy to został przejęty przez wojska Napoleona. Obiekt zmienił nazwę na Grand Hôspital, jak i nadal pełnił swoje funkcje jako Hopital Militaire. W czasie krótkiego użytkowania obiektu przez Francuzów, dokonano kilku usprawnień w obiekcie, miały one na celu poprawę wentylacji, kanalizacji oraz oświetlenia szpitala[6].

Po zajęciu wyspy przez Brytyjczyków obiekt został przejęty armię. Pod nazwą Station Hospital służył jako szpital dla wojsk stacjonujących na Malcie do 1918 roku[3]. W latach 1918 – 1940 budynek mieścił Komendę Główną Policji.

W czasie działań wojennych podczas II wojny światowej szpital został uszkodzony. Po odbudowie pełnił różne funkcje, był m.in. siedzibą teatru dziecięcego, szkołą. Od 1979 roku obiekt jest siedzibą Mediterranean Conference Centre. W 2016 roku obiekt był miejscem finału Konkursu Piosenki Eurowizji dla Dzieci[7].

Obiekt został wpisany na listę National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands pod numerem 01137[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 17303834, Malta Country Report 2008, Issuu [dostęp 2021-07-17] (ang.).
  2. a b Sacra Infermeria (ang.). National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands. [dostęp 2014-12-28].
  3. a b The Sacra Infermeria (ang.). Maltese History & Heritage. [dostęp 2015-01-03].
  4. a b Praca zbiorowa: Malta. Warszawa: Mediaprofil Sp. z o.o., 2006, s. 152, seria: Podróże marzeń. ISBN 83-60174-18-0.
  5. the maltese architect gerolamo cassar (ang.). Mediterranean Conference Centre. [dostęp 2014-12-20].
  6. a b c Our History (ang.). Mediterranean Conference Centre. [dostęp 2015-01-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-01-04)].
  7. Events Valletta 2016 (ang.). The European Broadcasting Union (EBU). [dostęp 2020-03-27].