Sadako Sasaki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sadako Sasaki w 1955 r.

Sadako Sasaki (jap. 佐々木 禎子 Sasaki Sadako?, ur. 7 stycznia 1943, zm. 25 października 1955) – japońska dziewczynka, która w wieku 2 lat przeżyła wybuch bomby atomowej, zrzuconej 6 sierpnia 1945 roku na Hiroszimę.

Sasaki chciała zostać mistrzynią w biegach. W wieku 11 lat zdiagnozowano u niej białaczkę będącą wynikiem napromieniowania. Sadako, wierząc japońskiej legendzie, postanowiła złożyć origami z tysiąca papierowych żurawi (symbolu długowieczności), aby wyzdrowieć. Nie udało się jej. Zmarła rok później. Złożyła 644 żurawie. Przyjaciele dokończyli jej dzieło. Sadako pochowano z tysiącem żurawi[1].

W 1958 roku z funduszy zebranych przez przyjaciół dziewczyny, jak i innych młodych Japończyków w całym kraju, zbudowano pomnik dziewczynki, który stoi w parku w Hiroszimie. To ogromny trójnogi postument, na którym jest rzeźba dziewczynki trzymającej nadgłową ogromnego żurawia origami jakby chciała by poleciał. Na pomniku znajduje się napis: "To jest nasz płacz, to jest nasza modlitwa, pokój na świecie". Można tu zobaczyć rzędy papierowych żurawi. Ciągle przybywają nowe[2].

Po śmierci Sadako ukazało się wiele artykułów, publikacji, filmów i książek. W 1961 r. niemiecki pisarz Karl Bruckner opisał losy Sadako Sasaki w powieści pt. "Sadako will leben!" (wydania polskie pt. "Sadako chce żyć", 1963 i 1982), a pochodząca z Kanady amerykańska pisarka Eleanor Coerr wydała w 1977 roku książkę pt. "Sadako and the Thousand Paper Cranes" ("Sadako i tysiąc papierowych żurawi")[3].

Zobacz też[edytuj]

[1] A Young Girl's Death from the A-bomb---Sadako Sasaki, 12 Years of Age (tekst i zdjęcia z muzeum w Hiroshimie]

Przypisy

  1. a b Hiroshima in 1955, the Year of Sadako's Death (ang.). Hiroshima Peace Memorial Museum. [dostęp 2017-09-18].
  2. a b Toward Construction of the Children's Peace Monument (ang.). Hiroshima Peace Memorial Museum. [dostęp 2017-09-18].
  3. a b The Sadako Story Spreads (ang.). Hiroshima Peace Memorial Museum. [dostęp 2017-09-18].