Sagichō
| ||
Torikoe-jinja w tokijskiej dzielnicy Taitō-ku | ||
| Dzień | 15 stycznia | |
| Kraje | ||
| Religie | shintō | |
| Inne nazwy | Dondo lub dondoyaki | |
Sagichō (jap. 左義長・三毬杖) lub dondo (jap. どんど) lub dondoyaki (jap. どんど焼き), także inne nazwy: saitoyaki, sankurō, hochoji, hokkengyō – ceremonialny zwyczaj japoński, polegający na paleniu dekoracji noworocznych, jak: kadomatsu (tradycyjna dekoracja umieszczana parami po obu stronach na zewnątrz bramy wejściowej do domu, zrobiona m.in. z gałęzi sosny, bambusu, słomy; stylem i formą różnią się w zależności od regionu), ozdoby z papieru, kakizome (kaligrafia znaków kanji pisana przeważnie 2 stycznia, na początek Nowego Roku), shimenawa, shide, najczęściej w dniach 15 lub 18 stycznia (data zależy od regionu). Pierwotnie był to festiwal ognia służący przepędzeniu demonów i złych duchów[1][2][3]
Uważa się, że ciastka mochi pieczone w tym ogniu, wraz z odpowiednią modlitwą, zapewniają w nowym roku ochronę przed chorobami[3].
Spis treści
Galeria[edytuj | edytuj kod]
Sagichō w Kaizu, w prefekturze Gifu
Sagichō w Ōiso, w prefekturze Kanagawa
Kakizome, noworoczna kaligrafia, tekst: o-shōgatsu
Zobacz także[edytuj | edytuj kod]
- Film (4') z ceremonii w Ōiso (prefektura Kanagawa) (jap.)
- Shōgatsu (japoński Nowy Rok)
Przypisy[edytuj | edytuj kod]
- ↑ Kenkyusha's New Japanese-English Dictionary. Tokyo: Kenkyusha Limited, 1991, s. 216. ISBN 4-7674-2015-6.
- ↑ 新明解国語辞典. Tokyo: Sanseido Co., Ltd., 1974, s. 419.
- ↑ a b 広辞苑 (Kōjien). Tokyo: Iwanami Shoten, 1980, s. 873.