Saksonia-Coburg-Eisenach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Herzogtum Sachsen-Coburg-Eisenach
Księstwo Saksonii-Coburg-Eisenach
1572-1596
1633-1638
Herb Saksonii
Herb Saksonii
Stolica Coburg
Ustrój polityczny monarchia
Ostatnia głowa państwa książę Jan Ernest

Księstwo Saksonii-Coburg-Eisenach (niem. Herzogtum Sachsen-Coburg-Eisenach) - księstwo Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego, powstałe z wydzieleniu ziem dla ernestyńskiej linii dynastii Wettynów. Stolicą był Coburg.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W wyniku podziału erfurckiego potomkowie Jana Fryderyka Wspaniałomyślnego (linia ernestyńska Wettynów) podzielili między siebie dobra turyńskie. Powstały m.in. księstwa Saksonii-Weimar oraz Saksonii-Coburg-Eisenach. Drugie z tych księstw przestało istnieć w 1596, po śmierci Jan Fryderyka II, kiedy to uległo podziałowi.

W 1586 po zakończeniu kurateli i regencji, Jan Kazimierz i Jan Ernest zaczęli wspólnie rządzić księstwo. Jan Ernest szybko wycofał się z władzy nad całym księstwem. W 1590 roku formalnie wyrzekł się wszystkich jego udziału we władzy. Dwaj bracia zgodzili się podzielić kraj w 1596. Jan Kazimierz zachował Saksonię-Coburg, natomiast Jan Ernest otrzymał Saksonię-Eisenach.

Gdy Jan Kazimierz zmarł bezpotomnie w 1633 roku, Jan Ernest odziedziczył jego posiadłości, przez co doszło do zjednoczenia księstw ponownie na krótki okres. Kiedy Jan Ernest sam zmarł bezpotomnie w 1638 roku, kraj ostatecznie został podzielony pomiędzy księstwo Saksonii-Weimar i Saksonii-Altenburg, dwóch innych księstw ernestyńskich istniejących w tym czasie.

Książęta (Herzöge)[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Władcy Saksonii.

Pierwsza kreacja (1596-1638)[edytuj | edytuj kod]

1596 - podział na Saksonię-Coburg i Saksonię-Eisenach

Druga kreacja (1633-1638)[edytuj | edytuj kod]

1638 - podział między Saksonię-Altenburg i Saksonię-Weimar

Genealogia[edytuj | edytuj kod]

  • uproszczona genealogia panujących z dynastii Wettynów:
Drzewo genealogiczne Wettynów
Drzewo genealogiczne Wettynów