Saladyn (film)
 | |
| Gatunek | |
|---|---|
| Rok produkcji | |
| Data premiery |
25 lutego 1963 |
| Kraj produkcji | |
| Język | |
| Czas trwania |
194 minuty |
| Reżyseria | |
| Scenariusz |
Youssef Chahine |
| Główne role |
Ahmed Mazhar |
| Muzyka |
Angelo Francesco Lavagnino |
| Zdjęcia |
Wadid Sirry |
| Kostiumy |
Chadi Abdel Salam |
| Produkcja |
Youssef Chahine |
| Wytwórnia |
Lotus Films |
Saladyn (arab. الناصر صلاح الدين, An-Nasir Salah ad-Din) – egipski dramat historyczny z 1963 roku w reżyserii Youssefa Chahine’a, zrealizowany na podstawie powieści noblisty Nadżiba Mahfuza. Epickie widowisko biograficzne o muzułmańskim sułtanie Saladynie z XII wieku, będące odpowiedzią na modne w tamtych czasach hollywodzkie superprodukcje biblijne[1]. Według niektórych miał to być również pean na cześć egipskiego autokraty Gamala Abdela Nasera i jego panarabskiej polityki[2][3]. Obraz miał swoją międzynarodową premierę na 3. MFF w Moskwie.
Fabuła
[edytuj | edytuj kod]XII wiek, czasy wypraw krzyżowych. Na Bliskim Wschodzie trwa napięcie pomiędzy muzułmanami a chrześcijańskim Królestwem Jerozolimskim. Kiedy chrześcijanie napadają na grupę muzułmańskich pielgrzymów, wśród których jest też siostra Saladyna, władca ten rozpoczyna wojnę. W błyskotliwej kampanii pokonuje wojska jerozolimskie i zajmuje większość obszaru królestwa. Na wieść o tym z Europy wyrusza zbrojna ekspedycja, która przejdzie do historii jako III wyprawa krzyżowa. Jednym z jej wodzów jest król Anglii Ryszard Lwie Serce[4][5].
Obsada
[edytuj | edytuj kod]- Ahmed Mazhar – Saladyn
- Salah Zulfikar – Isa al-Awam
- Nadia Lutfi – Louise de Lusignan
- Hamdi Gheith – król Ryszard Lwie Serce
- Laila Fawzi – księżniczka Virginia
- Tawfik El Deken – książę Akry
- Umar al-Hariri – król Filip II August
- Mahmud al-Milidżi – Konrad z Montferratu
- Ahmad Luksur – Renald z Châtillon
- Zaki Tulajmat – książę Artur z Bretanii
- Laila Taher – królowa Berengaria
- Ibrahim Imara – Alfadel
- Muhammad Hamdi – Al-Aadel
- Muhammad Abd al-Dżawwad – krzyżowiec[6]
Produkcja
[edytuj | edytuj kod]Film miał olbrzymi budżet. Do nakręcenia scen masowych reżyser otrzymał do dyspozycji 800 żołnierzy i 120 kawalerzystów[7].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ José Arroyo: The Youssef Chahine Podcast with José Arroyo and Richard Layne: No. 4 Saladin aka Saladin the Victorious/ Al Nasser Salah Ad-Din (Youssef Chahine, Egypt, 1963). Notes on Films and Culture, 29.06.2020. [dostęp 2026-06-14]. (ang.).
- ↑ Saladin the Victorious. The Criterion Collection. [dostęp 2026-06-14]. (ang.).
- ↑ Michał Konarski: Klasyka egipskiego kina na Netflixie – filmowa biografia Youssefa Chahine. Pełna sala, 26.03.2021. [dostęp 2026-06-14]. (pol.).
- ↑ Saladin the Victorious. The Criterion Collection. [dostęp 2026-06-14]. (ang.).
- ↑ Kevin Jones: Peace, Unity, and War in Egypt’s Saladin. Cineccentric, 30.07.2020. [dostęp 2026-06-14]. (ang.).
- ↑ Saladin and the Great Crusades (1963). MUBI. [dostęp 2026-06-14]. (ang.).
- ↑ Sheila Whitaker: Obituary: Youssef Chahine. "The Guardian", 28.07.2008. [dostęp 2026-06-14]. (ang.).