Salon Niezależnych (kabaret)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Salon Niezależnych – polska grupa kabaretowa, powstała pod koniec lat latach 60., którą tworzyło trzech przyjaciół: Jacek Kleyff, Michał Tarkowski – studenci architektury i Janusz Weiss – student polonistyki (Tarkowski od roku 1970, wcześniej Roman Walisiak).

Historia[edytuj]

Pierwsze nagrania zespołu pochodzą z 1967 r. W 1969 r. Salon Niezależnych wystąpił w hotelu Bristol w składzie: Jacek Kleyff, Janusz Weiss, Roman Walisiak. Później Walisiaka zastąpił Michał Tarkowski. W latach siedemdziesiątych Salon Niezależnych regularnie występował w klubie „Medyków” w Warszawie oraz gościnnie w klubie „Pod Egidą”.

Grupa była wielokrotnie nagradzana: na Studenckim Festiwalu Piosenki w Krakowie w 1972 roku oraz na festiwalach FAMA w latach 1971, 1973 i 1974. Wystąpiła też na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu w roku 1972, gdzie otrzymała Złotą Szpilkę. Zespół był szykanowany przez władze z powodu politycznego wydźwięku jego twórczości. W 1972 roku przerwano transmisję ze Studenckiego Festiwalu Piosenki w Krakowie, gdy pojawili się na scenie. W 1976 roku Salon został ukarany zakazem występów z powodu podpisania przez jego członków tzw. Listu 59.

Chropowate teksty Salonu Niezależnych odzwierciedlały ówczesną rzeczywistość PRL. Pamiętnym programem był „Wyścig”, prezentowany podczas FAMY w 1974 roku – czytelna aluzja do biegu po polityczne zaszczyty. Z czasem twórcy Salonu, zmęczeni własną bezsilnością wobec ponurej rzeczywistości, coraz więcej mówili serio. Przykładem tego jest ostatni program „Biała kartka” z czerwca 1976 roku. Janusz Weiss wspomina, że pomysłem było rozdanie publiczności białych kartek: Co my tu będziemy gadać, niech każdy napisze, bo wszyscy myślimy to samo[1].

5 grudnia 1998 r. odbył się benefis Salonu Niezależnych w Studiu Radiowym im. Agnieszki Osieckiej.

Po prawie trzydziestu latach przerwy współtwórcy Salonu Niezależnych (Kleyff i Tarkowski) wrócili do wspólnej pracy artystycznej. W 2003 i 2004 roku wraz Orkiestrą Na Zdrowie realizowali spektakl „Kinoteatrzyk Jacka Kleyffa i Michała Tarkowskiego” w warszawskim Teatrze Studio.

Nagrody[edytuj]

  • 1971 – Główna nagroda na festiwalu FAMA 71 – Trójząb Neptuna w konkursie kabaretów
  • 1972 – Festiwal Piosenki Studenckiej w Krakowie.
    • Nagroda Główna dla Jacka Kleyffa za piosenkę „Dobre wychowanie”
    • wyróżnienie za etiudę kabaretową „Jajco Holenderski Blues” dla Michała Tarkowskiego
    • wyróżnienie dla piosenki „Balon” autorstwa Jerzego Zwistowskiego i Jerzego Kociszewskiego
  • 1972 – Złota Szpilka – nagroda redakcji tygodnika „Szpilki
  • 1973 – nagroda na festiwalu FAMA 73 – Trójząb Neptuna za program „Żyj na huśtawce żyj”
  • 1974 – nagroda na festiwalu FAMA 74 – Trójząb Neptuna za kabareton „Wyścig” wraz z Lechem Dymarskim

Linki zewnętrzne[edytuj]

Przypisy

  1. Cyt. za: I. Kiec, W kabarecie, Wrocław 2004, s. 205.

Bibliografia[edytuj]

  • I. Kiec, Historia polskiego kabaretu, Poznań, 2014
  • I. Kiec, W kabarecie, Wrocław, 2004