Salvatore Fresi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Salvatore Fresi
Imię i nazwisko Salvatore Fresi
Data i miejsce
urodzenia
16 stycznia 1973
La Maddalena,  Włochy
Pozycja obrońca
Wzrost 182 cm
Masa ciała 72 kg
Kariera juniorska
1990-1991
1991-1993
Fiorentina
Foggia
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1993-1995
1995-2000
1998-1999
2000-2001
2001-2002
2002-2003
2004
2004
2005
2005–2006
Salernitana Calcio 1919
Inter Mediolan
Salernitana Calcio 1919 (wyp.)
Napoli (wyp.)
Bologna
Juventus
Perugia
Catania
Salernitana Calcio 1919
Battipagliese
62 (2)
87 (1)
27 (3)
23 (1)
25 (8)
9 (1)
11 (2)
6 (0)
6 (0)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1996  Włochy olimp. 3 (0)

Salvatore Fresi (ur. 16 stycznia 1973 w La Maddalena) - włoski piłkarz, występujący podczas kariery na pozycji obrońcy.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Karierę piłkarską Salvatore Fresi rozpoczął w klubie Fiorentina w 1990 roku. W 1991 roku przeszedł do juniorskiej drużyny Foggii. Nie mogąc przebić się do pierwszego składu Foggii przeszedł do trzecioligowej Salernitany. Z Salernitaną awansował do drugiej ligi w 1994 roku. Dobra gra w klubie z Salerno zaowocowała transferem do czołowej drużyny Włoch - Interu Mediolan w 1995 roku.

W Interze Fresi zadebiutował 27 sierpnia 1995 w wygranym 1-0 meczu z Vicenzą. Przez pierwsze dwa sezony Fresi miał pewne miejsce w składzie Interu. Problemy zaczeły się w sezonie 1997-98. Inter wzmocnił skład, przez co Fresi zaczął coraz rzadziej pojawiać w pierwszej jedenastce nerrazurich. Problemy z miejscem w składzie pogłębiły się w następnym sezonie, dlatego Fresi zdecydował się na wypożyczenie do swojego byłego klubu Salernitany. W Salernitanie grał do końca sezonu 1998-99, z którą spadł do Serie B. W następnym sezonie powrócił do Interu, jednakże ówczesny trener Interu Marcello Lippi rzadko korzystał z jego usług. Był to ostatni jego sezon w barwach klubu z Mediolanu. Podczas tego okresu Fresi z Interem zdobył Puchar UEFA 1998 (rok wcześniej dotarł z Interem do finału tych rozgrywek, gdzie Inter uległ w rzutach karnych Schalke 04 Gelsenkirchen), wicemistrzostwo Włoch 1998, ćwierćfinał Ligi Mistrzów 1999 (uczestniczył tylko w początkowej fazie tych rozgrywek), gdzie Inter uległ późniejszemu zwycięzcy Manchesterowi United oraz finał Pucharu Włoch 2000. Ostatni raz w Interze zagrał 23 maja 2000 w meczu barażowym o udział w Lidze Mistrzów z Parmą. Ogółem w barwach Interu wystąpił w 123 meczach (86 w lidze, 20 w europejskich pucharach oraz 17 w Pucharze Włoch) i strzelił 1 bramkę w lidze.

W 2000 roku został na sezon wypożyczony z Interu do SSC Napoli, z którym spadł do Serie B. W sezonie 2001-2002 grał w Bologna FC. Był to najlepszy sezon w karierze Fresiego, gdyż wystąpił w 25 meczach i strzelił 8 bramek, co zaowocowało transferem do ówczesnego mistrza Włoch Juventusu. Z Juventusem zdobył mistrzostwo Włoch 2003, choć Fresi występował sporadycznie w meczach bianconerrich. Problemy z miejsce w podstawowym składzie spowodowały transfer w połowie sezonu 2003-2004 do AC Perugia. Z Perugią spadł do Serie B po przegranych barażach Fiorentiną.

Sezon 2004-2005 rozpoczął w drugoligowym Calcio Catania, po czym w styczniu 2005 roku powrócił po raz kolejny do Salernitany. Z klubem z Salerno spadł do Serie C. Sezon 2005-2006 rozpoczął w Salernitanie, po czym przeszedł do występującego w lidze Eccellenza (szósta liga) klubie Battipagliese, gdzie zakończył karierę w 2006 roku.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Salvatore Fresi w latach dziewięćdziesiątych występował w juniorskich i młodzieżowych reprezentacjach Włoch. Z reprezentacją U-21 wywalczył w 1996 roku Mistrzostwo Europy U-21 roku. W tym samym roku został powołany przez selekcjonera reprezentacji olimpijskiej Cesare Maldiniego na Igrzyska Olimpijskie w Atlancie. Na Igrzyskach w USA wystąpił we wszystkich trzech meczach grupowych Włoch z: Koreą Południową, Ghaną i Meksykiem. Salvatore Fresi nigdy nie zagrał w pierwszej reprezentacji Włoch.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]