Samalas

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Samalas − wygasły wulkan w Indonezji, na wyspie Lombok[1], będący częścią kompleksu wulkanicznego Rinjani[2].

Erupcja Samalasa w 1257 roku była jedną z najsilniejszych erupcji wulkanicznych w holocenie[1] − wulkan wyemitował wówczas 35 do 40 km³ materiału[2]. Erupcja Samalas była na tyle silna, że wpłynęła przejściowo na światową pogodę. Skutkiem erupcji było obniżenie się temperatury i intensywne deszcze m.in. w Europie. Obfite opady z lata 1258 roku przyczyniły się w Europie do niskich plonów, które sprowadziły głód[1].

Eurupcja Samalasa należała do serii eksplozji, których skutkiem było rozpoczęcie tzw. małej epoki lodowcowej. Możliwe też, że erupcja ta była pierwszą w tej serii[3]. Przeprowadzone na początku XXI wieku badania rdzeni lodowych oraz drzew rosnących w pobliżu Samalas[1], a także lektura spisanej na palmowych liściach Babad Lombok, pozwoliły jednoznacznie powiązać ten wulkan z anomaliami pogodowymi w Europie z 1258 roku[3].

Przypisy

  1. a b c d Wytropili winnego katastrofalnego lata końca średniowiecza (pol.). W: TVN Meteo [on-line]. 2013-10-02. [dostęp 2013-10-04].
  2. a b Erik Klemetti: Samalas in Indonesia Identified as Source of the 1257 A.D. ‘Missing’ Eruption (ang.). 2013-09-30. [dostęp 2013-10-05].
  3. a b Mariusz Błoński: Wulkan Samalas zapoczątkował Małą Epokę Lodową? (pol.). W: KopalniaWiedzy.pl [on-line]. 2013-10-01. [dostęp 2013-10-04].