Samborzec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy wsi. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Samborzec
Kościół pw. Trójcy Świętej w Samborcu
Kościół pw. Trójcy Świętej w Samborcu
Państwo  Polska
Województwo świętokrzyskie
Powiat sandomierski
Gmina Samborzec
Liczba ludności (2011) 450[1]
Strefa numeracyjna (+48) 15
Kod pocztowy 27-650
Tablice rejestracyjne TSA
SIMC 0807040
Położenie na mapie gminy Samborzec
Mapa lokalizacyjna gminy Samborzec
Samborzec
Samborzec
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Samborzec
Samborzec
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Samborzec
Samborzec
Położenie na mapie powiatu sandomierskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu sandomierskiego
Samborzec
Samborzec
Ziemia50°38′58″N 21°39′25″E/50,649444 21,656944

Samborzecwieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie sandomierskim, siedziba gminy Samborzec[2].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.

Historycznie położony jest w Małopolsce, w ziemi sandomierskiej.

Przez wieś przebiega droga krajowa nr 79 z Krakowa do Sandomierza.

We wsi znajduje się jednostka Ochotniczej Straży Pożarnej, której prezesem jest Wiesław Jarosz. Wchodzi ona w skład krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego (KSRG)[3].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wzmianki o Samborcu umieścił w swoich dziełach Jan Długosz. Wspomina on o założeniu wsi przez rycerza o nazwisku Sambor. W XIII wieku został wybudowany kościół murowany pod wezwaniem św. Trójcy – wg podania – na miejscu dawnej świątyni pogańskiej. Obecny kościół w Samborcu pochodzi z 1691 roku. Jeszcze w okresie międzywojennym na obszarze obecnego Samborca znajdowały się 3 miejscowości: Samborzec - folwark, Samborzec - wieś i Samborzec Poduchowny - wieś. Z okresu okupacji hitlerowskiej pozostały tutaj bolesne ślady w postaci miejsca rozstrzelania dziesięciu Polaków, przywiezionych przez gestapowców z Ostrowca Świętokrzyskiego, więzionych tam jako zakładników w 1943 roku. Miejscem tej pamięci narodowej jest płyta przed gmachem szkolnym w Samborcu.

Urodzili się tutaj bł. ks. Antoni Rewera oraz bł. ks. kmdr ppor. Władysław Miegoń beatyfikowani w gronie 108 męczenników.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Dawne części wsi – obiekty fizjograficzne[edytuj | edytuj kod]

W latach 70. XX wieku przyporządkowano i opracowano spis lokalnych części integralnych dla Samborca zawarty w tabeli 1.

Tabela 1. Wykaz urzędowych nazw miejscowych i obiektów fizjograficznych[5]
Nazwa wsi – miasta Nazwy części wsi
– miasta
Nazwy obiektów fizjograficznych
– charakter obiektu
I. Gromada SAMBORZEC
  1. Samborzec
  1. Łąka
  2. Samborzec Poduchowny
  1. Byczysko – łąka
  2. Leszcza – pole, łąka
  3. Łąka – pole, łąka
  4. Plebańskie – pole
  5. Szewska Łąka – łąka
  6. Świerkowe – łąka
  7. Świńska Góra – pole, wzniesienie
  8. Za Wałem – łąka

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ludność w miejscowościach statystycznych według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2017-07-15].
  2. Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2013-03-6].
  3. OSP Samborzec KSRG. samborzec.pl. [dostęp 2016-01-20].
  4. a b Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo świętokrzyskie. 2018-09-30. s. 54. [dostęp 2016-01-20].
  5. Leon Kaczmarek (red. nauk. zeszytu), Witold Taszycki (red. nauk. wyd.): Urzędowe Nazwy miejscowości i obiektów fizjograficznych. 32. Powiat sandomierski województwo kieleckie. Komisja ustalania nazw miejscowości i obiektów fizjograficznych (do użytku służbowego). Z: 33. Warszawa: Urząd Rady Ministrów. Biuro do Spraw Prezydiów Rad Nadzorczych, 1970, s. 49.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]