Samguk Yusa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Samguk Yusa (hangul 삼국유사; hanja 三|國|遺|事; pol. Legendy z trzech królestw) – zabytek koreańskiego piśmiennictwa z około 1281 r., napisany klasyczną chińszczyzną przez buddyjskiego mnicha, mistrza sŏn Iryŏna. Najstarsza zachowana kopia pochodzi z XVI w.

Jest to jedno z najważniejszych źródeł dla badań buddyzmu koreańskiego, historii Korei, koreańskiej literatury, folku i mitologii.

Ta 5-tomowa praca została opublikowana po śmierci mistrza Iryŏna w 1289 r. Jest także jedynym jego dziełem, które zachowało się do dnia dzisiejszego. Praca ta dotyczy głównie państwa Silli, co jest krytykowane[1].

Struktura dzieła[edytuj | edytuj kod]

Dzieło składa się z 9 rozdziałów i kilkudziesięciu sekcji.

Tom pierwszy
  • Składa się z 2 rozdziałów i 36 sekcji.
  • Rozdział pierwszy – "Kalendarz Królestw" (kor. Wangnyŏk 왕력): zawiera chronologię trzech królestw i Karaku.
  • Rozdział drugi – "Cuda" (kor. Kii 기이): ukazuje rozwój i upadek innych krajów od ważnych wydarzeń dla królewskiej rodziny w Kojosŏn i Silli.
Tom drugi
  • Składa się z 24 sekcji
  • Prowadzi wydarzenia aż do króla Kyŏngsuna, Paekche i post-Paekche oraz "Zapiski o Karaku" (kor. "Karakgukgi')
Tom trzeci
  • Składa się z 2 rozdziałów o powstaniu buddyzmu
  • Rozdział trzeci – (kor. "Hŭngbŏp" 흥법) o pagodach i wyobrażeniach Buddy
  • Rozdział czwarty – (kor. "T'apsang" 탑상) zawiera 37 opowieści, dotyczących m.in. takich tematów jak wejście buddyzmu do Korei, historie o wielkich mistrzach i ich doświadczeniach.
Tom czwarty
  • Rozdział piąty – dotyczy interpretacji (kor. "Ŭihae" 의해) 14 autobiografii wielkich mistrzów buddyjskich okresu Silli, takich jak m.in. Wŏngang, Chajang, Wŏnhyo i Ŭisang.
Tom piąty
  • Składa się z 4 rozdziałów:
  • Rozdział szósty – "Inkantacje" (kor. "Sinju" 신주), zawiera 3 doświadczenia buddyzmu ezoterycznego
  • Rozdział siódmy – "Opowieści o Oddaniu" (kor. "Kamt'ŏng" 감통), zawiera 10 opowieści do dziwnych mnichach buddyjskich
  • Rozdział ósmy – "Żywoty pustelników" (kor. "P'iŭn" 피은), zawiera 10 opowieści o dziwnych mnichach buddyjskich, którzy odrzucili bogactwo i sławę
  • Rozdział dziewiąty – "Powinności dzieci wobec rodziców" (kor. "Hyosŏn" 효선); zawiera 5 opowieści o buddyjskim oddaniu rodzinnym i korzyściach z tego płynących

Iryŏn dopisał wiersz do każdej historii i umieścił go na jej końcu. W dziele tym autor umieścił także 14 ludowych piosenek koreańskich (kor. hyangga) oraz mityczne historie związane z Tangunem.

Dzieło to odegrało olbrzymią rolę w kształtowaniu się świadomości i patriotyzmu Koreańczyków, szczególnie dlatego, że ukazało się w okresie upadku i tragicznego okresu w historii Korei, związanego z najazdem Mongołów[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Chung Byung-jo. History of Korean Buddhism. Str. 124
  2. Chung Byung-jo. History of Korean Buddhism. Str. 125

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]