Samochwałowicze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Samochwałowicze
Самахва́лавічы
Państwo  Białoruś
Obwód miński
Rejon miński
Nr kierunkowy +375 17
Kod pocztowy 223013
Położenie na mapie Białorusi
Mapa lokalizacyjna Białorusi
Samochwałowicze
Samochwałowicze
Ziemia 53°44′26″N 27°30′07″E/53,740556 27,501944Na mapach: 53°44′26″N 27°30′07″E/53,740556 27,501944
Portal Portal Białoruś

Samochwałowicze[1] (biał. Самахва́лавічы, ros. Самохваловичи) — wieś na Białorusi w rejonie mińskim obwodu mińskiego, nad Ptyczem, administracyjne centrum rady wiejskiej. Wieś leży przy drodze Mińsk-Słuck (А243), około 10 km na południe od Mińska.

Dawniej wspólną nazwą Samochwałowicze określano miasteczko, wieś i folwark. Dobra samochwałowickie należały na początku XVIII wieku do Chaleckich, potem drogą wiana Anny z Chaleckich przeszły w ręce księcia Albrechta Radziwiłła, starosty rzeczyckiego, następnie drogą posagu w ręce Michała Puzyny. Ten złym zarządzaniem zmarnował dobra, których resztki odziedziczył po nim jego syn Eugeniusz, a po nim - siostra tego ostatniego, Pulcheria, po mężu Sierzpuchowska. Jej córka Zofia wyszła za Waleriana Bucewicza.

Po parcelacjach na rzecz dłużników, w końcu XIX wieku folwark posiadał jeszcze 20 włók dobrej ziemi i łąk, młyn, dość porządne - jak zaznaczyli autorzy Słownika geograficznego... - zabudowania. Miasteczko wyłącznie żydowskie, liczyło około 40 domów. Jak zaznaczono, miejscowi Żydzi mieli w okolicy smutną sławę koniokradów. Wieś liczyła 22 gospodarstwa.

Drewniana cerkiew pw. Ducha Świętego, fundacji Radziwiłłów, spłonęła w 1914 roku. Obecna murowana cerkiew pod tym samym wezwaniem, zbudowana po 1990 roku, stoi w innym miejscu.

Przypisy

  1. Brzmienie polskiej nazwy za Słownikiem geograficznym... oraz mapą Samochwałowicze, Reichsamt für Landesaufnahme, 1941.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]