Samotność we dwoje

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Samotność we dwoje
Gatunek psychologiczny
Rok produkcji 1968
Data premiery 7 lutego 1969
Kraj produkcji  Polska
Język polski
Czas trwania 92 min
Reżyseria Stanisław Różewicz
Scenariusz Tadeusz Różewicz
Stanisław Różewicz
Główne role Mieczysław Voit
Barbara Horawianka
Muzyka Wojciech Kilar
Zdjęcia Stanisław Loth
Scenografia Tadeusz Wybult
Kostiumy Marian Kołodziej
Danuta Polis
Montaż Lidia Pacewicz
Produkcja Zespół Filmowy Tor

Samotność we dwoje - polski film psychologiczny z 1968 roku na podstawie opowiadania Karola Ludwika Konińskiego Straszny czwartek w domu pastora.

Główne role[edytuj | edytuj kod]

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Syn pastora Hubina ginie stratowany przez spłoszone konie. Tragedia niszczy spokój i szczęście rodziny. Edyta przeżywa załamanie psychiczne. Z tego powodu jedzie do swojej siostry w Pradze. Tam poznaje nauczyciela muzyki von Kschitzky'ego, z którym po pewnym czasie przyjeżdża do domu.

Adalbert uczy Olesię muzyki i jednocześnie stara się o jej względy. Czyni to w sposób tak ostentacyjny, że pastor pozbywa się gościa.

Małżonkowie nie potrafią już żyć ze sobą i Edyta odchodzi od pastora.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]