Samuel Kirk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Samuel Kirk
Data i miejsce urodzenia 1 września 1904
Rugby, Dakota Północna
Data śmierci 1996
Zawód psycholog

Samuel Aleksander Kirk (ur. 1 września 1904 w Rugby, Dakota Północna, zm. 1996) – amerykański psycholog i pedagog, który znany jest głównie z faktu ukucia terminu trudności w uczeniu się[1][2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jego rodzicami byli rolnicy Richard i Nelly Kirk.[3] wychował się w rolniczym miasteczku i wieczorami nauczał rolników, jak czytać . Kirk służył w wojsku, gdzie stworzył program dla poborowych, którzy mieli trudności z czytaniem i pisaniem[4].

Kirk otrzymał oba licencjaty i magistra w dziedzinie psychologii na Uniwersytecie w Chicago. Następnie uzyskał stopień kandydata nauk w fizjologicznej i  klinicznej psychologii na Uniwersytecie Michigan[5].

Ożenił się z Winifred D. i miał z nią syna, Jerry’ego oraz córkę, Lorraine[5]

Kariera naukowa[edytuj | edytuj kod]

Samuel Kirk jest znany z osiągnięć w dziedzinie kształcenia specjalnego, a czasami nazywany „ojcem nowoczesnego kształcenia specjalnego”[1][6].

Zaczął swoją działalność pedagogiczną w szkole Oaks w Chicago w 1929 roku, gdzie pracował z chłopcami którzy nie byli dobrymi uczniami i cierpieli na choroby psychiczne[5]. Jego zainteresowania w dziedzinie kształcenia specjalnego pogłębiały się, w miarę jak pracował  z osobami wymagającymi kształcenia specjalnego. Samuel Kirk „pisał tak szeroko i tak z poczucia obowiązku o wielu aspektach upośledzenia umysłowego oraz zaburzeniach uczenia się co więcej był odpowiedzialny za wiele innowacji w diagnostyce, nauce i polityce społecznej”[1].

W 1963 r., Dr Kirk wygłosił przemówienie na konferencji na temat edukacji i stał się pierwszym który użył pojęcia „niezdolności do uczenia się[7]. ta mowa miała monumentalna wpływ na politykę społeczną, a także pomogła imieniu doktora Kirka pojawić się w opinii publicznej za sprawą   Johna F. Kennedy ' ego który miał siostrę, dotkniętą zaburzeniami psychicznymi (teraz częściej nazywanymi zaburzeniami intelektualnymi). Dr Kirk położył fundamenty dla przyjęcia przepisów, które wymagały, aby szkoły udzielały pomocy dla dzieciom z trudnościami w nauce. W państwowej polityce (1964), Dr Kirk przekonał Waszyngton by ten przekazał pieniądze na kształcenie  nauczycieli, w zakresie pomocy uczniom z trudnościami w uczeniu się[1]. Poświęceni się Dr Kirka dla uczniów z trudnościami w nauce doprowadziły do powstania  pierwszego w historii Instytutu Badań Specjalnych Dzieci co miało miejsce ponad 50 lat temu. Która do tej pory jest popularnym punktem odniesienia dla ministerstwa edukacji specjalnej[4].

W publikacjach doktora Kirka, dotyczących uczenia się osób niepełnosprawnych, opisuje on  klasyfikacje używane w odniesieniu do dzieci niepełnosprawnych. To zawiera jednolitą klasyfikację dzieci z niską inteligencją, bazującą na różnicy  stopnia deficytu uczenia się. Samuel wymienił też przyczyny, powiązane z trudnościami w uczeniu się. Są to: urazy mózgu, zaburzenia fizjologiczne, czynniki dziedziczne, oraz kulturowe[8]. W swojej publikacji pod tytułem Nauczanie opóźnionego dziecka, opisuje  identyfikowanie się dziecka z trudnościami w nauce, obejmującą naukę dziecka w różnych dyscyplinach, lub bardziej ogólnie, testy inteligencji, testy osiągnięć, osobowości i społecznej dojrzałości .

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Nazwa Rok Opis
Nauka Czytania Dzieci czytających powoli 1940 prezentuje nauczycielom problemy i rozwiązania, służące do nauki dzieci, które bardzo powoli uczą się czytać
Nauczanie opóźnionego dziecka 1951 Celem autora było, omówienie nowych przepisów dotyczących edukacji dzieci upośledzonych  i odpowiednich procedur, aby pokazać wartość takich jednostek dla społeczeństwa.
Ty i Twóje opóźnione dziecko 1958 Przewodnik dla rodziców, jak wychowywać i komunikować się z dzieckiem ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi.
Wczesne nauczanie upośledzonych umysłowo 1958 Omówiono badania i teorie co do wczesnej interwencji dla dzieci z trudnościami w uczeniu w oparciu o badania wielu przypadków.
Nauczanie Specjalnych Dzieci 1962 Opis każdej z trzynastu kategorii niepełnosprawności i naukowo uzasadnionych

 metod nauczania i
strategii dla dzieci z każdym z 13 typów niepełnosprawności niepełnosprawnych. Omówiono w nim również potrzeby dzieci, które są uzdolnione i utalentowane

Psycholingwistyczne

Zaburzenia uczenia się: diagnozy i terapie

1971 Ma na celu pomóc czytelnikom interpretować wyniki badań uczniów z psycholingwistycznymi trudnościami w nauce.
Fonetyczne Lekcje Korekcji Odczytu 1985 Zapewnia programowe metody nauki czytania dla dzieci, które mają problemy z czytaniem

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Thomas Jr., R. (1996, July 28).
  2. Introduction to Learning Disabilities. (2007).
  3. Cheryl Hanley-Maxwell; Lana Collet-Klingenberg (4 August 2011).
  4. a b Downs, M. (2014, November 20).
  5. a b c Lloyd, J. (2009).
  6. Dr. Samuel A. Kirk, 92, Father Of ‘Special Education’ (1996, July 29).
  7. Noilon, R. (2013, December 12).
  8. Kirk, S., & Johnson, G. (1951).