Przejdź do zawartości

Sancho I Gruby

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Sancho I Gruby
ilustracja
król Leónu
Okres

od 956
do 958

Poprzednik

Ordoño III

Następca

Ordoño IV Nikczemny

Okres

od 960
do 966 lub 967

Poprzednik

Ordoño IV Nikczemny

Następca

Ramiro III

Dane biograficzne
Data śmierci

966 lub 967

Ojciec

Ramiro II

Matka

Urraka z Pampeluny

Żona

Teresa Ansúrez

Dzieci

Ramiro III,
Urraka z Leónu

Sancho I Gruby, Otyły, Sancho I el Craso (zm. 966 lub 967) – król Leónu w latach 956 - 958 i od 960 r. do śmierci. Syn Ramira II i jego drugiej żony - Urraki z Pampeluny. Wnuk Sancha I Garcésa, króla Nawarry i Tody Aznárez. Objął władzę po przyrodnim bracie - Ordoño III.

Około połowy X w. chrześcijańskie królestwa Leónu i Nawarry ogarnęły niepokoje i bunty szlachty. León miał kłopoty zwłaszcza z separatystycznymi ruchami w Galicji, a szczególnie w Kastylii, gdzie przywódcą był Fernán (Ferdynand) González, pierwszy hrabia całej ówczesnej Kastylii. Po śmierci posiadającego duży autorytet Ramira II, spory przybrały na sile. Objęły również rodzinę królewską - Sancho spiskował przeciwko panującemu bratu.

Po objęciu władzy w 956 r. nie potrafił sobie poradzić z potężniejącą kastylijską opozycją i w 958 r. został zdetronizowany na rzecz swego kuzyna, uległego wobec hrabiego Gonzálesa Ordoña IV, któremu historia nadała przydomek Nikczemny. Sancho szukał pomocy na dworze babki i wuja Garcii I Sancheza, króla Nawarry, w Pampelunie, którzy również byli zagrożeni przez Gonzalesa. Sancho, Garcia i Toda zwrócili się o pomoc do najpotężniejszego wówczas władcy na Półwyspie Iberyjskim, emira Kordoby, kalifa Abd ar-Rahmana III, spokrewnionego z królem Nawarry. Cała rodzina złożyła w 958 r. umajjadzkiemu władcy hołd i otrzymała pomoc. W 959 r. Sancho z pomocą wojsk muzułmańskich zdobył twierdzę Zamora w Leonie, która stała się przyczółkiem do dalszej walki. W następnym roku wuj Sancha, Garcia I Sanchez, pokonał Fernáno Gonzálesa i wziął go do niewoli. Sancho przy pomocy wiernej sobie szlachty leońskiej odzyskał całe królestwo.

Kolejne lata panowania ubiegły Sancho na walkach z Maurami, z którymi stosunki po śmierci w 961 r. Abd ar-Rahmana, popsuły się. Pomimo zwycięstwa nad Fernáno Gonzálesem, nie udało się również spacyfikować separatystycznych ruchów w Galicji i Kastylii. Tamtejsza szlachta coraz bardziej niechętnie uznawała zwierzchnictwo Leonu i wzniecała bunty. W trakcie tych walk i sporów Sancho I został prawdopodobnie otruty[1] w 966 lub 967 r.

Małżeństwo i potomkowie

[edytuj | edytuj kod]

W 960 Sancho poślubił Teresę Ansúrez (córkę hrabiego Ansura Fernándeza). Ich dziećmi byli:

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Praca zbiorowa: Oxford - Wielka Historia Świata. Średniowiecze. Cesarstwo Niemieckie - Arabowie na półwyspie pirenejskim. T. 17. Poznań: Polskie Media Amer.Com, 2006, s. 262. ISBN 978-83-7425-697-1.