Sancus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sancus
bóg pierwotnie: nieba; później: uświęcający przysięgi, przymierza i związki małżeńskie
Ilustracja
Sancus
Występowanie

mitologia sabińska
mitologia rzymska

Teren kultu

starożytny Rzym

Nazwa święta

nony czerwca

Sancus – jedno z najstarszych bóstw rzymskich, pochodzenia sabińskiego. Pierwotnie bóg nieba, później bóstwo uświęcające przysięgi, przymierza i związki małżeńskie.

Na Kwirynale miał swoją świątynię, którą wedle przekazów zbudował Tytus Tacjusz. Czczony był również na wyspie na Tybrze. Święto Sancusa obchodzono w nony czerwca.

W późniejszym okresie Sancusa zaczęto utożsamiać z Herkulesem, a jako Dius Fidius także z Jowiszem.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]