Sandwich Południowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sandwich Południowy
Zdjęcie satelitarne Montagu Island, największej w archipelagu
Zdjęcie satelitarne Montagu Island, największej w archipelagu
Państwo  Wielka Brytania
Terytorium zamorskie  Georgia Południowa i Sandwich Południowy
Akwen Morze Scotia
Wyspy Montagu Island, Bristol Island, Saunders Island, Visokoi Island, Wyspa Zawadowskiego
Liczba wysp 11
Powierzchnia 336 km²
Położenie na mapie Ameryki Południowej
Mapa lokalizacyjna Ameryki Południowej
Sandwich Południowy
Sandwich Południowy
Ziemia57°45′S 26°30′W/-57,750000 -26,500000
Mapa archipelagu
Położenie na mapie

Sandwich Południowy[1] (ang. South Sandwich Islands) – archipelag jedenastu wysp wulkanicznych na południowym Atlantyku. Stanowi część zamorskiego terytorium Georgia Południowa i Sandwich Południowy, poprzednio wchodził w skład brytyjskiej dependencji Falklandów.

Te bezludne wyspy mają powierzchnię 336 km². Tworzą łuk wyspowy pochodzenia wulkanicznego, ograniczają od wschodu Morze Scotia. Znajdują się na małej płycie tektonicznej, Płycie Sandwich. Na zachód od łuku wysp znajduje się Rów Sandwichu Południowego o głębkości 8428 m.

Odkrycie[edytuj]

Wyspy zostały odkryte w 1775 przez Jamesa Cooka, a dokładnie zbadane w 1819 przez wyprawę Fabiana Bellingshausena. Wyspy zostały nazwane przez Cooka imieniem Johna Montagu, hrabiego Sandwich[2] (wynalazcy kanapki typu sandwich). Otrzymały nazwę wysp „południowych” aby odróżnić je od „Sandwich Islands”, ówczesnej nazwy Hawajów.

Wyspy[edytuj]

Archipelag tworzą, od północy:

Zobacz też[edytuj]

Przypisy