Sangay

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sangay
Widok na wulkan z Macas
Widok na wulkan z Macas
Państwo  Ekwador
Pasmo Andy
Wysokość 5230 m n.p.m.
Wybitność 1588 m
Pierwsze wejście 4 sierpnia 1929
R. Moore, T. Moore, W. Austin i L. Thorne
Położenie na mapie Ekwadoru
Mapa lokalizacyjna Ekwadoru
Sangay
Sangay
Ziemia 2°00′09″S 78°20′27″W/-2,002500 -78,340833Na mapach: 2°00′09″S 78°20′27″W/-2,002500 -78,340833
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Sangay – czynny wulkan położony w Ekwadorze, ok. 160 km na południe od Quito, w paśmie Cordilliera Oriental leżącym w wysokich Andach.

Na niewielkiej przestrzeni skupionych jest tutaj ponad 30 stożków – wzdłuż tzw. "Drogi wulkanów" (jak zaczęto ją nazywać od wyprawy Aleksandra von Humboldta w 1802 roku). Do najbardziej znanych należą wulkany: Cotopaxi, Antisana, Chimborazo, Cayambe i Pichincha. Mniej więcej pół tuzina z nich uważa się za czynne.

Stratowulkan Sangay, od którego swoją nazwę wziął Park Narodowy Sangay, przebudził się w 1728 r. Sangay podobnie jak legendarny Stromboli na Wyspach Liparyjskich był aktywny prawie bez przerwy. Przez dziesiątki lat wyrzucał w krótkich odstępach czasowych lawę oraz popioły. Zdarzało się to niekiedy co 10 minut, a chmury popiołów wznosiły się na wysokość 10 km.

Poniżej granicy śniegu, która wynosi 4800 m n.p.m. wyróżnić można 8 pięter roślinności, z których każde z nich cechuję się dużą różnorodnością. Ta właśnie różnorodność fauny i flory czyni z Parku Sangay jeden z najbogatszych gatunkowo wysokogórskich rezerwatów przyrody.

Pierwszego wejścia na szczyt dokonali Robert T. Moore, Terris Moore, Waddel Austin i Lewis Thorne 4 sierpnia 1929 r.[1]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Lista wulkanów Ekwadoru

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. The American Alpine Journal. Vol.1, 1930, S. 228-229.