Sania Mirza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sania Mirza
Sania Mirza
Państwo  Indie
Miejsce zamieszkania Hajdarabad
Data i miejsce urodzenia 15 listopada 1986
Bombaj
Wzrost 173 cm
Masa ciała 57 kg
Gra praworęczna
Status profesjonalny 2003
Zakończenie kariery aktywna
Trener Imran Mirza
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 1 WTA, 14 ITF
Najwyżej w rankingu 27 (27 sierpnia 2007)
Australian Open 3R (2005, 2008)
Roland Garros 2R (2007, 2011)
Wimbledon 2R (2005, 2007)
US Open 4R (2005)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 37 WTA, 4 ITF
Najwyżej w rankingu 1 (13 kwietnia 2015)
Australian Open W (2016)
Roland Garros F (2011)
Wimbledon W (2015)
US Open W (2015)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Indie
Igrzyska afro-azjatyckie
Złoto
Hajdarabad 2003 gra pojedyncza
Złoto
Hajdarabad 2003 gra podwójna
Złoto
Hajdarabad 2003 gra mieszana
Złoto
Hajdarabad 2003 gra drużynowa
Igrzyska azjatyckie
Złoto
Ad-Dauha 2006 gra mieszana
Złoto
Incheon 2014 gra mieszana
Srebro
Ad-Dauha 2006 gra pojedyncza
Srebro
Ad-Dauha 2006 gra drużynowa
Srebro
Kanton 2010 gra mieszana
Brąz
Pusan 2002 gra mieszana
Brąz
Kanton 2010 gra pojedyncza
Brąz
Incheon 2014 gra podwójna
Igrzyska Wspólnoty Narodów
Srebro
Nowe Delhi 2010 gra pojedyncza
Brąz
Nowe Delhi 2010 gra podwójna
Odznaczenia
Order Padma Shri (Indie)

Sania Mirza, hindi सानिया मिर्ज़ा (ur. 15 listopada 1986 w Bombaju) – indyjska tenisistka, mistrzyni wielkoszlemowych Wimbledonu 2015 i US Open 2015 w grze podwójnej oraz Australian Open 2009, French Open 2012 i US Open 2014 w grze mieszanej, triumfatorka Mistrzostw WTA w grze podwójnej (2014 i 2015), liderka rankingu WTA deblistek od 13 kwietnia 2015, pierwsza kobieta z Indii, która wygrała turnieje WTA w grze pojedynczej i podwójnej oraz zdobyła tytuł w turnieju wielkoszlemowym, klasyfikowana w rankingu WTA na 27. miejscu w grze pojedynczej (2007), multimedalistka igrzysk azjatyckich i Igrzysk Wspólnoty Narodów, reprezentantka Indii w Pucharze Federacji, Pucharze Hopmana i na letnich igrzyskach olimpijskich; odznaczona Orderem Padma Shri i Rajiv Gandhi Khel Ratna – najwyższym odznaczeniem państwowym przyznawanym w Indiach za szczególne zasługi w dziedzinie sportu[1], zdobywczyni Arjuna Award. Tenisistka praworęczna z oburęcznym backhandem i forehandem.

Kariera tenisowa[edytuj]

Sania Mirza rozpoczęła treningi tenisowe w wieku sześciu lat pod kierunkiem ojca, Imrana. W 2003 została juniorską mistrzynią wielkoszlemowego Wimbledonu w grze podwójnej w parze z Alisą Klejbanową[2].

Gra pojedyncza[edytuj]

W 2003 roku Mirza zadebiutowała w cyklu rozgrywkowym WTA Tour. Otrzymała „dziką kartę" do turnieju w Hajdarabadzie, ale przegrała w pierwszej rundzie z Evie Dominikovic z Australii. W 2004 indyjski rząd przyznał jej nagrodę Arjuna[3]. Pierwszy profesjonalny mecz wygrała podczas Australian Open 2005, ogrywając Cindy Watson, a potem także Petrę Mandulę. Uległa dopiero Serenie Williams. Niespełna dwa tygodnie później Hinduska została już triumfatorką turnieju WTA w grze pojedynczej w Hajdarabadzie. Wyeliminowała trzy rozstawione przeciwniczki: Zheng Jie, Mariję Kirilenko i Alonę Bondarenko, w efekcie została sklasyfikowana w gronie stu najlepszych tenisistek świata. Została pierwszą kobietą z Indii, która wygrała profesjonalne zawody w singlu. W marcu doszła też do ćwierćfinału w Dubaju, pokonując tam Swietłanę Kuzniecową (7 WTA). W sierpniu awansowała do finału imprezy w Forest Hills, gdzie nie poradziła sobie z Lucie Šafářovą Jednocześnie przedostała się do czołowej pięćdziesiątki rankingu indywidualnego. Odnotowała czwartą rundę US Open (jako pierwsza Hinduska w historii) i półfinał w Tokio (nie sprostała Tatianie Golovin). Za swoje osiągnięcia w tym sezonie Mirza otrzymała Order Padma Shri, czwarte najwyższe odznaczenie w Indiach[4].

We wrześniu 2006 zagrała w półfinale w Kolkacie, zatrzymując się na Martinie Hingis, ale zrewanżowała się Szwajcarce tydzień później w drugiej rundzie w Seulu[5]. W październiku zagrała jeszcze w ćwierćfinale w Taszkencie. Rok 2007 otworzyła półfinałami w Hobart i Pattaya City, a także ćwierćfinałem w Bangalore. Po długim okresie słabszych występów ponownie znalazła się w najlepszej czwórce turnieju w Cincinnati, ulegając w trzech setach Annie Czakwetadze[6]. Zapukała do czołowej trzydziestki rankingu WTA i przypieczętowała swoją pozycję finałem w Stanford. Wygrała tam z kilkoma dobrymi zawodniczkami: Tatianą Golovin, Patty Schnyder i Sybille Bammer. Do tego dodała wiktorie nad Szachar Pe’er i Dinarą Safiną w San Diego oraz nad Martiną Hingis w Los Angeles. 27 kwietnia 2007 Mirza zajmowała najwyższe w karierze, 27. miejsce w rankingu. W 2008 osiągnęła czwartą rundę w Indian Wells; sezon ten upłynął jej pod znakiem licznych urazów i spowodował wypadnięcie Mirzy z grona stu najlepszych zawodniczek świata. Jednocześnie oznajmiła mediom, że zaczynając od imprezy Bangalore Open 2008 nie będzie już więcej startowała w turniejach na terenie Indii, za powód podając wynikające z tego liczne kontrowersje i problemy[7].

W lutym 2009 została finalistką w Pattaya City i z powrotem znalazła się w czołowej setce klasyfikacji światowej[8]. Następny ważniejszy wynik – półfinał – odnotowała jednak dopiero latem w brytyjskim Birmingham. Nie udało się jej wygrać z Magdaleną Rybarikovą. Ponownie zaczęła występować w zawodach rangi ITF, ale na koniec roku przedostała się półfinału rozgrywek WTA w Osace, gdzie wyeliminowała Szachar Pe’er i Marion Bartoli. Niemalże przez cały rok 2010 zmagała się z kontuzjami, a przy okazji wzięła ślub z pakistańskim krykiecistą Shoaibem Malikiem i na dłuższy czas zniknęła z aren tenisowych. Tym niemniej, jej osoba wzbudziła duże zainteresowanie mediów, głównie z powodu zawirowań w życiu uczuciowym.

W kwietniu 2011, po przejściu kwalifikacji, awansowała do ćwierćfinału turnieju w Charleston (pierwszy ćwierćfinał od października 2010). Na europejskich kortach ziemnych nie odniosła żadnych sukcesów, a występ we French Open zakończyła na drugiej rundzie porażką z Agnieszką Radwańską. Aż do wielkoszlemowego US Open nie wygrała ani jednego spotkania w drabince głównej turnieju WTA, po czym zrezygnowała z występów aż do końca sezonu z powodu kontuzji kolana. W lutym 2012 awansowała do ćwierćfinału turnieju w Pattayi. 25 kwietnia poinformowała, że zaprzestaje występów w konkurencji gry pojedynczej, gdyż przebyte w ciągu ostatnich pięciu lat trzy zabiegi operacyjne ograniczają jej możliwości sportowe[9].

Ogłoszona przez tenisistkę decyzja nie okazała się ostateczna – Mirza powróciła do rywalizacji singlistek już w maju 2012, przechodząc eliminacje do turnieju w Brukseli[10]. W pierwszej rundzie zawodów przegrała z Monicą Niculescu. W Eastbourne odpadła w drugim meczu kwalifikacji z Andreą Hlaváčkovą. 2 marca 2013 po raz kolejny oświadczyła, że aby wydłużyć swoją tenisową karierę musi zrezygnować z występów w grze pojedynczej[11].

Gra podwójna[edytuj]

W dotychczasowej karierze Sania Mirza (stan na 5 października 2015) wygrała trzydzieści deblowych imprez WTA. Liderką rankingu WTA deblistek została 13 kwietnia 2015.

2003-2005[edytuj]

Zadebiutowała w rozgrywkach gry podwójnej WTA Tour w lutym 2003 w Hajdarabadzie. Jej partnerką była wówczas Mary Pierce; zdołały wygrać jeden mecz i dojść do ćwierćfinału. Rok później w tych samych zawodach u boku Liezel Huber odniosła swoje pierwsze deblowe zwycięstwo. W finale pokonały Li Ting i Sun Tiantian. Awansowała o ponad dwieście miejsc w klasyfikacji WTA. W maju 2005 zadebiutowała w imprezie wielkoszlemowej – French Open, partnerując Annie Czakwetadze. W lipcu osiągnęła półfinał w Cincinnati (z Julianą Fedak), a jesienią półfinały w Tokio i Kolkacie. W tym czasie jej deblową partnerką była Szachar Pe’er. Duet indyjskoizraelski wzbudził niemałe zainteresowanie mediów ze względu na różnice dzielące obydwie tenisistki ze względu na ich pochodzenie[12].

2006[edytuj]

W lutym 2006 wygrała razem z Huber swój drugi tytuł w karierze w Bangalore. Miesiąc później doszła z Ai Sugiyamą do ćwierćfinału prestiżowych zawodów w Indian Wells i Miami. Zimą została sklasyfikowana w gronie stu najlepszych deblistek świata. Dobrą formę potwierdziła finałami w Amelia Island (z Huber) i Stambule (z Molik). Latem awansowała razem z Martą Domachowską do finału w Cincinnati; przegrały z Marią Eleną Camerin i Giselą Dulko. Na koniec sezonu triumfowała w Kolkacie (z Huber) i rok zakończyła na 28. miejscu w rankingu WTA.

2007[edytuj]

W roku 2007 wygrała cztery kolejne turnieje: Fez z Vanią King, Cincinnati z Bethanie Mattek, Stanford z Szachar Pe’er i New Haven z Marą Santangelo. W meczu o puchar w Stambule razem z Chan Yung-jan przegrały z duetem Agnieszka Radwańska i Urszula Radwańska. Ponadto Mirza osiągnęła w Nowym Jorku swój pierwszy wielkoszlemowy ćwierćfinał.

2008[edytuj]

Nękana kontuzjami, występowała na kortach tylko przez połowę sezonu 2008. Jej najważniejsze wyniki z tego sezonu to ćwierćfinał Wimbledonu i półfinał w Indian Wells.

2009[edytuj]

Po powrocie wiosną 2009 awansowała do półfinału w Miami, a następnie razem z Chia-Yung Chuang triumfowała w Ponte Vedra Beach. Z Chuang osiągnęła jeszcze półfinały w Madrycie i Birmingham, ale na tym współpraca zawodniczek zakończyła się. Do końca roku Mirza grała z Francescą Schiavone, Soraną Cîrsteą i Vanią King.

2010[edytuj]

Jesienią 2010 wygrała bez straty seta turniej w Kantonie z Ediną Gallovits.

2011[edytuj]

W marcu 2011 osiągnęła najlepszy rezultat w karierze, triumfując w Indian Wells razem z Jeleną Wiesniną. Hinduska i Rosjanka zostawiły w pokonanym polu między innymi trzy Polki: Agnieszkę Radwańską, Klaudię Jans, Alicję Rosolską, ponadto Danielę Hantuchovą, Meghann Shaughnessy i Bethanie Mattek-Sands. Hantuchová i Radwańska zrewanżowały się jednak już dwa tygodnie później w drugiej rundzie w Miami. Wiesnina i Mirza odniosły zwycięstwo w Charleston, ponownie nad Shaughnessy i Sands.

W czerwcu Mirza ze swoją rosyjską partnerką przedostały się do finału wielkoszlemowego French Open 2011 i był to dla Indyjki pierwszy finał Wielkiego Szlema w grze podwójnej oraz najlepszy wynik w karierze[13]. Walkę o puchar przegrały z Andreą Hlaváčkovą i Lucie Hradecką. W ćwierćfinale i półfinale pokonały cztery byłe lub obecne liderki rankingu WTA: Liezel Huber, Giselę Dulko, Flavię Pennettę i Lisę Raymond. W półfinale Wimbledonu zostały zatrzymane przez Katarinę Srebotnik i Květę Peschke. W lipcu Mirza z Jarosławą Szwiedową triumfowała w Waszyngtonie.

2012[edytuj]

W styczniu 2012 zagrała w półfinale Australian Open, gdzie z Wiesniną uległy późniejszym mistrzyniom, Swietłanie Kuzniecowej i Wierze Zwonariowej. Z Anastasiją Rodionową wygrała turniej w Pattaya. W finałach w Dubaju i Indian Wells musiała uznać wyższość notowanego wówczas najwyżej debla Huber – Raymond. W maju wraz z Bethanie Mattek-Sands zwyciężyła w turnieju Premier Series w Brukseli. W październiku osiągnęła finału turnieju Premier Mandatory w Pekinie.

2013[edytuj]

Na początku 2013 roku zdobyła tytuł w zawodach w australijskim Brisbane. Razem z partnerującą Bethanie Mattek-Sands pokonały wynikiem 4:6, 6:4, 10-7 parę Anna-Lena Grönefeld-Květa Peschke. Później wraz z Amerykanką zaliczyła porażki w pierwszych rundach w Australian Open z Sílvią Soler Espinosą i Carlą Suárez Navarro 6:7(4), 3:6 oraz w Doha z Lisą Raymond i Samanthą Stosur 4:6, 2:6. W lutym, ponownie z Mattek-Sands, zwyciężyła w turnieju rangi WTA Premier w Dubaju. Tym razem debel pokonał w finale parę Nadieżda PietrowaKatarina Srebotnik wynikiem 6:4, 2:6, 10-7. W pierwszej rundzie turnieju w Indian Wells w ponownie uległy Raymond ze Stosur 7:6(8), 3:6, 6:10. W następnym tygodniu doszły już jednak do ćwierćfinału w Miami, w którym musiały uznać wyższość liderek rankingu Sary Errani i Roberty Vinci 1:6, 4:6.

Powrót na Europejską część sezonu w kwietniu okazał się udany, gdyż Mirza razem z Mattek-Sands osiągnęły finał w Stuttgarcie. Przegrały w nim z parą Mona BarthelSabine Lisicki 4:6, 5:7. W Madrycie przegrały jednak już w drugiej rundzie z Anastasiją Pawluczenkową i Lucie Šafářovą 5:7, 1:6. W turnieju WTA Premier 5 w Rzymie osiągnęły ćwierćfinał, w którym ponownie nie sprostały Włoszkom Errani-Vinci 4:6, 3:6. Ostatnim wspólnym występem Hinduski z Mattek-Sands był wielkoszlemowy French Open. Porażka w trzeciej rundzie (ponownie z parą Pawluczenkowa-Šafářová) ostatecznie zakończyła ich współpracę w tym roku.

Sezon na trawiastych kortach w Wielkiej Brytanii rozegrała wspólnie z Liezel Huber. Mimo rozstawienia z numerem drugim przegrały już w drugim meczu w Eastbourne z Monicą Niculescu i Klára Zakopalová 3:6, 6:3, 9-11. Podczas Wimbledonu niespodziewanie przegrały w trzeciej rundzie z Shūko Aoyamą i Chanelle Scheepers 2:6, 6:3, 2:6, co ostatecznie zakończyło współpracę Mirzy z utytułowaną rywalką.

Do serii turniejów poprzedzających US Open nawiązała współpracę z Chińską tenisistką Zheng Jie. Przegrały w drugiej rundzie w Toronto i pierwszej w Cincinnati, jednak w zawodach w New Haven odniosły znaczący sukces. W półfinale pokonały Sílvię Soler Espinosę i Carlę Suárez Navarro 6:3, 6:3, a w meczu mistrzowskim triumfowały nad Anabel Mediną Garrigues i Katariną Srebotnik 6:3, 6:4. Podczas wielkoszlemowego US Open osiągnęły kolejny sukces dochodząc do półfinału, eliminując w ćwierćfinale Hsieh Su-wei i Peng Shuai 6:4, 7:6(5). W meczu o finał nie sprostały jednak parze Ashleigh Barty-Casey Dellacqua przegrywając 2:6, 2:6.

We wrześniu Mirza zaczęła występować wspólnie z Zimbabwejką Carą Black, z którą wygrała wszystkie turnieje w jakich wystąpiła do końca roku. W Tokio pokonały w finale Chan Hao-ching i Liezel Huber 4:6, 6:0, 11–9, natomiast tydzień później, w Pekinie, para zwyciężyła z deblem Wiera DuszewinaArantxa Parra Santonja 6:2, 6:2.

2014[edytuj]

Mirzą cały sezon grała z Black odnosząc szereg sukcesów. W Australian Open i Doha doszły do ćwierćfinałów - porażki odpowiednio z Errani i Vinci 2:6, 6:3, 4:6 oraz z Anastasiją Pawluczenkową i Nadieżdą Pietrową 6:4, 4:6, 12-14. W turniejach rangi Premier Mandatory w Indian Wells przegrały dopiero w finale z nowymi liderkami rankingu deblistek Hsieh Su-wei i Peng Shuai 6:7(5), 2:6, a w Miami w półfinale z Sabine Lisicki oraz powracającą do wielkiej formy Martiną Hingis 3:6, 4:6. Do kolejnego finału awansowały w Stuttgarcie, w którym po raz kolejny przegrały z Errani i Vinci 2:6, 3:6.

Na początku maja triumfowała w Oeiras. Później odpadały w ćwierćfinałach w Madrycie, Rzymie i French Open - porażki z Hsieh i Peng 7:5, 1:6, 8:10, Errani i Vinci 2:6, 3:6 oraz ponownie z Hsieh i Peng 2:6, 6:3, 3:6.

W drugiej połowie sezonu ponownie awansowała do finału także w Montrealu, Wuhan i Pekinie. Odpadła w półfinale US Open (porażka z Hingis i Flavią Pennettą 2:6, 4:6) oraz wygrała w Tokio, pokonując Garbiñe Muguruzę i Carlę Suárez Navarro 6:2, 7:5.

Dzięki bardzo dobrym występom awansowała po raz pierwszy w karierze do Turnieju Mistrzyń, w którym triumfowała pokonując w finale Hsieh i Peng 6:1, 6:0. Był to ostatni wspólny mecz Mirzy z Black[14].

2015[edytuj]

W styczniu 2015 Mirza w parze z Bethanie Mattek-Sands zwyciężyła w zawodach w Sydney, pokonując w finale Raquel Kops-Jones i Abigail Spears 6:3, 6:3. Współpraca z Hsieh Su-wei nie przyniosła oczekiwanych rezultatów: porażka w drugiej rundzie Australian Open z Gabrielą Dabrowski i Alicją Rosolską 6:7(5), 4:6, przegrana w pierwszym meczu w Dubaju oraz przegrany finał w Ad-Dausze Kops-Jones i Spears 4:6, 4:6.

W marcu nawiązała współpracę z Martiną Hingis. W meczu mistrzowskim w Indian Wells, najwyżej rozstawione Mirza i Hingis, triumfowały wynikiem 6:3, 6:4 nad Jekatieriną Makarową i Jeleną Wiesniną. Kolejny triumf nad tymi zawodniczkami, tym razem zakończony wynikiem 7:5, 6:1, miał miejsce w finale turnieju w Miami. W następnym tygodniu para wygrała zawody w Charleston, pokonując w finale Casey Dellacquę i Dariję Jurak 6:0, 6:4. Dzięki temu zwycięstwu Mirza awansowała na pozycję liderki rankingu deblowego WTA Tour[15].

W Stuttgarcie tenisistki nie wygrały meczu, zaś w Madrycie doszły do ćwierćfinału, przegrywając z mistrzyniami tegorocznego Australian Open – Bethanie Mattek-Sands i Lucie Šafářovą 7:6(5), 3:6, 9–11.

Kolejny finał zawodniczki osiągnęły w Rzymie, przegrywając 4:6, 3:6 z Tímeą Babos i Kristiną Mladenovic. Rezultatem zawodniczek na kortach wielkoszlemowych w Paryżu był ćwierćfinał, w którym ponownie okazały się gorsze od Mattek-Sands i Šafářovej (5:7, 2:6). W mikście z Bruno Soaresem przegrała w meczu otwarcia.

Zawody na trawie w Eastbourne debel zakończył na półfinale, przegrywając z Caroline Garcią oraz Katariną Srebotnik 5:7, 4:6. Na Wimbledonie najwyżej rozstawiony szwajcarsko-hinduski debel pokonał w meczu mistrzowskim Makarową i Wiesninę 5:7, 7:6(4), 7:5. W trzecim secie przegrywały już 2:5, by wygrać kolejne pięć gemów. Był to pierwszy wielkoszlemowy triumf Mirzy w grze podwójnej, a dziesiąty dla Hingis[16]. W grze mieszanej z Soaresem doszła do ćwierćfinału.

Przygotowania do US Open 2015 Mirza z Hingis rozpoczęły od startu w Toronto, gdzie w półfinale, po raz drugi w ciągu dwóch miesięcy, przegrały z Caroline Garcią oraz Katariną Srebotnik 3:6, 2:6. W następnym tygodniu wystartowały w turnieju w Cincinnati. Według drabinki turnieju w półfinale znowu miały się spotkać z Garcią i Srebotnik, lecz francusko-słoweński debel przegrał w już pierwszym meczu z Chan Hao-ching i Chan Yung-jan, zatem Mirza i Hingis spotkały się w półfinale z tenisistkami z Tajwanu. Musiały w nim uznać wyższość rywalek, przegrywając 4:6, 6:0, 6–10. W ostatnich zawodach z cyklu US Open Series w New Haven nie wystartowały.

Podczas zawodów wielkoszlemowych w Nowym Jorku Hinduska tenisistka, broniąca tytułu sprzed roku, przegrała z Soaresem już w pierwszej rundzie. Turniej debla przebiegał pod dyktando rozstawionych z numerem pierwszym Mirzy i Hingis, które nie straciły nawet seta w całej imprezie. Najtrudniejszym meczem był ćwierćfinałowy pojedynek z Chan Hao-ching i Chan Yung-jan, w którym szwajcarsko-hinduska para w pierwszym secie przegrywała już 0:5. Zdołały jednak doprowadzić do tie-breaka, którego wygrały do 5. Drugi set był już formalnością i Mirza z partnerką ograły swoje pogromczynie sprzed trzech tygodni w Cincinnati wynikiem 7:6(5), 6:1. Półfinałowy mecz z pięciokrotną triumfatorką wielkoszlemowych zmagań deblowych Sarą Errani oraz byłą partnerką Hingis - Flavią Pennettą był zacięty tylko w pierwszym secie, wygranym do 4. W drugim Włoszki opadły z sił i Mirza po raz pierwszy w karierze awansowała do finału debla US Open - 6:4, 6:1. Finał gry podwójnej nie przyniósł oczekiwanych emocji i po wygranej 6:3, 6:3 nad Casey Dellacquą i Jarosławą Szwiedową, Mirza zdobyła swój drugi tytuł wielkoszlemowy w roku.

Mirza z Hingis starty w Azji rozpoczęły od wygranego turnieju w Kantonie, pokonując w finale gospodynie Xu Shilin i You Xiaodi 6:3, 6:1. Tydzień później odniosły siódmy wspólny triumf w sezonie pokonując w finale turnieju rangi WTA Premier 5 w Wuhan Irinę-Camelię Begu i Monicę Niculescu 6:2, 6:3, kontynuując serię trzynastu kolejnych zwycięstw[17].

W następnym tygodniu podczas turnieju rangi WTA Premier Mandatory w Pekinie Szwajcarsko-Hinduski duet stracił w pierwszym meczu seta w rywalizacji z Sarą Errani i Flavią Pennettą. Mirza z Hingis otrząsnęły się w drugiej partii doprowadzając do supertiebreaka. W ostatniej partii wróciły ze stanu 4-6, wygrywając sześć kolejnych punktów, a cały mecz wynikiem 1:6, 6:4, 10-6. W ćwierćfinale spotkały się z bardzo dobrze serwującymi Julią Görges i Karolíną Plíškovą, które szybko objęły prowadzenie 4:0. Jednak od stanu 1:5 Hingis z Mirzą wygrały pięć kolejnych gemów. Görges z Plíškovą udało się doprowadzić do tie-breaka i przewagi w nim 4-2, lecz dwukrotne mistrzynie turniejów wielkoszlemowych w roku znowu podkręciły tempo wygrywając pierwszą partię 7:6 (7-5). Drugi set obył się bez takich serii i mecz zakończył się wynikiem 7:6(5), 6:4. Półfinałowy pojedynek z gospodyniami nie przysporzył rozstawionym z numerem pierwszym tenisistkom większych problemów i zakończył się wynikiem 6:2, 6:3. Mecz mistrzowski rozpoczął się od prowadzenia przeciwniczek Mirzy i Hingis, reprezentantek Tajwanu Chan Hao-ching i Chan Yung-jan 5:2. Jednak najlepsza para roku zdołała doprowadzić do tie-breaka, w którym, po godzinie walki uległy 9-11. Drugi set Szawjcarsko-Hinduski duet wygrał jednak do 1 i o mistrzostwie musiał zdecydować supertiebreak. Ostatnia partia została wygrana przy drugiej piłce meczowej, a cały pojedynek wynikiem 6:7(9), 6:1, 10-8[18]. Dzięki temu zwycięstwu Mirza z Hingis podwyższyły tegoroczny bilans z groźnymi tenisistkami z Tajwanu na 4–1.

Turniej Mistrzyń w Singapurze Mirza z Hingis rozpoczęły bardzo dobrze i w grupie wygrały wszystkie trzy mecze: z Raquel Kops-Jones i Abigail Spears 6:4, 6:2, z Andreą Hlaváčkovą i Lucie Hradecką 6:3, 6:4 i na zakończenie z Tímeą Babos i Kristiną Mladenovic 6:4, 7:5. Jako jedyny zespół bez porażki awansowały do półfinału, w którym pokonały dobrze znane przeciwniczki z Tajwanu Chan Hao-ching i Chan Yung-jan 6:4, 6:2. Najłatwiejszym meczem okazał się być finał, w którym Szwajcarsko-Hinduski duet nie dał szans Hiszpankom Garbiñe Muguruzie i Carli Suárez Navarro wygrywając 6:0, 6:3. Dla Sanii Mirzy było to trzydzieste drugie zwycięstwo w turnieju deblowym WTA oraz drugi pod rząd triumf w WTA Finals.

2016[edytuj]

Pod koniec pierwszej dekady stycznia Hinduska ponownie zagrała z Martiną Hingis, co okazało się być strzałem w dziesiątkę, ponieważ zwyciężyły w zawodach rangi WTA Premier Series w Brisbane, a ich rywalkami w zwycięskim finale 7:5, 6:1 były startujące z „dziką kartą” Niemki Angelique Kerber oraz Andrea Petković. Ostatnim przystankiem przed Australian Open był turniej w Sydney. Kłopoty Santiny zaczęły się w meczu półfinałowym przeciwko Jarosławie Szwiedowej i Raluce Olaru, gdy przegrały pierwszego seta do 4, a na początku drugiego straciły serwis. Przy stanie 4:6, 1:2 mecz został przerwany z powodu opadów deszczu. Przerwa podziałała na liderki deblowego rankingu WTA zbawiennie, gdyż po kilkugodzinnej przerwie wygrały kolejne 4 gemy, a seta do 3. W supertiebreaku Mirza z Hingis objęły prowadzenie, którego nie oddały już do końca. Wynikiem 4:6, 6:3, 10-8 awansowały do siódmego finału turniej WTA pod rząd. Mecz mistrzowski rozpoczął się niemal identycznie jak półfinałowy. Rywalki, francuska para Caroline Garcia i Kristina Mladenovic, wygrały pierwszego seta do 1, a w drugim wyszły na prowadzenie 3:0 i 5:2. Wówczas oblicze najlepszej pary deblowej 2015 roku zmieniło się diametralnie - wygrały pięć kolejnych gemów wyrównując stan meczu. Decydująca partia przebiegła już pod ich dyktando, a wygrana 1:6, 7:5, 10-5 przypieczętowała jedenasty wspólny triumf Mirzy z Hingis.

Mirza wystąpiła dwukrotnie w spotkaniach I Grupy Azjatyckiej Pucharu Federacji, z których wygrała tylko raz - wspólnie z Ankitą Raina pokonała debel z Uzbekistanu Nigina Abduraimova-Arina Folts 6:2, 6:0. W następnym tygodniu wystąpiła wraz z Hingis w nowym turnieju w St. Petersburgu. Od początku wyglądały na zmęczone i w gorszej formie. W ćwierćfinale spotkały się z triumfatorkami turnieju w Moskwie z 2015 roku Jeleną Wiesniną i Darją Kasatkiną, mimo nienajlepsze postawy mecz zakończył się zwycięstwem 6:4, 6:1. Półfinałowe przeciwniczki postawiły Santinie poprzeczkę zdecydowanie wyżej. Anabel Medina Garrigues i Arantxa Parra Santonja grały bardzo dobrze, a liderki rankingu zaczęły popełniać proste błędy. W drugiej partii przegrywały już 0:4 i 1:5. Zdołały jednak odrobić straty i doprowadzić do tiebreaka, w którym jednak mimo prowadzenia 6-4, przegrały, głównie przez błędy serwisowe Hingis. Supertiebreak przebiegał już jednak ze zdecydowaną przewagą pary rozstawionej z numerem pierwszym i dzięki zwycięstwu 7:5, 6:7(6), 10-6 awansowały do kolejnego finału. Mecz mistrzowski rozegrany koncertowo przyniósł najmniej emocji, a zwycięstwo 6:3, 6:1 nad Wierą Duszewiną i Barborą Krejčíkovą przedłużyło serie: wspólnych zwycięstw Hingis z Mirzą do 40., a liczbę triumfów do dziewięciu.

Wspólnie ze Szwajcarką kolejny start zaliczyła w kwietniowych zawodach w Stuttgarcie, przechodząc przez turniej ekspresowo, jednakże w spotkaniu o tytuł uległy z rozstawionymi z dwójką Francuzkami Caroline Garcią oraz Kristiną Mladenovic.

Gra mieszana[edytuj]

Sania Mirza razem z Maheshem Bhupathim wygrała Australian Open 2009 w grze mieszanej, zostając tym samym pierwszą kobietą z Indii i trzecią osobą z tego kraju (po Bhupathim i Leanderze Paesie), która triumfowała w turnieju wielkoszlemowym. Drugie mistrzostwo zdobyła podczas French Open 2012, w finale którego z Bhupathim pokonali Klaudię Jans-Ignacik i Santiago Gonzáleza. Trzeci triumf zanotowała w parze z Bruno Soaresem w US Open w roku 2014. W każdej z czterech imprez w tej kategorii Hinduska dochodziła przynajmniej do ćwierćfinału.

Występy w grze mieszanej rozpoczęła latem 2005, dochodząc do drugiej rundy Wimbledonu z Simonem Aspelinem. Pierwszy ćwierćfinał osiągnęła w US Open 2007 z Bhupathim, a przegrali tam z Wiktoryją Azaranką i Maksem Mirnym. Po dwóch finałach w Australii do kolejnego ćwierćfinału awansowała w Wimbledonie 2011 u boku Rohana Bopanny.

W roku 2012 zagrała w półfinale Australian Open, a potem zdobyła mistrzostwo we French Open (z Maheshem Bhupathim)[19]. Na Wimbledonie zaszła z Bhupathim do drugiej rundy, a podczas US Open osiągnęła ćwierćfinał w parze z Colinem Flemingem. W 2013 roku osiągnęła ćwierćfinały w Melbourne i Londynie oraz odpadała po pierwszym meczu w Paryżu i Nowym Jorku. W 2014 roku osiągnęła finał Australian Open. We French Open zanotowała drugą, a na Wimbledonie trzecią rundę. Ostatnie zawody tej konkurencji w sezonie zakończyła triumfem.

W sezonie 2015 Mirza awansowała do półfinału Australian Open i ćwierćfinału Wimbledonu. W Paryżu i Nowym Jorku nie wygrała ani jednego meczu.

Występy reprezentacyjne[edytuj]

Od 2003 roku Mirza regularnie reprezentuje Indie w rozgrywkach Pucharu Federacji, jej kraj utrzymuje się w strefie Azji i Oceanii.

Była członkinią indyjskiej reprezentacji podczas letnich igrzysk olimpijskich w 2008 roku w Pekinie. Skreczowała w pierwszej rundzie gry pojedynczej w pojedynku z Ivetą Benešovą pomimo prowadzenia 6:1, 2:1. W grze podwójnej w parze z Sunithą Rao doszła do drugiej rundy – w meczu otwarcia walkowerem poddały się Francuzki, Tatiana Golovin i Pauline Parmentier, a w kolejnym Indyjki nie sprostały Rosjankom Swietłanie Kuzniecowej i Dinarze Safinie. Organizatorzy przyznali jej dziką kartę, upoważniającą do występu w igrzyskach olimpijskich (2012) w Londynie. W deblu kobiet w parze z rodaczką Chakravarthi odpadły w pierwszej rundzie; w mikście z Bhupathim po zwycięstwie nad Aną Ivanović i Nenadem Zimonjiciem niespodziewanie zostali pokonani w ćwierćfinale przez późniejszych mistrzów olimpijskich, Wiktoryję Azarankę i Maksa Mirnego.

W 2007 wystąpiła w turnieju o Puchar Hopmana. Razem z Rohanem Bopanną wygrali kwalifikacje azjatyckie i po konfrontacjach z Czechami, Chorwatami i Hiszpanami zakończyli swój start na drugim miejscu w grupie B.

Sania jest multimedalistką igrzysk azjatyckich. W 2002 w Pusan zajęła trzecie miejsce w grze mieszanej w parze z Leanderem Paesem. W 2006 w Doha zdobyła trzy medale: srebro w grze pojedynczej, srebro w rywalizacji drużynowej (z Ankitą Bhambri, Ishą Lakhani i Shikhą Uberoi) oraz złoto w grze mieszanej (z Paesem); w 2010 w Kantonie brązowy medal w singlu i srebrny w mikście (z Vishnu Vardhanem). W roku 2014 w Incheonie razem z Sakethem Mynenim wywalczyła złoty medal w grze mieszanej, a w parze z Prarthaną Thombare – brąz w grze podwójnej. W 2010 wystąpiła również w Igrzyskach Wspólnoty Brytyjskiej (tenis po raz pierwszy w historii rozgrywany był w ramach tego turnieju). W Delhi została posiadaczką srebrnego medalu w grze pojedynczej i brązowego w grze podwójnej (z Rushmi Chakravarthi).

Zwycięstwa nad wysoko notowanymi tenisistkami[edytuj]

Zestawienie obejmuje listę meczów, w którym tenisistka wygrała z zawodniczkami notowanymi w rankingu WTA w grze pojedynczej przynajmniej na dwudziestym miejscu w chwili rozegrania spotkania (stan na 26 stycznia 2014).

Ranking WTA Tenisistka Rok Turniej Faza Wynik
7.
Rosja Swietłana Kuzniecowa 2005 Dubaj 2R 6:4, 6:2
8.
Szwajcaria Martina Hingis 2006 Seul 2R 4:6, 6:0, 6:4
9.
Rosja Nadieżda Pietrowa 2005 San Diego 2R 6:2, 6:1
12.
Francja Marion Bartoli 2009 Osaka 2R 6:2, 2:6, 6:4
12.
Szwajcaria Martina Hingis 2007 Los Angeles QF 6:4, 2:0, krecz
14.
Rosja Dinara Safina 2007 San Diego 3R 6:1, 6:2
16.
Włochy Flavia Pennetta 2006 Paryż 1R 6:2, 7:6(5)
17.
Szwajcaria Patty Schnyder 2007 Stanford QF 7:6(2), 6:1
18.
Izrael Szachar Pe’er 2007 San Diego 1R 6:3, 4:6, 6:2
18.
Izrael Szachar Pe’er 2008 Indian Wells 3R 6:7(7), 7:5, 6:3
19.
Francja Tatiana Golovin 2007 Stanford 2R 6:4, 6:1

Nagrody i wyróżnienia[edytuj]

Kontrowersje[edytuj]

Tenisistka znana jest z licznych kontrowersji, wynikających głównie z jej religii. Mirza jest praktykującą muzułmanką. Została oskarżona o łamanie zasad swojej wiary poprzez noszenie na korcie zbyt krótkich spódniczek[20]. W listopadzie 2005 podczas jednej z konferencji prasowych wypowiadała się na temat bezpiecznych stosunków seksualnych i bliższych kontaktów przed zawarciem małżeństwa, czym również naraziła się wyznawcom swojej religii. Podczas meczu swojego rodaka Rohana Bopanny w ramach Pucharu Hopmana 2008 pojawiła się na trybunach z bosymi stopami, a przed nią leżała hinduska flaga[21]. Uważano, że zachowanie Mirzy ma zły wpływ na młode muzułmańskie kobiety.

W marcu 2010 magazyn The Economic Times umieścił Sanię Mirzę w gronie „trzydziestu trzech kobiet, które czynią Indie dumnymi"[22].

Życie prywatne[edytuj]

Sania Mirza jest córką Imrana, dziennikarza sportowego, i jego żony Nasimy. Ma młodszą siostrę Anam. Została wychowana w Hajdarabadzie w religijnej rodzinie. Uczęszczała do szkoły Nasr w rodzinnym mieście, a potem ukończyła St. Mary's College. 11 grudnia 2008 otrzymała honorowy stopień Doctor of Letters uniwersytetu w Ćennaju[23]. Obecnie studiuje tam jej siostrzenica, Sonia Baig Mirza. Tenisistka interesuje się pływaniem i muzyką.

Zaręczyny Sanii ze studiującym ówcześnie w Wielkiej Brytanii przyjacielem z dzieciństwa Muhammadem Sohrab Mirzą odbyły się 10 lipca 2009 w hajdarabadzkim pięciogwiazdkowym hotelu[24]. W uroczystości wzięli udział hinduscy tenisiści (Bhupathi i Bopanna), krykiecista Arshad Ayub oraz gwiazdy telewizyjne. Ojciec Mirzy zerwał zaręczyny pary w styczniu 2010 roku, ale zadeklarował przy tym, że nie zmieni to wieloletniej przyjaźni pomiędzy obiema rodzinami[25]. Pod koniec marca 2010 tenisistka zaręczyła się z byłym pakistańskim krykiecistą, Shoaibem Malikiem[26]. Sportowiec był wcześniej mężem innej mieszkanki Hajdarabadu, Ayeshy Sddiqui, a ich rozwód został sfinalizowany zaledwie na kilka dni przed ślubem Malika z Mirzą. Para zawarła związek małżeński 12 kwietnia 2010, a uroczysty bankiet odbył się trzy dni później[27].

Wydarzenia w życiu uczuciowym Mirzy spowodowały, że jej nazwisko było najczęściej wpisywanym nazwiskiem tenisistki w wyszukiwarkę Google w 2010 i 2011 roku[28].

Turnieje WTA[edytuj]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series
do
2008
Kategoria I
Kategoria II
Kategoria III
Kategoria IV
Kategoria V

Gra pojedyncza[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 12 lutego 2005 Hajdarabad Twarda Ukraina Alona Bondarenko 6:4, 5:7, 6:3
Finalistka 1. 20 sierpnia 2005 Forest Hills Twarda Czechy Lucie Šafářová 6:3, 5:7, 4:6
Finalistka 2. 29 lipca 2007 Stanford Twarda Rosja Anna Czakwetadze 3:6, 2:6
Finalistka 3. 15 lutego 2009 Pattaya Twarda Rosja Wiera Zwonariowa 5:7, 1:6

Gra podwójna[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 22 lutego 2004 Hajdarabad Twarda Południowa Afryka Liezel Huber Chińska Republika Ludowa Li Ting
Chińska Republika Ludowa Sun Tiantian
7:6(1), 6:4
Zwyciężczyni 2. 19 lutego 2006 Bangalore Twarda Południowa Afryka Liezel Huber Rosja Anastasija Rodionowa
Rosja Jelena Wiesnina
6:3, 6:3
Finalistka 1. 9 kwietnia 2006 Amelia Island Ceglana Południowa Afryka Liezel Huber Japonia Shinobu Asagoe
Słowenia Katarina Srebotnik
2:6, 4:6
Finalistka 2. 27 maja 2006 Stambuł Ceglana Australia Alicia Molik Ukraina Alona Bondarenko
Białoruś Anastasija Jakimawa
2:6, 4:6
Finalistka 3. 23 lipca 2006 Cincinnati Twarda Polska Marta Domachowska Włochy Maria Elena Camerin
Argentyna Gisela Dulko
4:6, 6:3, 2:6
Zwyciężczyni 3. 24 września 2006 Kolkata Twarda (hala) Południowa Afryka Liezel Huber Ukraina Julija Bejhelzimer
Ukraina Juliana Fedak
6:4, 6:0
Zwyciężczyni 4. 20 maja 2007 Fez Ceglana Stany Zjednoczone Vania King Rumunia Andreea Ehritt-Vanc
Rosja Anastasija Rodionowa
6:1, 6:2
Finalistka 4. 26 maja 2007 Stambuł Ceglana Chińskie Tajpej Chan Yung-jan Polska Agnieszka Radwańska
Polska Urszula Radwańska
1:6, 3:6
Zwyciężczyni 5. 22 lipca 2007 Cincinnati Twarda Stany Zjednoczone Bethanie Mattek Rosja Alina Żydkowa
Białoruś Tacciana Puczak
7:6(4), 7:5
Zwyciężczyni 6. 29 lipca 2007 New Haven Twarda Izrael Szachar Pe’er Białoruś Wiktoryja Azaranka
Rosja Anna Czakwetadze
6:4, 7:6(5)
Zwyciężczyni 7. 25 sierpnia 2007 Stanford Twarda Włochy Mara Santangelo Zimbabwe Cara Black
Stany Zjednoczone Liezel Huber
6:1, 6:2
Zwyciężczyni 8. 12 kwietnia 2009 Ponte Beach Ceglana Chińskie Tajpej Chuang Chia-jung Czechy Květa Peschke
Stany Zjednoczone Lisa Raymond
6:3, 4:6, 10–7
Zwyciężczyni 9. 19 września 2010 Kanton Twarda Rumunia Edina Gallovits Chińska Republika Ludowa Han Xinyun
Chińska Republika Ludowa Liu Wanting
7:5, 6:3
Zwyciężczyni 10. 19 marca 2011 Indian Wells Twarda Rosja Jelena Wiesnina Stany Zjednoczone Bethanie Mattek-Sands
Stany Zjednoczone Meghann Shaughnessy
6:0, 7:5
Zwyciężczyni 11. 10 kwietnia 2011 Charleston Ceglana Rosja Jelena Wiesnina Stany Zjednoczone Bethanie Mattek-Sands
Stany Zjednoczone Meghann Shaughnessy
6:4, 6:4
Finalistka 5. 3 czerwca 2011 French Open Ceglana Rosja Jelena Wiesnina Czechy Andrea Hlaváčková
Czechy Lucie Hradecká
4:6, 3:6
Zwyciężczyni 12. 31 lipca 2011 Waszyngton Twarda Kazachstan Jarosława Szwiedowa Białoruś Wolha Hawarcowa
Rosja Ałła Kudriawcewa
6:3, 6:3
Zwyciężczyni 13. 12 lutego 2012 Pattaya Twarda Australia Anastasija Rodionowa Chińskie Tajpej Chan Hao-ching
Chińskie Tajpej Chan Yung-jan
3:6, 6:1, 10–8
Finalistka 6. 25 lutego 2012 Dubaj Twarda Rosja Jelena Wiesnina Stany Zjednoczone Liezel Huber
Stany Zjednoczone Lisa Raymond
2:6, 1:6
Finalistka 7. 17 marca 2012 Indian Wells Twarda Rosja Jelena Wiesnina Stany Zjednoczone Liezel Huber
Stany Zjednoczone Lisa Raymond
2:6, 3:6
Zwyciężczyni 14. 26 maja 2012 Bruksela Ceglana Stany Zjednoczone Bethanie Mattek-Sands Polska Alicja Rosolska
Chińska Republika Ludowa Zheng Jie
6:3, 6:2
Finalistka 8. 6 października 2012 Pekin Twarda Hiszpania Nuria Llagostera Vives Rosja Jekatierina Makarowa
Rosja Jelena Wiesnina
5:7, 5:7
Zwyciężczyni 15. 5 stycznia 2013 Brisbane Twarda Stany Zjednoczone Bethanie Mattek-Sands Niemcy Anna-Lena Grönefeld
Czechy Květa Peschke
4:6, 6:4, 10–7
Zwyciężczyni 16. 23 lutego 2013 Dubaj Twarda Stany Zjednoczone Bethanie Mattek-Sands Rosja Nadieżda Pietrowa
Słowenia Katarina Srebotnik
6:4, 2:6, 10–7
Finalistka 9. 28 kwietnia 2013 Stuttgart Ceglana (hala) Stany Zjednoczone Bethanie Mattek-Sands Niemcy Mona Barthel
Niemcy Sabine Lisicki
4:6, 5:7
Zwyciężczyni 17. 24 sierpnia 2013 New Haven Twarda Chińska Republika Ludowa Zheng Jie Hiszpania Anabel Medina Garrigues
Słowenia Katarina Srebotnik
6:3, 6:4
Zwyciężczyni 18. 28 września 2013 Tokio Twarda Zimbabwe Cara Black Chińskie Tajpej Chan Hao-ching
Stany Zjednoczone Liezel Huber
4:6, 6:0, 11–9
Zwyciężczyni 19. 5 października 2013 Pekin Twarda Zimbabwe Cara Black Rosja Wiera Duszewina
Hiszpania Arantxa Parra Santonja
6:2, 6:2
Finalistka 10. 15 marca 2014 Indian Wells Twarda Zimbabwe Cara Black Chińskie Tajpej Hsieh Su-wei
Chińska Republika Ludowa Peng Shuai
6:7(5), 2:6
Finalistka 11. 27 kwietnia 2014 Stuttgart Ceglana (hala) Zimbabwe Cara Black Włochy Sara Errani
Włochy Roberta Vinci
2:6, 3:6
Zwyciężczyni 20. 3 maja 2014 Oeiras Ceglana Zimbabwe Cara Black Czechy Eva Hrdinová
Rosja Walerija Sołowjowa
6:4, 6:3
Finalistka 12. 10 sierpnia 2014 Montreal Twarda Zimbabwe Cara Black Włochy Sara Errani
Włochy Roberta Vinci
6:7(4), 3:6
Zwyciężczyni 21. 20 września 2014 Tokio Twarda Zimbabwe Cara Black Hiszpania Garbiñe Muguruza
Hiszpania Carla Suárez Navarro
6:2, 7:5
Finalistka 11. 5 października 2014 Pekin Twarda Zimbabwe Cara Black Czechy Andrea Hlaváčková
Chińska Republika Ludowa Peng Shuai
4:6, 4:6
Zwyciężczyni 22. 26 października 2014 Singapur Twarda (hala) Zimbabwe Cara Black Chińskie Tajpej Hsieh Su-wei
Chińska Republika Ludowa Peng Shuai
6:1, 6:0
Zwyciężczyni 23. 16 stycznia 2015 Sydney Twarda Stany Zjednoczone Bethanie Mattek-Sands Stany Zjednoczone Raquel Kops-Jones
Stany Zjednoczone Abigail Spears
6:3, 6:3
Finalistka 12. 28 lutego 2015 Doha Twarda Chińskie Tajpej Hsieh Su-wei Stany Zjednoczone Raquel Kops-Jones
Stany Zjednoczone Abigail Spears
4:6, 4:6
Zwyciężczyni 24. 21 marca 2015 Indian Wells Twarda Szwajcaria Martina Hingis Rosja Jekatierina Makarowa
Rosja Jelena Wiesnina
6:3, 6:4
Zwyciężczyni 25. 5 kwietnia 2015 Miami Twarda Szwajcaria Martina Hingis Rosja Jekatierina Makarowa
Rosja Jelena Wiesnina
7:5, 6:1
Zwyciężczyni 26. 12 kwietnia 2015 Charleston Ceglana Szwajcaria Martina Hingis Australia Casey Dellacqua
Chorwacja Darija Jurak
6:0, 6:4
Finalistka 13. 17 maja 2015 Rzym Ceglana Szwajcaria Martina Hingis Węgry Tímea Babos
Francja Kristina Mladenovic
4:6, 3:6
Zwyciężczyni 27. 11 lipca 2015 Wimbledon Trawiasta Szwajcaria Martina Hingis Rosja Jekatierina Makarowa
Rosja Jelena Wiesnina
5:7, 7:6(4), 7:5
Zwyciężczyni 28. 13 września 2015 US Open Twarda Szwajcaria Martina Hingis Australia Casey Dellacqua
Kazachstan Jarosława Szwiedowa
6:3, 6:3
Zwyciężczyni 29. 26 września 2015 Kanton Twarda Szwajcaria Martina Hingis Chińska Republika Ludowa Xu Shilin
Chińska Republika Ludowa You Xiaodi
6:3, 6:1
Zwyciężczyni 30. 3 października 2015 Wuhan Twarda Szwajcaria Martina Hingis Rumunia Irina-Camelia Begu
Rumunia Monica Niculescu
6:2, 6:3
Zwyciężczyni 31. 10 października 2015 Pekin Twarda Szwajcaria Martina Hingis Chińskie Tajpej Chan Hao-ching
Chińskie Tajpej Chan Yung-jan
6:7(9), 6:1, 10–8
Zwyciężczyni 32. 1 listopada 2015 Singapur Twarda (hala) Szwajcaria Martina Hingis Hiszpania Garbiñe Muguruza
Hiszpania Carla Suárez Navarro
6:0, 6:3
Zwyciężczyni 33. 9 stycznia 2016 Brisbane Twarda Szwajcaria Martina Hingis Niemcy Angelique Kerber
Niemcy Andrea Petković
7:5, 6:1
Zwyciężczyni 34. 15 stycznia 2016 Sydney Twarda Szwajcaria Martina Hingis Francja Caroline Garcia
Francja Kristina Mladenovic
1:6, 7:5, 10–5
Zwyciężczyni 35. 29 stycznia 2016 Australian Open Twarda Szwajcaria Martina Hingis Czechy Andrea Hlaváčková
Czechy Lucie Hradecká
7:6(1), 6:3
Zwyciężczyni 36. 14 lutego 2016 Petersburg Twarda (hala) Szwajcaria Martina Hingis Rosja Wiera Duszewina
Czechy Barbora Krejčíková
6:3, 6:1
Finalistka 14. 24 kwietnia 2016 Stuttgart Ceglana (hala) Szwajcaria Martina Hingis Francja Caroline Garcia
Francja Kristina Mladenovic
6:2, 1:6, 6-10
Finalistka 15. 7 maja 2016 Madryt Ceglana Szwajcaria Martina Hingis Francja Caroline Garcia
Francja Kristina Mladenovic
4:6, 4:6
Zwyciężczyni 37. 15 maja 2016 Rzym Ceglana Szwajcaria Martina Hingis Rosja Jekatierina Makarowa
Rosja Jelena Wiesnina
6:1, 6:7(5), 10-3

Gra mieszana[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalistka 1. 26 stycznia 2008 Australian Open Twarda Indie Mahesh Bhupathi Chińska Republika Ludowa Sun Tiantian
Serbia Nenad Zimonjić
6:7(4), 4:6
Zwyciężczyni 1. 31 stycznia 2009 Australian Open Twarda Indie Mahesh Bhupathi Francja Nathalie Dechy
Izrael Andy Ram
6:3, 6:1
Zwyciężczyni 2. 7 czerwca 2012 French Open Ceglana Indie Mahesh Bhupathi Polska Klaudia Jans-Ignacik
Meksyk Santiago González
7:6(3), 6:1
Finalistka 2. 26 stycznia 2014 Australian Open Twarda Rumunia Horia Tecău Francja Kristina Mladenovic
Kanada Daniel Nestor
3:6, 2:6
Zwyciężczyni 3. 5 września 2014 US Open Twarda Brazylia Bruno Soares Stany Zjednoczone Abigail Spears
Meksyk Santiago González
6:1, 2:6, 11–9

Historia występów wielkoszlemowych[edytuj]

Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     A, brak startu

Występy w grze pojedynczej[edytuj]

Turniej 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012
Australian Open 3R 2R 2R 3R 2R 1R 1R 1R
French Open 1R 1R 2R A 1R A 2R A
Wimbledon 2R 1R 2R 2R 2R 1R 1R A
US Open 4R 2R 3R A 2R 2R 1R A

Występy w grze podwójnej[edytuj]

Turniej 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016
Australian Open A 1R 3R 3R 1R 3R 1R SF 1R QF 2R W
French Open 2R 3R 1R 2R A A F 1R 3R QF QF
Wimbledon 1R 2R 3R QF 2R 2R SF 3R 3R 2R W
US Open 1R 2R QF A 2R 1R 3R 3R SF SF W
Ranking na koniec roku 111 24 18 61 37 61 11 12 9 6 1

Występy w grze mieszanej[edytuj]

Turniej 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015
Australian Open A 1R 1R F W A A SF QF F SF
French Open A 1R A A 1R A 1R W 1R 2R 1R
Wimbledon 2R 2R 2R 3R A QF 2R QF 3R QF QF
US Open A 1R QF A 2R A 1R QF 1R W 1R

Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych[edytuj]

Gra podwójna (1)[edytuj]

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 2003 Wielka Brytania Wimbledon Trawiasta Rosja Alisa Klejbanowa Czechy Kateřina Böhmová
Holandia Michaëlla Krajicek
2:6, 6:3, 6:2

Przypisy

  1. Rafał Smoliński: Sania Mirza otrzymała najwyższe odznaczenie państwowe (pol.). sportowefakty.pl, 2015-08-31. [dostęp 2015-08-31].
  2. Wimbledon: Sania-Alisa lift girls doubles title
  3. Sania Mirza gets Arjuna Award
  4. Sania gets Padma Shri award
  5. Mirza battles past Hingis in Korea
  6. Tennis: Chakvetadze outlasts Mirza to reach Cincinnati tennis final
  7. Mirza boycotts Indian tournaments
  8. Vera Zvonareva beats Sania Mirza to win PTT Pattaya Open title
  9. Saleem Khaliq: Tennis: Sania says no to Aisam (ang.). The Express Tribune, 2012-04-25. [dostęp 2012-04-25].
  10. Healthy Mirza resumes singles play
  11. http://www.deccanchronicle.com/130302/sports-tennis/article/i-quit-singles-prolong-my-career-says-sania-mirza
  12. Mirza Hopes to Play With Peer Again – Pro Tennis Fan
  13. Sania Mirza, Vesnina lose women's doubles final
  14. Rafał Smoliński: Mistrzostwa WTA: Obrończynie tytułu na kolanach, wielki triumf Cary Black i Sanii Mirzy (pol.). sportowefakty.pl, 2014-10-26. [dostęp 8 września 2015].
  15. Hingis & Mirza Win, Mirza Becomes No.1 (ang.). wtatennis.com, 2015-04-12. [dostęp 2015-04-12].
  16. Łukasz Iwanek: Wimbledon: Uczta w finale, fantastyczny powrót i triumf Martiny Hingis i Sanii Mirzy (pol.). W: Wimbledon [on-line]. sportowefakty.pl, 2015-07-11. [dostęp 2015-07-13].
  17. WTA: HINGIS & MIRZA WIN SEVENTH TITLE OF YEAR (ang.). www.wtatennis.com, 03.10.2015. [dostęp 03 października 2015].
  18. WTA: HINGIS & MIRZA WIN EIGHTH TITLE OF YEAR (ang.). www.wtatennis.com, 10.10.2015. [dostęp 11 października 2015].
  19. Sania Mirza and Mahesh Bhupathi win French Open mixed doubles crown
  20. The many controversies of tennis player Sania Mirza. [zarchiwizowane z The many controversies of tennis player Sania Mirza tego adresu (2011-11-16)].
  21. India’s Sania Mirza gets sued for dishonoring the national flag
  22. 33 women who made India proud
  23. Sania Mirza gets a doctorate
  24. Sania Mirza engaged to Sohrab Mirza in home Hyderabad
  25. Sania's break-up was mutual, says father
  26. Sania Mirza engaged to Shoaib Malik, claims Pakistani TV channel
  27. Sania Mirza married Shoaib in Bollywood style
  28. Sania Mirza – The most searched female tennis player on Google

Bibliografia[edytuj]