Sania Mirza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Sania Mirza
Sania Mirza
Sania Mirza podczas Citi Open 2011
Państwo  Indie
Miejsce zamieszkania Hajdarabad
Data i miejsce urodzenia 15 listopada 1986
Mumbaj
Wzrost 173 cm
Masa ciała 57 kg
Gra praworęczna
Status profesjonalny 2003
Zakończenie kariery aktywna
Trener Imran Mirza
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 1 WTA, 14 ITF
Najwyżej w rankingu 27 (27 sierpnia 2007)
Australian Open 3R (2005, 2008)
Roland Garros 2R (2007, 2011)
Wimbledon 2R (2005, 2007)
US Open 4R (2005)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 19 WTA, 4 ITF
Najwyżej w rankingu 7 (30 stycznia 2012)
Australian Open SF (2012)
Roland Garros F (2011)
Wimbledon QF (2008)
US Open SF (2013)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Dorobek medalowy

Sania Mirza, hindi सानिया मिर्ज़ा (ur. 15 listopada 1986 w Mumbaju) – indyjska tenisistka, mistrzyni wielkoszlemowych Australian Open 2009 i French Open 2012 w grze mieszanej, finalistka French Open 2011 w grze podwójnej, pierwsza kobieta z Indii, która wygrała turnieje WTA w grze pojedynczej i podwójnej oraz zdobyła tytuł w turnieju wielkoszlemowym, klasyfikowana w rankingu WTA na 27. miejscu w grze pojedynczej (2007) i 7. w grze podwójnej (2012), multimedalistka igrzysk azjatyckich i Igrzysk Wspólnoty Narodów, reprezentantka Indii w Pucharze Federacji, Pucharze Hopmana i na letnich igrzyskach olimpijskich; odznaczona Orderem Padma Shri, zdobywczyni Arjuna Award. Tenisistka praworęczna z oburęcznym backhandem i forehandem.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Sania Mirza rozpoczęła treningi tenisowe w wieku sześciu lat pod kierunkiem ojca, Imrana. W 2003 została juniorską mistrzynią wielkoszlemowego Wimbledonu w grze podwójnej w parze z Alisą Klejbanową[1].

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

W 2003 roku Mirza zadebiutowała w cyklu rozgrywkowym WTA Tour. Otrzymała "dziką kartę" do turnieju w Hajdarabadzie, ale przegrała w pierwszej rundzie z Evie Dominikovic z Australii. W 2004 indyjski rząd przyznał jej nagrodę Arjuna[2]. Pierwszy profesjonalny mecz wygrała podczas Australian Open 2005, ogrywając Cindy Watson, a potem także Petrę Mandulę. Uległa dopiero Serenie Williams. Niespełna dwa tygodnie później Hinduska została już triumfatorką turnieju WTA w grze pojedynczej w Hyderabadzie. Wyeliminowała trzy rozstawione przeciwniczki: Zheng Jie, Mariję Kirilenko i Alonę Bondarenko, w efekcie została sklasyfikowana w gronie stu najlepszych tenisistek świata. Została pierwszą kobietą z Indii, która wygrała profesjonalne zawody w singlu. W marcu doszła też do ćwierćfinału w Dubaju, pokonując tam Swietłanę Kuzniecową (7 WTA). W sierpniu awansowała do finału imprezy w Forest Hills, gdzie nie poradziła sobie z Lucie Šafářovą Jednocześnie przedostała się do czołowej pięćdziesiątki rankingu indywidualnego. Odnotowała czwartą rundę US Open (jako pierwsza Hinduska w historii) i półfinał w Tokio (nie sprostała Tatianie Golovin). Za swoje osiągnięcia w tym sezonie Mirza otrzymała Order Padma Shri, czwarte najwyższe odznaczenie w Indiach[3].

We wrześniu 2006 zagrała w półfinale w Kolkacie, zatrzymując się na Martinie Hingis, ale zrewanżowała się Szwajcarce tydzień później w drugiej rundzie w Seulu[4]. W październiku zagrała jeszcze w ćwierćfinale w Taszkencie. Rok 2007 otworzyła półfinałami w Hobart i Pattaya City, a także ćwierćfinałem w Bangalore. Po długim okresie słabszych występów ponownie znalazła się w najlepszej czwórce turnieju w Cincinnati, ulegając w trzech setach Annie Czakwetadze[5]. Zapukała do czołowej trzydziestki rankingu WTA i przypieczętowała swoją pozycję finałem w Stanford. Wygrała tam z kilkoma dobrymi zawodniczkami: Tatianą Golovin, Patty Schnyder i Sybille Bammer. Do tego dodała wiktorie nad Szachar Pe’er i Dinarą Safiną w San Diego oraz nad Martiną Hingis w Los Angeles. 27 kwietnia 2007 Mirza zajmowała najwyższe w karierze, 27. miejsce w rankingu. W 2008 osiągnęła czwartą rundę w Indian Wells; sezon ten upłynął jej pod znakiem licznych urazów i spowodował wypadnięcie Mirzy z grona stu najlepszych zawodniczek świata. Jednocześnie oznajmiła mediom, że zaczynając od imprezy Bangalore Open 2008 nie będzie już więcej startowała w turniejach na terenie Indii, za powód podając wynikające z tego liczne kontrowersje i problemy[6].

W lutym 2009 została finalistką w Pattaya City i z powrotem znalazła się w czołowej setce klasyfikacji światowej[7]. Następny ważniejszy wynik – półfinał – odnotowała jednak dopiero latem w brytyjskim Birmingham. Nie udało się jej wygrać z Magdaleną Rybarikovą. Ponownie zaczęła występować w zawodach rangi ITF, ale na koniec roku przedostała się półfinału rozgrywek WTA w Osace, gdzie wyeliminowała Szachar Pe’er i Marion Bartoli. Niemalże przez cały rok 2010 zmagała się z kontuzjami, a przy okazji wzięła ślub z pakistańskim krykiecistą Shoaibem Malikiem i na dłuższy czas zniknęła z aren tenisowych. Tym niemniej, jej osoba wzbudziła duże zainteresowanie mediów, głównie z powodu zawirowań w życiu uczuciowym.

W kwietniu 2011, po przejściu kwalifikacji, awansowała do ćwierćfinału turnieju w Charleston (pierwszy ćwierćfinał od października 2010). Na europejskich kortach ziemnych nie odniosła żadnych sukcesów, a występ we French Open zakończyła na drugiej rundzie porażką z Agnieszką Radwańską. Aż do wielkoszlemowego US Open nie wygrała ani jednego spotkania w drabince głównej turnieju WTA, po czym zrezygnowała z występów aż do końca sezonu z powodu kontuzji kolana. W lutym 2012 awansowała do ćwierćfinału turnieju w Pattayi. 25 kwietnia poinformowała, że zaprzestaje występów w konkurencji gry pojedynczej, gdyż przebyte w ciągu ostatnich pięciu lat trzy zabiegi operacyjne ograniczają jej możliwości sportowe[8].

Ogłoszona przez tenisistkę decyzja nie okazała się ostateczna – Mirza powróciła do rywalizacji singlistek już w maju 2012, przechodząc eliminacje do turnieju w Brukseli[9]. W pierwszej rundzie zawodów przegrała z Monicą Niculescu. W Eastbourne odpadła w drugim meczu kwalifikacji z Andreą Hlaváčkovą. 2 marca 2013 po raz kolejny oświadczyła, że aby wydłużyć swoją tenisową karierę musi zrezygnować z występów w grze pojedynczej[10].

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

W dotychczasowej karierze Sania Mirza (stan na 26 stycznia 2014) wygrała dziewiętnaście deblowych imprez WTA. Najwyżej klasyfikowana była na siódmym miejscu światowego rankingu (30 stycznia 2012).

Zadebiutowała w rozgrywkach gry podwójnej WTA Tour w lutym 2003 w Hajdarabadzie. Jej partnerką była wówczas Mary Pierce; zdołały wygrać jeden mecz i dojść do ćwierćfinału. Rok później w tych samych zawodach u boku Liezel Huber odniosła swoje pierwsze deblowe zwycięstwo. W finale pokonały Li Ting i Sun Tiantian. Awansowała o ponad dwieście miejsc w klasyfikacji WTA. W maju 2005 zadebiutowała w imprezie wielkoszlemowej – French Open, partnerując Annie Czakwetadze. W lipcu osiągnęła półfinał w Cincinnati (z Julianą Fedak), a jesienią półfinały w Tokio i Kolkacie. W tym czasie jej deblową partnerką była Szachar Pe’er. Duet indyjskoizraelski wzbudził niemałe zainteresowanie mediów ze względu na różnice dzielące obydwie tenisistki ze względu na ich pochodzenie[11],

W lutym 2006 wygrała razem z Huber swój drugi tytuł w karierze w Bangalore. Miesiąc później doszła z Ai Sugiyamą do ćwierćfinału prestiżowych zawodów w Indian Wells i Miami. Zimą została sklasyfikowana w gronie stu najlepszych deblistek świata. Dobrą formę potwierdziła finałami w Amelia Island (z Huber) i Stambule (z Molik). Latem awansowała razem z Martą Domachowską do finału w Cincinnati; przegrały z Marią Eleną Camerin i Giselą Dulko. Na koniec sezonu triumfowała w Kolkacie (z Huber) i rok zakończyła na 28. miejscu w rankingu WTA.

W roku 2007 wygrała cztery kolejne turnieje: Fez z Vanią King, Cincinnati z Bethanie Mattek, Stanford z Szachar Pe’er i New Haven z Marą Santangelo. W meczu o puchar w Stambule razem z Chan Yung-jan przegrały z duetem Agnieszka Radwańska i Urszula Radwańska. Ponadto Mirza osiągnęła w Nowym Jorku swój pierwszy wielkoszlemowy ćwierćfinał. Nękana kontuzjami, występowała na kortach tylko przez połowę sezonu 2008. Jej najważniejsze wyniki z tego sezonu to ćwierćfinał Wimbledonu i półfinał w Indian Wells.

Po powrocie wiosną 2009 awansowała do półfinału w Miami, a następnie razem z Chia-Yung Chuang triumfowała w Ponte Vedra Beach. Z Chuang osiągnęła jeszcze półfinały w Madrycie i Birmingham, ale na tym współpraca zawodniczek zakończyła się. Do końca roku Mirza grała z Francescą Schiavone, Soraną Cîrsteą i Vanią King. Jesienią 2010 wygrała bez straty seta turniej w Kantonie z Ediną Gallovits.

W marcu 2011 osiągnęła najlepszy rezultat w karierze, triumfując w Indian Wells razem z Jeleną Wiesniną. Hinduska i Rosjanka zostawiły w pokonanym polu między innymi trzy Polki: Agnieszkę Radwańską, Klaudię Jans, Alicję Rosolską, ponadto Danielę Hantuchovą, Meghann Shaughnessy i Bethanie Mattek-Sands. Hantuchová i Radwańska zrewanżowały się jednak już dwa tygodnie później w drugiej rundzie w Miami. Wiesnina i Mirza odniosły zwycięstwo w Charleston, ponownie nad Shaughnessy i Sands.

W czerwcu Mirza ze swoją rosyjską partnerką przedostały się do finału wielkoszlemowego French Open 2011 i był to dla Indyjki pierwszy finał Wielkiego Szlema w grze podwójnej oraz najlepszy wynik w karierze[12]. Walkę o puchar przegrały z Andreą Hlaváčkovą i Lucie Hradecką. W ćwierćfinale i półfinale pokonały cztery byłe lub obecne liderki rankingu WTA: Liezel Huber, Giselę Dulko, Flavię Pennettę i Lisę Raymond. W półfinale Wimbledonu zostały zatrzymane przez Katarinę Srebotnik i Květę Peschke. W lipcu Mirza z Jarosławą Szwiedową triumfowała w Waszyngtonie.

W styczniu 2012 zagrała w półfinale Australian Open, gdzie z Wiesniną uległy późniejszym mistrzyniom, Swietłanie Kuzniecowej i Wierze Zwonariowej. Z Anastasiją Rodionową wygrała turniej w Pattaya. W finałach w Dubaju i Indian Wells musiała uznać wyższość notowanego wówczas najwyżej debla Huber – Raymond. W maju wraz z Bethanie Mattek-Sands zwyciężyła w turnieju Premier Series w Brukseli. W październiku osiągnęła finału turnieju Premier Mandatory w Pekinie.

Na początku 2013 roku zdobyła tytuł w zawodach w australijskim Brisbane. Razem z partnerującą Bethanie Mattek-Sands pokonały wynikiem 4:6, 6:4, 10-7 parę Anna-Lena Grönefeld-Květa Peschke. W lutym, ponownie z Mattek-Sands, zwyciężyła w turnieju rangi WTA Premier w Dubaju. Tym razem debel pokonał w finale parę Nadieżda PietrowaKatarina Srebotnik wynikiem 6:4, 2:6, 10-7. W kwietniu razem z Mattek-Sands osiągnęły finał w Stuttgarcie, przegrywając w nim z parą Mona BarthelSabine Lisicki 4:6, 5:7. Pod koniec sierpnia wraz z Zheng Jie wygrała zawody w New Haven, triumfując w meczu mistrzowskim z Anabel Mediną Garrigues i Katariną Srebotnik 6:3, 6:4. W Tokio razem z Carą Black pokonały w finale Chan Hao-ching i Liezel Huber 4:6, 6:0, 11–9, natomiast tydzień później, w Pekinie, para zwyciężyła z deblem Wiera DuszewinaArantxa Parra Santonja 6:2, 6:2.

W sezonie 2014 osiągnęła finał zawodów w Indian Wells. Wspólnie z Carą Black przegrały z parą Hsieh Su-weiPeng Shuai wynikiem 6:7(5), 2:6.

Gra mieszana[edytuj | edytuj kod]

Sania Mirza razem z Maheshem Bhupathim wygrała Australian Open 2009 w grze mieszanej, zostając tym samym pierwszą kobietą z Indii i trzecią osobą z tego kraju (po Bhupathim i Leanderze Paesie), która triumfowała w turnieju wielkoszlemowym. Drugie mistrzostwo zdobyła podczas French Open 2012, w finale którego z Bhupathim pokonali Klaudię Jans-Ignacik i Santiago Gonzáleza. W każdej z czterech imprez w tej kategorii Hinduska dochodziła przynajmniej do ćwierćfinału.

Występy w grze mieszanej rozpoczęła latem 2005, dochodząc do drugiej rundy Wimbledonu z Simonem Aspelinem. Pierwszy ćwierćfinał osiągnęła w US Open 2007 z Bhupathim, a przegrali tam z Wiktoryją Azaranką i Maksem Mirnym. Po dwóch finałach w Australii do kolejnego ćwierćfinału awansowała w Wimbledonie 2011 u boku Rohana Bopanny.

W roku 2012 zagrała w półfinale Australian Open, a potem zdobyła mistrzostwo we French Open (z Maheshem Bhupathim)[13]. Na Wimbledonie zaszła z Bhupathim do drugiej rundy, a podczas US Open osiągnęła ćwierćfinał w parze z Colinem Flemingem. W 2013 roku osiągnęła ćwierćfinały w Melbourne i Londynie oraz odpadała po pierwszym meczu w Paryżu i Nowym Jorku. W 2014 roku osiągnęła finał Australian Open.

Występy reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Od 2003 roku Mirza regularnie reprezentuje Indie w rozgrywkach Pucharu Federacji, jej kraj utrzymuje się w strefie Azji i Oceanii.

Była członkinią indyjskiej reprezentacji podczas letnich igrzysk olimpijskich w 2008 roku w Pekinie. Skreczowała w pierwszej rundzie gry pojedynczej w pojedynku z Ivetą Benešovą pomimo prowadzenia 6:1, 2:1. W grze podwójnej w parze z Sunithą Rao doszła do drugiej rundy – w meczu otwarcia walkowerem poddały się Francuzki, Tatiana Golovin i Pauline Parmentier, a w kolejnym Indyjki nie sprostały Rosjankom Swietłanie Kuzniecowej i Dinarze Safinie. Organizatorzy przyznali jej dziką kartę, upoważniającą do występu w igrzyskach olimpijskich (2012) w Londynie. W deblu kobiet w parze z rodaczką Chakravarthi odpadły w pierwszej rundzie; w mikście z Bhupathim po zwycięstwie nad Aną Ivanović i Nenadem Zimonjiciem niespodziewanie zostali pokonani w ćwierćfinale przez późniejszych mistrzów olimpijskich, Wiktoryję Azarankę i Maksa Mirnego.

W 2007 wystąpiła w turnieju o Puchar Hopmana. Razem z Rohanem Bopanną wygrali kwalifikacje azjatyckie i po konfrontacjach z Czechami, Chorwatami i Hiszpanami zakończyli swój start na drugim miejscu w grupie B.

Sania jest multimedalistką igrzysk azjatyckich. W 2002 w Busan zajęła trzecie miejsce w grze mieszanej w parze z Leanderem Paesem. W 2006 w Doha zdobyła trzy medale: srebro w grze pojedynczej, srebro w rywalizacji drużynowej (z Ankitą Bhambri, Ishą Lakhani i Shikhą Uberoi) oraz złoto w grze mieszanej (z Paesem); w 2010 w Kantonie brązowy medal w singlu i srebrny w mikście (z Vishnu Vardhanem). W 2010 wystąpiła również w Igrzyskach Wspólnoty Brytyjskiej (tenis po raz pierwszy w historii rozgrywany był w ramach tego turnieju). W Delhi została posiadaczką srebrnego medalu w grze pojedynczej i brązowego w grze podwójnej (z Rushmi Chakravarthi).

Zwycięstwa nad wysoko notowanymi tenisistkami[edytuj | edytuj kod]

Zestawienie obejmuje listę meczów, w którym tenisistka wygrała z zawodniczkami notowanymi w rankingu WTA w grze pojedynczej przynajmniej na dwudziestym miejscu w chwili rozegrania spotkania (stan na 26 stycznia 2014).

Ranking WTA Tenisistka Rok Turniej Faza Wynik
7.
Rosja Swietłana Kuzniecowa 2005 Dubaj 2R 6:4, 6:2
8.
Szwajcaria Martina Hingis 2006 Seul 2R 4:6, 6:0, 6:4
9.
Rosja Nadieżda Pietrowa 2005 San Diego 2R 6:2, 6:1
12.
Francja Marion Bartoli 2009 Osaka 2R 6:2, 2:6, 6:4
12.
Szwajcaria Martina Hingis 2007 Los Angeles QF 6:4, 2:0, krecz
14.
Rosja Dinara Safina 2007 San Diego 3R 6:1, 6:2
16.
Włochy Flavia Pennetta 2006 Paryż]] 1R 6:2, 7:6(5)
17.
Szwajcaria Patty Schnyder 2007 Stanford QF 7:6(2), 6:1
18.
Izrael Szachar Pe’er 2007 San Diego 1R 6:3, 4:6, 6:2
18.
Izrael Szachar Pe’er 2008 Indian Wells 3R 6:7(7), 7:5, 6:3
19.
Francja Tatiana Golovin 2007 Stanford 2R 6:4, 6:1

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Kontrowersje[edytuj | edytuj kod]

Tenisistka znana jest z licznych kontrowersji, wynikających głównie z jej religii. Mirza jest praktykującą muzułmanką. Została oskarżona o łamanie zasad swojej wiary poprzez noszenie na korcie zbyt krótkich spódniczek[14]. W listopadzie 2005 podczas jednej z konferencji prasowych wypowiadała się na temat bezpiecznych stosunków seksualnych i bliższych kontaktów przed zawarciem małżeństwa, czym również naraziła się wyznawcom swojej religii. Podczas meczu swojego rodaka Rohana Bopanny w ramach Pucharu Hopmana 2008 pojawiła się na trybunach z bosymi stopami, a przed nią leżała hinduska flaga[15]. Uważano, że zachowanie Mirzy ma zły wpływ na młode muzułmańskie kobiety.

W marcu 2010 magazyn The Economic Times umieścił Sanię Mirzę w gronie "trzydziestu trzech kobiet, które czynią Indie dumnymi"[16].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Sania Mirza jest córką Imrana, dziennikarza sportowego, i jego żony Nasimy. Ma młodszą siostrę Anam. Została wychowana z Hajdarabadzie w religijnej rodzinie. Uczęszczała do szkoły Nasr w rodzinnym mieście, a potem ukończyła St. Mary's College. 11 grudnia 2008 otrzymała honorowy stopień Doctor of Letters uniwersytetu w Ćennaju[17]. Obecnie studiuje tam jej siostrzenica, Sonia Baig Mirza. Tenisistka interesuje się pływaniem i muzyką.

10 lipca 2009 Sania zaręczyła się z przyjacielem z dzieciństwa, Muhammadem Sohrab Mirzą[18]. Ceremonia odbyła się w pięciogwiazdkowym hotelu w Hyderabadzie, a wybranek tenisistki studiował w Wielkiej Brytanii. W uroczystości wzięli udział hinduscy tenisiści (Bhupathi i Bopanna), krykiecista Arshad Ayub oraz gwiazdy telewizyjne. Ojciec Mirzy zerwał zaręczyny pary w styczniu 2010 roku, ale zadeklarował przy tym, że nie zmieni to wieloletniej przyjaźni pomiędzy obiema rodzinami[19]. Pod koniec marca 2010 tenisistka zaręczyła się z byłym pakistańskim krykiecistą, Shoaibem Malikiem[20]. Sportowiec był wcześniej mężem innej mieszkanki Hyderabadu, Ayeshy Sddiqui, a ich rozwód został sfinalizowany zaledwie na kilka dni przed ślubem Malika z Mirzą. Para zawarła związek małżeński 12 kwietnia 2010, a uroczysty bankiet odbył się trzy dni później[21].

Wydarzenia w życiu uczuciowym Mirzy spowodowały, że jej nazwisko było najczęściej wpisywanym nazwiskiem tenisistki w wyszukiwarkę Google w 2010 i 2011 roku[22].

Turnieje WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International
do
2008
Kategoria I
Kategoria II
Kategoria III
Kategoria IV
Kategoria V

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 12 lutego 2005 Hajdarabad Twarda Ukraina Alona Bondarenko 6:4, 5:7, 6:3
Finalistka 1. 20 sierpnia 2005 Forest Hills Twarda Czechy Lucie Šafářová 6:3, 5:7, 4:6
Finalistka 2. 29 lipca 2007 Stanford Twarda Rosja Anna Czakwetadze 3:6, 2:6
Finalistka 3. 15 lutego 2009 Pattaya Twarda Rosja Wiera Zwonariowa 5:7, 1:6

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 22 lutego 2004 Hajdarabad Twarda Republika Południowej Afryki Liezel Huber Chińska Republika Ludowa Li Ting
Chińska Republika Ludowa Sun Tiantian
7:6(1), 6:4
Zwyciężczyni 2. 19 lutego 2006 Bangalore Twarda Republika Południowej Afryki Liezel Huber Rosja Anastasija Rodionowa
Rosja Jelena Wiesnina
6:3, 6:3
Finalistka 1. 9 kwietnia 2006 Amelia Island Ceglana Republika Południowej Afryki Liezel Huber Japonia Shinobu Asagoe
Słowenia Katarina Srebotnik
2:6, 4:6
Finalistka 2. 27 maja 2006 Stambuł Ceglana Australia Alicia Molik Ukraina Alona Bondarenko
Białoruś Anastasija Jakimawa
2:6, 4:6
Finalistka 3. 23 lipca 2006 Cincinnati Twarda Polska Marta Domachowska Włochy Maria Elena Camerin
Argentyna Gisela Dulko
4:6, 6:3, 2:6
Zwyciężczyni 3. 24 września 2006 Kolkata Twarda (hala) Republika Południowej Afryki Liezel Huber Ukraina Julija Bejhelzimer
Ukraina Juliana Fedak
6:4, 6:0
Zwyciężczyni 4. 20 maja 2007 Fez Ceglana Stany Zjednoczone Vania King Rumunia Andreea Ehritt-Vanc
Rosja Anastasija Rodionowa
6:1, 6:2
Finalistka 4. 26 maja 2007 Stambuł Ceglana Chińskie Tajpej Chan Yung-jan Polska Agnieszka Radwańska
Polska Urszula Radwańska
1:6, 3:6
Zwyciężczyni 5. 22 lipca 2007 Cincinnati Twarda Stany Zjednoczone Bethanie Mattek Rosja Alina Żydkowa
Białoruś Tacciana Puczak
7:6(4), 7:5
Zwyciężczyni 6. 29 lipca 2007 New Haven Twarda Izrael Szachar Pe’er Białoruś Wiktoryja Azaranka
Rosja Anna Czakwetadze
6:4, 7:6(5)
Zwyciężczyni 7. 25 sierpnia 2007 Stanford Twarda Włochy Mara Santangelo Zimbabwe Cara Black
Stany Zjednoczone Liezel Huber
6:1, 6:2
Zwyciężczyni 8. 12 kwietnia 2009 Ponte Beach Ceglana Chińskie Tajpej Chuang Chia-jung Czechy Květa Peschke
Stany Zjednoczone Lisa Raymond
6:3, 4:6, 10–7
Zwyciężczyni 9. 19 września 2010 Kanton Twarda Rumunia Edina Gallovits Chińska Republika Ludowa Han Xinyun
Chińska Republika Ludowa Liu Wanting
7:5, 6:3
Zwyciężczyni 10. 19 marca 2011 Indian Wells Twarda Rosja Jelena Wiesnina Stany Zjednoczone Bethanie Mattek-Sands
Stany Zjednoczone Meghann Shaughnessy
6:0, 7:5
Zwyciężczyni 11. 10 kwietnia 2011 Charleston Ceglana Rosja Jelena Wiesnina Stany Zjednoczone Bethanie Mattek-Sands
Stany Zjednoczone Meghann Shaughnessy
6:4, 6:4
Finalistka 5. 3 czerwca 2011 French Open Ceglana Rosja Jelena Wiesnina Czechy Andrea Hlaváčková
Czechy Lucie Hradecká
4:6, 3:6
Zwyciężczyni 12. 31 lipca 2011 Waszyngton Twarda Kazachstan Jarosława Szwiedowa Białoruś Wolha Hawarcowa
Rosja Ałła Kudriawcewa
6:3, 6:3
Zwyciężczyni 13. 12 lutego 2012 Pattaya Twarda Australia Anastasija Rodionowa Chińskie Tajpej Chan Hao-ching
Chińskie Tajpej Chan Yung-jan
3:6, 6:1, 10–8
Finalistka 6. 25 lutego 2012 Dubaj Twarda Rosja Jelena Wiesnina Stany Zjednoczone Liezel Huber
Stany Zjednoczone Lisa Raymond
2:6, 1:6
Finalistka 7. 17 marca 2012 Indian Wells Twarda Rosja Jelena Wiesnina Stany Zjednoczone Liezel Huber
Stany Zjednoczone Lisa Raymond
2:6, 3:6
Zwyciężczyni 14. 26 maja 2012 Bruksela Ceglana Stany Zjednoczone Bethanie Mattek-Sands Polska Alicja Rosolska
Chińska Republika Ludowa Zheng Jie
6:3, 6:2
Finalistka 8. 6 października 2012 Pekin Twarda Hiszpania Nuria Llagostera Vives Rosja Jekatierina Makarowa
Rosja Jelena Wiesnina
5:7, 5:7
Zwyciężczyni 15. 5 stycznia 2013 Brisbane Twarda Stany Zjednoczone Bethanie Mattek-Sands Niemcy Anna-Lena Grönefeld
Czechy Květa Peschke
4:6, 6:4, 10–7
Zwyciężczyni 16. 23 lutego 2013 Dubaj Twarda Stany Zjednoczone Bethanie Mattek-Sands Rosja Nadieżda Pietrowa
Słowenia Katarina Srebotnik
6:4, 2:6, 10–7
Finalistka 9. 28 kwietnia 2013 Stuttgart Ceglana (hala) Stany Zjednoczone Bethanie Mattek-Sands Niemcy Mona Barthel
Niemcy Sabine Lisicki
4:6, 5:7
Zwyciężczyni 17. 24 sierpnia 2013 New Haven Twarda Chińska Republika Ludowa Zheng Jie Hiszpania Anabel Medina Garrigues
Słowenia Katarina Srebotnik
6:3, 6:4
Zwyciężczyni 18. 28 września 2013 Tokio Twarda Zimbabwe Cara Black Chińskie Tajpej Chan Hao-ching
Stany Zjednoczone Liezel Huber
4:6, 6:0, 11–9
Zwyciężczyni 19. 5 października 2013 Pekin Twarda Zimbabwe Cara Black Rosja Wiera Duszewina
Hiszpania Arantxa Parra Santonja
6:2, 6:2
Finalistka 10. 15 marca 2014 Indian Wells Twarda Zimbabwe Cara Black Chińskie Tajpej Hsieh Su-wei
Chińska Republika Ludowa Peng Shuai
6:7(5), 2:6

Gra mieszana[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Finalistka 1. 26 stycznia 2008 Australian Open Twarda Indie Mahesh Bhupathi Chińska Republika Ludowa Sun Tiantian
Serbia Nenad Zimonjić
6:7(4), 4:6
Zwyciężczyni 1. 31 stycznia 2009 Australian Open Twarda Indie Mahesh Bhupathi Francja Nathalie Dechy
Izrael Andy Ram
6:3, 6:1
Zwyciężczyni 2. 7 czerwca 2012 French Open Ceglana Indie Mahesh Bhupathi Polska Klaudia Jans-Ignacik
Meksyk Santiago González
7:6(3), 6:1
Finalistka 2. 26 stycznia 2014 Australian Open Twarda Rumunia Horia Tecău Francja Kristina Mladenovic
Kanada Daniel Nestor
3:6, 2:6

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]