Bazylika Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej w Górce Klasztornej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bazylika i sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej
w Górce Klasztornej
bazylika mniejsza
sanktuarium maryjne
rejestr zabytków
Distinctive emblem for cultural property.svg Ak-I-11a/272/33 z 14.03.1933[1]
widok ogólny
widok ogólny
Państwo  Polska
Miejscowość Górka Klasztorna
Wyznanie Katolickie
Kościół Rzymskokatolicki
Parafia Parafia Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej w Górce Klasztornej
bazylika mniejsza
• nadający tytuł
od 14 czerwca 2015
papież Franciszek
Przedmioty szczególnego kultu
Cudowne obrazy Matki Bożej Góreckiej
Położenie na mapie gminy Łobżenica
Mapa lokalizacyjna gminy Łobżenica
Bazylika i sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętejw Górce Klasztornej
Bazylika i sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej
w Górce Klasztornej
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Bazylika i sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętejw Górce Klasztornej
Bazylika i sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej
w Górce Klasztornej
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Bazylika i sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętejw Górce Klasztornej
Bazylika i sanktuarium Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej
w Górce Klasztornej
Ziemia 53°16′11″N 17°14′15″E/53,269722 17,237500
Obraz Matki Bożej
Figura Matki Bożej

Bazylika Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej w Górce Klasztornej – najstarsze w Polsce miejsce kultu maryjnego. Znajduje się we wsi Górka Klasztorna koło Łobżenicy, w województwie wielkopolskim.

Opis[edytuj]

Jedno z sanktuariów maryjnych diecezji bydgoskiej. Jak podają kroniki bernardyńskie, Matka Boża ukazała się pasterzowi w tym miejscu w roku 1079. Kościół i klasztor ufundował dla franciszkanów – bernardynów w XVII w. wojewoda poznański Andrzej Grudziński. Od 1923 r. pieczę nad sanktuarium sprawują księża Misjonarze Świętej Rodziny. Dziś Sanktuarium jest znane pielgrzymom z Cudownego Obrazu Matki Bożej Góreckiej i Studzienki, w której woda od chwili Objawienia, ma moc uzdrawiającą. Misjonarze z pomocą pobliskich mieszkańców i młodzieży, corocznie od 1984 r. przedstawiają Misteria Męki Pańskiej.

Na terenie sanktuarium znajdują się kościół NMP Niepokalanie Poczętej z obrazem Matki Bożej Góreckiej, klasztor (Dom Zakonny), studzienka z wodą uznawaną za cudowną, ołtarz polowy (scena, dzwonnica i krużganki), dom pielgrzyma (z 80 miejscami noclegowymi), arka (punkt gastronomiczny), sklepik z dewocjonaliami, pomnik pamięci pomordowanych księży i ludności cywilnej podczas II wojny światowej, figura Matki Bożej, figura św. Józefa, plac objawienia (z krzyżem i tablicą upamiętniającą objawienie NMP), gaj górecki, kaplica nad stawem, rekonstrukcja kamiennego kultycznego kręgu pogańskiego, muzeum misyjne, dwie kaplice, golgota oraz droga krzyżowa. Dla turystów przygotowany jest parking dla autokarów i pojazdów osobowych.

Na terenie Sanktuarium corocznie odbywa się wiele festiwali np. Festiwal Piosenki Religijnej „Maria Carmen” czy Ogólnopolski Przegląd Twórczości Osób Niepełnosprawnych „Spotkanie u Matki”. Na miejscu znajdują się 2 domy noclegowe oraz malownicza okolica o pojeziernym krajobrazie.

Chronologia[edytuj]

  • 1079 – według lokalnej tradycji katolickiej objawienie się Najświętszej Maryi Panny (pierwsze na ziemiach polskich, brak jednak jakiejkolwiek dokumentacji poza przekazywaną ustnie tradycją)
  • 1111 – budowa pierwszego kościoła drewnianego
  • 1225 – przekazanie Górki przez Władysława Odonica (władcy tych ziem) oo. cystersom
  • 1404-1550 – okres opieki terenem przez oo. augustianów
  • 1575 – podpalenie kościoła przez protestantkę Urszulę Krotowską
  • 1591 – zasypanie przez protestantów studzienki z cudowną wodą
  • 1622 – sprowadzenie przez Zygmunta Raczyńskiego (sędziego nakielskiego) oo. bernardynów, budowa klasztoru oraz drewnianego kościoła
  • 1648 – budowa murowanego kościoła, w którym znajdował się słynący cudami obraz Matki Bożej Góreckiej, namalowany przez bernardynów (pierwsza historyczna wzmianka o obrazie – 1680)
  • 1710 – zaraza w Górce, która zdziesiątkowała okolicznych mieszkańców (nie było ani jednego zarażenia na terenie klasztoru)
  • 1728konsekracja kościoła
  • połowa XIX w. – śmierć ostatniego z mieszkających w Górce zakonników
  • 1907 – drugi pożar kościoła, który zniszczył ołtarz główny wraz z obrazem Matki Bożej Góreckiej (wkrótce po pożarze ks. Leon Raczkowski odnowił kościół i stworzył prowizoryczną kopię obrazu)
  • 1923 – przejęcie opieki nad sanktuarium przez Misjonarzy świętej Rodziny (od tego roku wieś nosi nazwę Górka Klasztorna, wcześniej: Górka pod Łobżenicą lub Górka na Krajnie)
  • 1939 – ukrycie obrazu Matki Bożej Góreckiej w Bydgoszczy (po wybuchu II wojny światowej); utworzenie obozu tymczasowego dla lokalnego duchowieństwa, a następnie okolicznej ludności i wreszcie jeńców angielskich; zamordowanie przez hitlerowców 36 osób świeckich (na terenie sanktuarium) – wielu innych wywieziono do Paterka k. Nakła i tam zamordowano.
  • 1943 – sanktuarium stało się obozem szkoleniowym dla hitlerowskiej organizacji młodzieżowej Hitlerjugend
  • 1945 – powrót obrazu do kościoła
  • 1954 – namalowanie przez prof. Jerzego Hoppena nowego obrazu Matki Bożej Góreckiej
  • 1965 – koronacja obrazu przez kardynała Stefana Wyszyńskiego
  • 1983 – pierwszy festiwal piosenki religijnej „Maria Carmen”
  • 1984 – pierwsze wystawienie Misterium Męki Pańskiej
  • 1995 – obchody stulecia zgromadzenia Misjonarzy świętej Rodziny
  • 1996 – festiwal piosenki religijnej „Maria Carmen” przekształcony zostaje w spotkania rekolekcyjne pod nazwą „Góreckie Dni Młodości” i w tej formie odbywa się co roku do chwili obecnej
  • 2005 – rozpoczęcie prac nad rozbudową klasztoru o nowe skrzydło, w tym pomieszczenia mające służyć pielgrzymom
  • 2015 – nadanie tytułu bazyliki mniejszej z okazji 50 rocznicy koronacji obrazu

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  • Tablica informacyjna na terenie sanktuarium oraz oficjalna strona sanktuarium.

Linki zewnętrzne[edytuj]