Sanktuarium Wambierzyckiej Królowej Rodzin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bazylika Nawiedzenia NMP
w Wambierzycach
Sanktuarium Królowej Rodzin
Distinctive emblem for cultural property.svg A/1678/133 z 2 stycznia 1950[1]
Bazylika w Wambierzycach
Bazylika w Wambierzycach
Państwo  Polska
Miejscowość Wambierzyce
Wyznanie katolickie
Kościół Kościół łaciński
bazylika mniejsza
• nadający tytuł
od 1936-02-2222 lutego 1936
Pius XI
Wezwanie Nawiedzenia NMP
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Bazylika Nawiedzenia NMPw Wambierzycach
Bazylika Nawiedzenia NMP
w Wambierzycach
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Bazylika Nawiedzenia NMPw Wambierzycach
Bazylika Nawiedzenia NMP
w Wambierzycach
Ziemia 50°29′24″N 16°27′17″E/50,490000 16,454722
Strona internetowa

Bazylika pw. Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny w Wambierzycach, Sanktuarium Wambierzyckiej Królowej Rodzin Patronki Ziemi Kłodzkiej[2] - barokowa bazylika znajdująca się w Wambierzycach. Wybudowana została w latach 1715 - 1723. W roku 1936 papież Pius XI nadał kościołowi tytuł bazyliki mniejszej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Widok od zachodu

Obecna bazylika stoi na wzgórzu, gdzie w XII wieku w niszy wysokiego drzewa umieszczono figurkę Matki Boskiej. Według kronik w 1218 roku ociemniały Jan z Raszewa odzyskał w tym miejscu wzrok. Po tym zdarzeniu do Wambierzyc zaczęło podróżować wielu pielgrzymów. Wkrótce pod drzewem z figurką postawiono ołtarz, a po bokach lichtarz i chrzcielnicę. W 1263 roku na wzgórzu powstał drewniany kościół.

W 1512 roku Ludwik von Panwitz wzniósł większą świątynię wybudowaną z cegły. Został on jednak zrujnowany podczas wojny trzydziestoletniej. W latach 1695-1711 wybudowano nowy kościół, który jednak szybko zaczął się walić i został rozebrany w 1714 roku. W latach 1715-1723 powstała kolejna świątynia wybudowana przez hrabiego Franciszka Antoniego von Goetzena, która przetrwała do dziś.

W 1936 roku papież Pius XI nadał kościołowi tytuł bazyliki mniejszej. 17 sierpnia 1980 roku kardynał Stefan Wyszyński dokonał koronacji figurki Matki Bożej nadając jej tytuł Wambierzyckiej Królowej Rodzin.

Wyposażenie[edytuj | edytuj kod]

Wnętrze bazyliki

Prezbiterium jest oddzielone od nawy kratą. Ołtarz główny jest dziełem Karla Sebastiana Flackera. W centrum znajduje się rzeźba Madonny z Dzieciątkiem adorowana przez dwa anioły. Figurka wykonana z drewna lipowego ma 28 cm. Pochodzi z końca XIV w.

W nawie po stronie południowej znajduje się barokowa ambona, dzieło Flackera z 1723. Jest ona ilustracją hymnu Magnificat. Ambonę wieńczy postać Ducha Świętego, poniżej widnieje Madonna w otoczeniu aniołów. Na baldachimie siedzą personifikacje kontynentów: Ameryki, Europy, Azji i Afryki. Na korpusie znajdują się rzeźby czterech ewangelistów. We wnękach prezbiterium umieszczono ołtarze pochodzące z XIX w. Od wschodu są to ołtarze: św. Jana Nepomucena, św. Walentego, św. Anny, św. Józefa i św. Antoniego. Ponad drzwiami na ścianie północnej wiszą obrazy św. Jadwigi Śląskiej, św. Otylii i św. Apolonii, a na ścianie północnej św. Jana Sarkandra, św. Franciszka Ksawerego i św. Karola Boromeusza[3].

Przypisy

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo dolnośląskie (pol.). 30 czerwca 2015.
  2. „Sanktuarium Wambierzyckiej Królowej Rodzin”
  3. Opis wg A. Mitkowska, Wambierzyce, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk-Łódź 1984, s. 56-58.