Santa Rosalía

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy miasta w Meksyku. Zobacz też: miasto w Kolumbii.
Santa Rosalía
ilustracja
Herb
Herb
Państwo  Meksyk
Stan Coat of arms of Baja California Sur.svgKalifornia Dolna Południowa
Gmina Mulegé
Prawa miejskie 1868
Burmistrz José Manuel Murillo Peralta
Wysokość 10 m n.p.m.
Populacja (2010)
• liczba ludności

11765[1]
Nr kierunkowy 615
Kod pocztowy 23920
Położenie na mapie Kalifornii Dolnej Południowej
Mapa konturowa Kalifornii Dolnej Południowej, u góry znajduje się punkt z opisem „Santa Rosalía”
Położenie na mapie Meksyku
Mapa konturowa Meksyku, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Santa Rosalía”
Ziemia27°20′20″N 112°16′01″W/27,338889 -112,266944
Strona internetowa

Santa Rosalíameksykańska miejscowość położona na Półwyspie Kalifornijskim w stanie Kalifornia Dolna Południowa. Miasto położone jest mniej więcej w połowie półwyspu, na północy stanu, na wybrzeżu Zatoki Kalifornijskiej. Jest siedzibą władz gminy Mulegé.

Santa Rosalía jest miastem portowym ze stałym połączeniem promowym z Guaymas w stanie Sonora.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Rozwój miasta zapoczątkowany został przez otwarcie kopalni miedzi. W 1885 roku prezydent Porfirio Díaz dał francuskiej firmie El Boleo kocesję na eksploatację złóż miedzi przez okres 99 lat. W zamian firma miała wybudować miasto, port i połączenie promowe z kontynentalną częścią kraju. Do teraz można zauważyć francuski wpływ na unikalną architekturę miejscowości, przez co jest ona porównywana do Nowego Orleanu. W 1897 roku powstał kościół Santa Barbara zaprojektowany przez Gustava Eiffel'a. W kopalni robotnicy byli zmuszani do niewolniczej pracy i często wybuchały bunty i krwawo tłumione strajki. Tylko w latach 1901 – 1903 zginęło 1400 robotników[2]. W czasie I wojny światowej wzrost popytu na miedź sprawił, że otwarto drugą kopalnię w odległości 25 km do której poprowadzono linię kolejową. Firma została zamknięta 1954 roku powodując w mieście olbrzymie bezrobocie. Obecnie miasto żyje głównie z turystyki.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Censo de Población y Vivienda 2010, Principales resultados por localidad (ITER) (hiszp.). Instituto Nacional de Estadística y Geografía (INEGI). [dostęp 2015-02-28].
  2. The City of Wood (ang.). [dostęp 31-12-2009].