Sarkofag elektrowni jądrowej w Czarnobylu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sarkofag elektrowni jądrowej w Czarnobylu
Ilustracja
Sarkofag w 2006 roku
Państwo

 Ukraina

Miejscowość

okolice Prypeci

Typ budynku

powłoka ochronna

Architekt

Lew Boczarow[1]

Wysokość całkowita

105 m

Rozpoczęcie budowy

maj/czerwiec 1986

Ukończenie budowy

listopad 1986

Położenie na mapie Kijowa i obwodu kijowskiego
Mapa konturowa Kijowa i obwodu kijowskiego, blisko górnej krawiędzi nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Sarkofag elektrowni jądrowej w Czarnobylu”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, u góry znajduje się punkt z opisem „Sarkofag elektrowni jądrowej w Czarnobylu”
Ziemia51°23′22,39″N 30°05′56,93″E/51,389553 30,099147

Sarkofag elektrowni jądrowej w Czarnobylu (ukr. Чорнобильський саркофаг) – masywna stalowa powłoka ochronna reaktora jądrowego nr 4 w elektrowni jądrowej w Czarnobylu, zbudowana po katastrofie w 1986 w celu zabezpieczenia atmosfery przed promieniowaniem jonizującym[2]. Oficjalną rosyjską nazwą jest „№ 4 укрытие” czyli „schronienie nr 4”[3]. Sarkofag przykrywa 200 ton radioaktywnego korium, 30 ton pyłu i 16 ton uranu i plutonu[2][4]. Przeprowadzone w 1996 roku badania wykazały, że siła promieniowania wewnątrz konstrukcji wynosi 10 kilorentgenów na godzinę (normalne promieniowanie naturalne w miastach wynosi 20–50 mikrorentgenów na godzinę)[5]. Podczas budowy sarkofagu zużyto ponad 400 000 betonu i 7300 ton metalowych elementów[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bitwa o Czarnobyl, film dokumentalny, 2006, reżyser Thomas Johnson
  2. a b Chernobyl Sarcophagus, Chernobyl International [dostęp 2011-08-09] [zarchiwizowane z adresu 2010-10-18] (ang.).
  3. a b Ebel 1994 ↓, s. 1
  4. Czarnobyl wciąż groźny. Potrzebna „zrzutka” na sarkofag, TVN24.pl, 28 lutego 2011 [dostęp 2011-02-28] (pol.).
  5. Marples 1996 ↓, s. 30

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]