Sarna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sarna
Capreolus[1]
J. E. Gray, 1821[2]
Przedstawiciel rodzaju – sarna europejska (C. capreolus)
Przedstawiciel rodzaju – sarna europejska (C. capreolus)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd parzystokopytne
Podrząd przeżuwacze
Rodzina jeleniowate
Podrodzina sarny
Rodzaj sarna
Gatunki

Sarna[3] (Capreolus) – rodzaj ssaka parzystokopytnego z rodziny jeleniowatych (Cervidae). Jest najliczniejszym gatunkiem zwierzyny grubej polskich łowisk. [4]

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Występowanie sarny

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Eurazji – od zachodniej Europy po wschodnie wybrzeże środkowej Azji[5][3]. Najliczniej występuje w krajach Europy Środkowej (Polska, Czechy, Słowacja, Niemcy, Austria). Rzadziej spotyka ją się w Danii i Holandii, m.in. z powodu niewielkiej powierzchni lasów w tych krajach.[4] Na Półwyspie Skandynawskim najliczniejsza jest w południowej części Szwecji, im bardziej na północ, jej zagęszczenie znacznie maleje. W Belgii, Francji, Hiszpanii oraz we Włoszech jest zwierzęciem rzadkim. Na Półwyspie Bałkańskim i w Rosji w zasadzie nigdzie nie występuje zbyt licznie.[4]

W Polsce wiosną 2011 roku liczebność saren oszacowano na 764 tys. osobników. Najliczniej – zagęszczenie w granicach 40–56 osobników na 1000 ha lasów i pól, występowały one na Dolnym Śląsku i na Pomorzu Zachodnim. Licznie – 30–40 szt./1000 ha, zasiedlały zachodnią Polskę, a także południe kraju. Z kolei najmniejsze zagęszczenie saren stwierdzono w łowiskach ostrołęckich i łomżyńskich – poniżej 15 osobników na 1000 ha.[6]

Sarna europejska[edytuj | edytuj kod]

Zamieszkuje prawie całą Europę, Turcję, północne części Syrii, Iraku i Iranu. W krajach Europy Południowej sarna występuje już tylko skupiskami, głównie w wysokich partiach gór. W ogóle nie ma jej w Irlandii. [4]

Sarna syberyjska[edytuj | edytuj kod]

Obejmuje swym zasięgiem wschodnie krańce europejskiej części Rosji, Syberię od Uralu po Amur, Kazachstan oraz północną Mongolię.[4]

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Nazwa rodzajowa pochodzi od łacińskiego słowa capreolus – „dzika koza, kozioł (tj. samiec sarny)” (zdrobnienie od capreus – „dzika koza”)[7].

Gatunek typowy[edytuj | edytuj kod]

Cervus capreolus Linnaeus, 1758

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[3][5]:

Przypisy

  1. Capreolus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. J. E. Gray. A Natural Arrangement of Vertebrose Animals. „The London Medical Repository”. 15, s. 307, 1821 (ang.). 
  3. a b c Systematyka i nazwy polskie za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 171. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. a b c d e ZygmuntZ. Pielowski ZygmuntZ., Sarna, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1984, ISBN 83-09-00796-5.
  5. a b Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Capreolus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2015-09-02]
  6. Sarna, Polski Związek Łowiecki [dostęp 2016-02-11].
  7. T. S. Palmer: Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. Waszyngton: Government Printing Office, 1904, s. 158, seria: North American Fauna. (ang.)