Sawa (postać legendarna)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy postaci legendarnej. Zobacz też: inne pojęcia o tej nazwie.

Sawa – postać z legendy o założeniu Warszawy.

Według jednej z wersji legendy Sawa była żoną rybaka Warsa. Małżeństwo udzieliło gościny księciu Siemomysłowi, który odłączył się od orszaku podczas polowania. Od ich imion miała pochodzić nazwa miasta Warszawa.

Inną legendą tłumaczącą nazwę „Warszawa”, w której występuje Sawa, jest opowieść o flisakach pracujących na Wiśle. Na wzgórzu, na którym obecnie znajduje się Stare Miasto, mieszkała kobieta o imieniu Ewa lub Sawa. Koryto rzeki znajdowało się wtedy w pobliżu ul. Bugaj. Przepływający Wisłą flisacy zatrzymywali się w pobliżu chaty, gdzie jej właścicielka przygotowywała im strawę. Zbliżając się do tego miejsca, wołali z daleka: „warz Ewa!” („warz Sawa!)”[1], co znaczyło „gotuj nam jadło“[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Anna Marta Zdanowska, Julia Odnous (wyb. i oprac.): Legendy warszawskie. Antologia. Warszawa: Muzeum Warszawy, 2016, s. 318. ISBN 978-83-62189-80-9.
  2. Franciszek Galiński: Gawędy o Warszawie. Warszawa: Instytut Wydawniczy „Biblioteka Polska“, 1939, s. 24.