Scheat

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Scheat
β Pegasi
Gwiazdozbiór Pegaza z zaznaczoną gwiazdą β Pegasi
Gwiazdozbiór Pegaza z zaznaczoną gwiazdą β Pegasi
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór Pegaz
Rektascensja 23h 03m 46,457s[1]
Deklinacja +28° 04′ 58,03″[1]
Paralaksa (π) 0,01664 ± 0,00015[1]
Odległość 196,0 ± 1,8 ly
60,10 ± 0,55[1][2] pc
Wielkość obserwowana 2,44[2]m
Rozmiar kątowy 0,015″[3]
Charakterystyka fizyczna
Rodzaj gwiazdy czerwony olbrzym lub jasny olbrzym
Typ widmowy M2,5 II-IIIe[1] lub M3 III[2]
Promień 95 R[3]
Wielkość absolutna −1,45[2]m
Jasność 1500[3] L
Temperatura 3700[3] K
Alternatywne oznaczenia
Oznaczenie Flamsteeda: 53 Peg
2MASS: J23034644+2804580
Bonner Durchmusterung: BD +27°4480
Fundamentalny katalog gwiazd: FK5 870
Boss General Catalogue: GC 32135
Katalog Henry’ego Drapera: HD 217906
Katalog Hipparcosa: HIP 113881
Katalog Jasnych Gwiazd: HR 8775
SAO Star Catalog: SAO 90981
Seat Alpheras, Menkib

Scheat (beta Pegasi, β Peg) – druga co do jasności gwiazda w gwiazdozbiorze Pegaza (wielkość gwiazdowa: 2,44m), jej odległość od Słońca to ok. 196 lat świetlnych[2]

Nazwa[edytuj]

Gwiazda ma tradycyjną nazwę Scheat, która wywodzi się od arabskiego al sāʽid, „ramię”, lub saʽd; arabscy astronomowie znali ją też pod nazwą Mankib al Faras, „ramię konia”, co odnosi się do figury Pegaza. Razem z α i γ Pegasi oraz α Andromedae tworzy na niebie tzw. Wielki Kwadrat Pegaza[4]. Grupa robocza Międzynarodowej Unii Astronomicznej do spraw uporządkowania nazewnictwa gwiazd zatwierdziła użycie nazwy Scheat dla określenia tej gwiazdy[5].

Charakterystyka[edytuj]

Scheat jest gwiazdą z pogranicza olbrzymów i jasnych olbrzymów o typie widmowym M2,5[1], jego absolutna wielkość gwiazdowa to −1,45m[2]. Masa tej gwiazdy jest około 2,1 razy większa od masy Słońca[6], promień zaś jest ok. 95 razy większy od słonecznego[3]. Gwiazda ta ma temperaturę powierzchniową sięgającą 3700 K, jej jasność jest 1500 razy większa od słonecznej (w świetle widzialnym 340 razy)[3].

Scheat jest gwiazdą zmienną półregularną, której jasność waha się w przedziale od 2,31m do 2,74m[7]. Gwiazda ma dwóch optycznych towarzyszy, gwiazdę beta Pegasi B o wielkości gwiazdowej 11,8m odległą o 108,6″ oraz beta Pegasi C o wielkości gwiazdowej 9,6m odległą o 253,1″[8].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy[edytuj]

  1. a b c d e f Scheat w bazie SIMBAD (ang.)
  2. a b c d e f Anderson E., Francis C.: HIP 113881 (ang.). W: Extended Hipparcos Compilation (XHIP) [on-line]. VizieR, 2012. [dostęp 2014-05-14].
  3. a b c d e f Jim Kaler: SCHEAT (Beta Pegasi) (ang.). W: STARS [on-line]. [dostęp 2017-01-29].
  4. Richard Hinckley Allen: Star Names Their Lore and Meaning. Dover: 1963, s. 207.
  5. Eric Mamajek, Beatriz Garcia, Duane Hamacher, Thierry Montmerle i inni. „Bulletin of the IAU Working Group on Star Names”. 2, s. 9, listopad 2016. Międzynarodowa Unia Astronomiczna. 
  6. Takashi Tsuji. Isotopic abundances of Carbon and Oxygen in Oxygen-rich giant stars. „Proceedings of the International Astronomical Union”. 2 (Symposium S239), s. 307-310, 2007. DOI: 10.1017/S1743921307000622 (ang.). 
  7. bet Peg (ang.). W: The International Variable Star Index [on-line]. AAVSO, 2009-08-25. [dostęp 2014-05-14].
  8. Scheat (ang.). Alcyone ephemeris. [dostęp 2017-01-29].