Schizofrenia prosta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Schizofrenia prosta
ICD-10 F20.6

Schizofrenia prosta – jeden z typów schizofrenii charakteryzujący się brakiem występowania objawów wytwórczych i występowanie jedynie objawów negatywnych[1].

Przebieg schizofrenii prostej rozpoczyna się od coraz bardziej zwiększającego się zobojętnienia, obniżenia nastroju i brakiem zainteresowania własnym losem i otoczeniem. Stosunek chorego do otoczenia staje się coraz bardziej pozbawiony emocji a sama osoba staje się wyalienowana.

W Polsce rozpoznawana jest bardzo rzadko (około 1% pacjentów)[1].

Przypisy

  1. a b Stanisław Porczyk: Podtypy schizofrenii (pol.). 2005-02-14.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Marek Jarosz: Co każdy powinien wiedzieć o chorobach psychicznych. Łódź: Piątek Trzynastego Wydawnictwo, 2004, s. 38, seria: Nasze zdrowie. ISBN 83-7415-003-3.
  2. Antoni Kalinowski. Kryteria diagnostyczne i rokowanie w schizofrenii prostej. „Psychiatria Polska”, 1980. 

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.