Schody Hiszpańskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Schody Hiszpańskie
Ilustracja
Schody Hiszpańskie (2011)
Państwo  Włochy
Miejscowość Rzym
Typ budynku schody
Styl architektoniczny rokoko
Architekt Francesco De Sanctis
Alessandro Specchi
Rozpoczęcie budowy 1723
Ukończenie budowy 1725
Położenie na mapie Rzymu
Mapa konturowa Rzymu, w centrum znajduje się punkt z opisem „Schody Hiszpańskie”
Położenie na mapie Włoch
Mapa konturowa Włoch, w centrum znajduje się punkt z opisem „Schody Hiszpańskie”
Położenie na mapie Lacjum
Mapa konturowa Lacjum, w centrum znajduje się punkt z opisem „Schody Hiszpańskie”
Ziemia41°54′21,56″N 12°28′59,46″E/41,905989 12,483183

Schody Hiszpańskie (wł. Scalinata di Trinità dei Monti) – scenograficzne schody w Rzymie, w rione Campo Marzio (R. IV), rokokowe, wzniesione w latach 1723–1725 według projektu Francesca De Sanctisa i Alessandra Specchiego; schody prowadzą z pl. Hiszpańskiego do kościoła Trinità dei Monti. Mają 138 stopni i należą do najdłuższych oraz najszerszych w Europie[1].

Opis[edytuj | edytuj kod]

Schody Hiszpańskie zostały ukończone na Jubileusz w 1725 roku i uroczyście zainaugurowane przez papieża Benedykta XIII[2].

Na szczycie schodów znajduje się XVI-wieczny kościół Trinità dei Monti (kościół św. Trójcy), zbudowany według projektu Carla Maderna. Fundatorem schodów był Francuz, Etienne Gueffier, jednak swoją nazwę zawdzięczają Ambasadzie Hiszpańskiej, która w momencie powstawania konstrukcji znajdowała się w usytuowanym obok Pałacu Mondaleschi. Włosi nazywają schody Scalinata di Trinità dei Monti, od nazwy kościoła, do którego prowadzą[2].

Kościół znajduje się obecnie (od 25 lipca 2016) pod opieką francuskiej Wspólnoty Emmanuel[3].

Schody Hiszpańskie należą do miejsc tłumnie odwiedzanych przez turystów. Odbywają się na nich coroczne pokazy mody a wiosną zdobi je kwiatowa dekoracja ustawiana z okazji festiwalu kwiatów. Zimą, w okresie Bożego Narodzenia, na tarasie schodów ustawiana jest szopka. To jedne z najdłuższych i najszerszych schodów w Europie[1] (ustępują pod tym względem Schodom Potiomkinowskim w Odessie).

W budynku przy pl. Hiszpańskim, usytuowanym po prawej stronie wejścia na schody, od czasów króla Jana III Sobieskiego do III rozbioru Polski (1795) mieściła się polska ambasada[4].

Istnieje przesąd, zgodnie z którym na tych schodach nie należy jeść ponieważ może to przynieść nieszczęście. Inny zaś zakłada, że radość i powodzenie w życiu można sobie zapewnić, robiąc zdjęcie na Schodach Hiszpańskich ze spuszczoną głową.[2].

U podnóża stopni znajduje się niewielka fontanna Barcaccia (krypa, łódeczka) wykonana w 1623 r. przez Pietro Berniniego, ojca Giovanni Lorenzo Berniniego. Fontannę zasilają wody doprowadzone akweduktem (tym samym, który zasila fontannę di Trevi). Fontanna jest pamiątką po powodzi, która miała miejsce na Boże Narodzenie w 1598 r. Wody Tybru wyrzuciły w tym miejscu łódkę.

Więcej ilustracji[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Schody Hiszpańskie. Tropter.com. [dostęp 2021-06-03].
  2. a b c Schody Hiszpańskie. Wp.pl. [dostęp 2021-06-03].
  3. Sébastien Maillard w: La Croix: A Rome, la Trinité-des-Monts est confiée à la communauté de l’Emmanuel (fr.). www.la-croix.com. [dostęp 2017-08-08].
  4. Przemysław Burchard: Rzym. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo „Wiedza Powszechna”, 1972, s. 120.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]